Di-pool subwoofer

[SSassen]

Tsja, da's ook wel weer waar, daarnaast straal je dan breder af en neemt dus de geluidsdruk per saldo af op de luisterplek aangezien de uitgestraalde akoestische energie gelijk blijft. In principe zou je als je een bredere afstraling wilt meerdere kasten kunnen stapelen zoals Tony op de foto gedaan heeft en dan de individuele kasten draaien langs de verticale as.

Als je de kasten links en rechts individueel plaatst krijg je ter hoogte van de luisterplek een gebied waar beide nierkarakteristieken elkaar raken, daar zou je een boost moeten zien als de L/R signalen in fase zijn en juist een dip als de L/R signalen uit fase zijn. Kortom, plaatsing is hier heel belangrijk, netzoals je bij normale luidsprekers de tweeter graag op oorhoogte hebt dien je hier midden in de nierkarakteristieken te zitten tussen beide woofers in.

Ik moet eerlijk zeggen dat het idee van directioneel laag nog erg wennen is, ik heb 't duidelijk kunnen horen, maar door jarenlange ervaring met 'normale' luidsprekers komt dit mij toch wel wat vreemd voor, maar gelukkig went het vanzelf.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[Geenius]

Wennen gaat inderdaad vanzelf. Ik heb gisteravond nog zitten nagenieten met de cd "Verse" van Patricia Barber, wat is het laag toch mooooooooooi , zo vanzelfsprekend wordt het "uit de mouw geschud". Elk baslijntje is super gearticuleerd zonder overdreven droog te klinken.

[DIY_Freak]

Dezelfde natuurkundige principes gelden namelijk, alleen zijn de frequencties veel lager.

Dat is precies de reden dat het niet lukt met fysieke opstakels om de golven te geleiden. Wat je wel kunt doen is met 2+ units een cardioide speaker maken of een U-frame zoals die van John K: http://www.geocities.com/kreskovs/U-frame-design.html

Ik heb er nog een beetje een hard hoofd in of die U-frame nu wel precies doet wat er beweerd wordt en dan met name in het onderste bereik (6+dB boven conventionele dipools). De natuurkundige onderbouwing van John lijkt overtuigend. Ik heb nog geen tijd gehad om het principe na te meten in een schaalmodel (lage freq meten is buitengewoon lastig in de praktijk), maar dat moet binnenkort gaan gebeuren.

Dat is trouwens precies van Tony gebouwd heeft: een U-frame, dus met een asymmetrisch looptijdverschil tussen de voor- en achterzijde. Dat in tegenstelling tot een 'echte' dipool die voor en achter gelijk afstraalt.

[Geenius]

Dat is trouwens precies van Tony gebouwd heeft: een U-frame met een asymmetrisch looptijdverschil tussen de voor- en achterzijde.

De theorie is voor mij ook nieuw, maar hoe lang is de looptijd? De afstand loopt zowel langs de binnenzijde als de buitenzijde van de zijwanden. Ik stel het mij voor als een vlak paneel met een breedte van 120cm, die moet dezelfde afstand tussen voor en achter hebben als een 60cm breed paneel met 30cm diepe zijwanden.

[SSassen]

DIY_freak,

Ben ik toch met je oneens, als een deel (1, 1/2, 1/4, 1/8, etc.) van de golflengte past binnen de afstand van twee vertikale staanders krijg je afbuiging, gelijk aan hoe licht bv. afbuigt als het door een spleet geleid wordt die gelijk of kleiner is dan de golflengte. Of, en dit illustreert het misschien beter, hoe golven onder een kade tussen twee palen door in een kring verder uitdijen ipv. rechtdoor te gaan.

Maar ik geef toe dat het nog wat schort aan de correcte wiskundige modellering van de diverse dipool concepten. Ook ken ik geen software waarmee je het gedrag van een dipool kunt simuleren of voorspellingen kunt doen over gedrag in de ruimte. Maar mocht je wat suggesties hebben dan hoor ik 't graag, ik vind het wel leuk om wat met de wiskunde erachter te stoeien, dat bevordert het begrip van het concept.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[DIY_Freak]

Dat is trouwens precies van Tony gebouwd heeft: een U-frame met een asymmetrisch looptijdverschil tussen de voor- en achterzijde.

De theorie is voor mij ook nieuw, maar is de looptijd niet 60cm? De afstand loopt zowel langs de binnenzijde als de buitenzijde van de zijwanden. Ik stel het mij voor als een vlak paneel met een breedte van 120cm, die moet dezelfde afstand tussen voor en achter hebben als een 60cm breed paneel van 30cm diepe zijwanden.

Ik geloof dat de beste manier om het looptijdverschil (gezien vanuit de luisterpositie) te bepalen is een denkbeeldig touwtje spannen tussen het midden van de voorzijde en het midden van de achterzijde van de woofer. Dus dat komt uit op zo'n 80cm. Maar de praktijk lijkt iets anders in elkaar te steken. Het beste kun je een freq meting doen (ja, is moeilijk daar heeft John laatste ook een stukje over geschreven). Aan de hand van het verloop in het laag, maar ook aan de hand van de karakteristieke resonantie van het hoge basgebied kun je de mbv de mathcad sheets van John K je model reconstrureren.

Het blijft toch een ebetje natte vinger werk in mijn beleving. Bovendien hangt de benodigde bascompensatie ook sterk af van je kamer, dus ik heb de neiging om me niet te druk te maken over de simulaties in het basbereik.

[DIY_Freak]

DIY_freak,

Ben ik toch met je oneens, als een deel (1, 1/2, 1/4, 1/8, etc.) van de golflengte past binnen de afstand van twee vertikale staanders krijg je afbuiging, gelijk aan hoe licht bv. afbuigt als het door een spleet geleid wordt die gelijk of kleiner is dan de golflengte.

Tussen die spleet en de bron moet een geleider zitten (anders is het geen spleet, maar een vlak met een bron erin). Je gaat dus zo richting de hoorntheorie, wat in pruncipe precies hetzelfde is.

Laten we 1/2 als relatief effectieve maat nemen en laten we een constructie van een kleine meter breed (wie wil dat?) en een spleet van pak 'm beet 0.8564251m (;)). Dan werkt de constructie in een omgevingstemp van 21 graden celcius vanaf exact 100Hz en hoger. Dat is best laag, beetje tussen midden en bas in wat mij betreft. God verhoede dat je iets gaat bouwen dat wel effectief is in het basbereik (<80Hz)

Je loopt dus gewoon tegen dezelfde beperkingen op als in hoornsystemen.

[SSassen]

DIY_freak,

Laten we 1/2 als relatief effectieve maat nemen en laten we een constructie van een kleine meter breed (wie wil dat?) en een spleet van pak 'm beet 0.8564251m (). Dan werkt de constructie in een omgevingstemp van 21 graden celcius vanaf exact 100Hz en hoger. Dat is best laag, beetje tussen midden en bas in wat mij betreft. God verhoede dat je iets gaat bouwen dat wel effectief is in het basbereik (<80Hz)

Ik zei niet dat 't praktisch was, was eenvoudig een idee, maar inderdaad je gaat dan richting de principes die in hoornsystemen gebruikt worden. Leuk is overigens wel dat je eventueel de looptijd zou kunnen aanpassen met een kast in een kast die je uit kan schuiven. Daarmee bedoel ik dat er in de buitenste kast een tweede kast zit zonder voorkant die kan schuiven naar voor en achter (uiteraard voorzien van een luchtdichte afdichting). Zo heb je iets meer controle over het gedrag in de ruimte en vorm van de afstraal karakteristiek en heb je een dus extra variabele waarmee je kan varieren naast de fysieke plaatsing van de dipool woofers in de luisterruimte.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[michiel]

Ik kan me heel goed vinden in de beschrijving van Tony en Sander. Dit zeer gecontroleerde en tastbare geluid wat de dipoles geven is naar mijn mening toe te schijven aan het grote stralend oppervlakte. Een groot stralend oppervlakte heeft een hoge afstraal weerstand... Bij kleinere woofers moet deze weerstand behaalt worden door de slag te vergroten met alle gevolgen vandien.
Prcies het geen wat jullie omschrijven heb ik ook met mijn subs ervaren. Mijn ervaring is hoe groter het stralend oppervlakte het realistischer en gecontroleerder het laag wordt. De sub doet precies wat nodig is, niet meer niet minder.

Het woord druk is al een paar keer gevallen. Mischien aardig om te weten dat drukopbouw die we kennen onder de naam 'roomgain' (versterking van de bas met 10-12dB/octaaf vanaf pakweg 40-50Hz naar beneden) niet optreedt bij dipoolwoofers, simpelweg omdat de kamer niet onder druk wordt gezet zoals bij een monopool. Ik heb het sterke vermoeden dat roomgain ook een bijdrage levert aan onnatuurlijke basweergave, maar daarmee begeef ik me op glad ijs.

Hier kan ik me niet helemaal in vinden, hoewel het wel erg aannemelijk klinkt. Uit mijn eigen ervaring kan ik concluderen dat het stralend oppervlakte belangrijker is dan het punt wat jij hier noemt. Bij de verschillende subs die ik heb gebouwd zat ook een dipole, maar toevallig (of juist niet) is er heel duidelijk een verband te ontdekken tussen hoe goed een sub mij bevalt en zijn stralend oppervlakte.
Ik begon met een 15" gelsoten sub, welke niet verkeerd klonk. Daarna een dubbel 15" dipole welke een stuk mooier en gecontroleerder klonk als de gesloten kast. Beide subs met dezelfde drivers overgins... De sub die ik daarna heb gebouwd was mijn dubbel 8" hoorn met een stralend oppervlakte van 77 bij 46 cm. En nu moet ik zeggen dat ik de hoorn tot op vandaag nog het beste vind klinken in de laag weergave van wat ik tot nu toe gebouwd heb!

[richard]

In de HobbyHiFi heeft de suggestie gestaan om het naar achteren gestraalde geluid van een dipool te absorberen met een woofer in gesloten kast die uit fase met het naar achteren gestraalde geluid staat, dus in fase met het naar voren gestraalde geluid. Je houdt dan een monopool over, aan de achterzijde van de dipool zou je dan geen, of nauwelijks geluid over houden.

[voodooless]

Dat is toch gewoon een hoorn

[jeroen_d]

In de HobbyHiFi heeft de suggestie gestaan om het naar achteren gestraalde geluid van een dipool te absorberen met een woofer in gesloten kast die uit fase met het naar achteren gestraalde geluid staat, dus in fase met het naar voren gestraalde geluid. Je houdt dan een monopool over, aan de achterzijde van de dipool zou je dan geen, of nauwelijks geluid over houden.

Dat is een domme suggestie van HobbyHiFi. Na cancelling van de signalen houd je de kastkleuring van de gesloten box over......

Verder kan ik me helemaal vinden in de beschrijvingen van Sander en Tony wat de klank van dipoolbas betreft.

Met Michiel ben ik het ook grotendeels eens behalve dat als je een dipool en een gesloten kast maakt met hetzelfde stralende oppervlak dat er dan toch een kwaliteitsverschil is dat overeenkomt met wat Sander en Tony beschrijven. Door de richtwerking met name volgens mij en het ontbreken van kastkleuring. Natuurlijk speelt stralend oppervlak ook een rol, maar daartoe wordt je uiteindelijk bij een dipool wel gedwongen om een beetje geluidsdruk te kunnen maken. En wat ik wel met Michiel eens ben is dat sowieso veel stralend oppervlak helpt, je benadert de natuurlijke fysieke grootte van de instrumenten die een dergelijke bas kunnen maken.

Wat die druk opbouw betreft waar DIY_Freak het over had, ik waag dat ook te betwijfelen of dat nu het verschil maakt. Ik denk dat Michiel gelijk heeft en dat de hoorn het tegendeel bewijst. Ik vind het tot nog toe volledig uit de lucht gegrepen, dat 'geleuter' van Linkwitz en John K. over 'velocity source'. Wie heeft hier toevallig een artikeltje/onderzoek gezien dat dit zou aantonen?

[DIY_Freak]

Stralend oppervlakte kan bij alle soorten speakerontwerpen groot worden gemaakt, dus dat kan niet het onderscheidende verschil tussen dipool en andere vormen zijn.

De suggestie van Hobby Hifi is de klassieke manier van het maken van een cardioide bron, dus wat John K nastreeft met z'n U-frame (en heeft niets met een hoorn te maken). Domme suggestie? Cardioide afstraling is veel waard. De vraag of het opweegt tegen het nadeel van de praktisch onvermijdelijke kastkleuring is moeilijk een generiek antwoord op te geven. Het is nogal een verschil of een speaker wel of geen signaal naar achteren stuurt wat vervolgens via de kamerwanden op de luisterplek aankomt. Als je dat weg kunt nemen is dat wellicht een voordeel. Of dat perse beter is dan een dipoolsysteem blijft gissen. Beide systemen zijn in ieder geval anders in de manier waarop ze de kamer voorzien van geluid en dus in de mate waarin kamerinvloeden kunnen ontstaan.

Ik vermoed ook dat de grootste bijdrage van dipoolsystemen het ontbreken van kastresonanties is samen met het richtingskarakter van dipool afstraling (verhoging van direct geluid en de mogelijkheid het geluid te richten al naar gelang de luisterplek). De effecten van een velocity source (echte dipoolsystemen) zijn wellicht ook van invloed (een gesloten kast is een zgn pressure source). Ik zou de discussies van Linkwitz en John K niet willen samenvatten als geleuter... ik zal eens kijken of ik er iets over kan vinden.

[jeroen_d]

Ok, niet dom, maar dan vind ik het U-frame toch eleganter. Als je maar richtwerking krijgt. Of dat nu precies cardioid is maakt volgens mij niet zoveel uit. Hoewel dat puur gevoelsmatig, niet gevalideerd geleuter van mijn kant is.

Ik zou de discussies van Linkwitz en John K niet willen samenvatten als geleuter...

Ik doe dat juist wel. Deze personen zijn de eerste die anderen om hun oren slaan als ze op gevoel iets proberen te redeneren, maar zelf zijn ze er bij tijd en wijle ook niet vies van....

Linkwitz komt meteen met modelletjes aanzetten die juist als het om relatie tussen analyse en subjectieve waarneming niet gevalideerd zijn. John K. heeft zo zijn eigen maatstaven als het gaat om aanleggen van ontwerpcriteria en hij valideert eigenlijk nooit. Ik heb nog steeds geen fatsoenlijke meting van zijn cardioide U-frame gezien zoals jijzelf ook al terecht opmerkt en toch beweert hij stellig dat het beslist een cardioid afstraalpatroon geeft. Hij focusseert altijd vreselijk op de filters maar heeft nog nooit een fatsoenlijke kast gebouwd, althans ik heb dat nog nooit van hem gezien. Zo kan ik nog wel even doorgaan...

Desalniettemin geven beide personen uiterst waardevolle informatie aan ons. En ze zetten je aardig aan het denken

[Geenius]

.....Dit zeer gecontroleerde en tastbare geluid wat de dipoles geven is naar mijn mening toe te schijven aan het grote stralend oppervlakte. Een groot stralend oppervlakte heeft een hoge afstraal weerstand... Bij kleinere woofers moet deze weerstand behaalt worden door de slag te vergroten met alle gevolgen van dien. Precies het geen wat jullie omschrijven heb ik ook met mijn subs ervaren. Mijn ervaring is hoe groter het stralend oppervlakte het realistischer en gecontroleerder het laag wordt. De sub doet precies wat nodig is, niet meer niet minder.

Ik heb hier nog over zitten nadenken en ben tot de conclusie gekomen dat een groot stralend oppervlakte misschien wel een van de belangrijkste criteria is om een "realistisch" klinkende luidspreker te kunnen bouwen. Realistisch is voor mij met name dynamiek. Verder filosoferend zou je kunnen zeggen dat dat ook op zou kunnen gaan voor het middengebied en iets mindere mate voor het hoog. Eigenlijk zou ik dus nu verder moeten gaan met een 12" of 15" voor het laag/midden, een 8" of 10" voor het midden en een grote ribbon tweeter voor het hoog Iemand nog interesse in twee paar Thiel&Partner C90/T11's?

[jeroen_d]

In theorie heb je natuurlijk gelijk. Toch twijfel ik of je in een huiskamer nu echt zo'n groot oppervlak nodig hebt uitsluitend vanuit de dynamiek geredeneerd, zeker wanneer je het doortrekt naar het middengebied.

Hoe kan het dat Erik van Voorst met zijn Front der Fronts voor het eerst vindt dat een piano uit zijn luidspreker niet van echt te onderscheiden is? Hij heeft met de C79/6 toch maar een kleine middentoner en het laagmidden onder 200 Hz wordt verzorgd door de C220. Ik denk dat zijn oordeel redelijk betrouwbaar is en dan zou je moeten concluderen dat het nog best wel meevalt met het benodigde oppervlak.

Ik denk niet dat het stralend oppervlak het meest bepalende is vanuit dynamiek oogpunt gezien, maar dat het richteffect dat de hoorn van michiel heeft, zeker boven 60 Hz of zo, ook een heel belangrijke factor is. Dus, alleen met een monopool kom je er nooit tenzij die net zo groot is als een hoorn en die woofers bestaan niet (dacht ik toch maar weet niet zeker). Een dipool richt en wordt veel realistischer. Heeft alleen in het hele laag toch wat dynamiek beperkingen. De hoorn heeft zowel richtwerking als dynamiek. In het midlaag heb je minder gauw probleem met de dynamiek, het benodigde oppervlak mag een factor 4 lager zijn bij elke frequentieverdubbeling. Daarom denk ik er zelf nu sterk over om in dat gebied (60-200 Hz) de dipool toe te passen. Blijkbaar heeft die hoorn geen last van zijn beperkte richtwerking voor de laagste frequenties, is het toch heel realistisch. Daarom denk ik dat het daar wat minder relevant is en ga ik eens kijken of ik voor de laagste frequenties gewoon de monopool kan blijven gebruiken.

Dus, de geluidkwaliteit van een hoorn met een compact systeem door monopool met dipool te combineren. En dan moet ik toch echt eens naar Michiel toe om het te vergelijken...

Ach, ik probeer ook maar wat en hoop weer wat stof tot nadenken te hebben gegeven.

[michiel]

Ik heb hier nog over zitten nadenken en ben tot de conclusie gekomen dat een groot stralend oppervlakte misschien wel een van de belangrijkste criteria is om een "realistisch" klinkende luidspreker te kunnen bouwen. Realistisch is voor mij met name dynamiek. Verder filosoferend zou je kunnen zeggen dat dat ook op zou kunnen gaan voor het middengebied en iets mindere mate voor het hoog. Eigenlijk zou ik dus nu verder moeten gaan met een 12" of 15" voor het laag/midden, een 8" of 10" voor het midden en een grote ribbon tweeter voor het hoog Iemand nog interesse in twee paar Thiel&Partner C90/T11's?

Om dan even verder te gaan richting de hogere frekwenties... Zelf gebruik ik een 15" dipole midbass boven de subhoorn. De midbass doet 50 tot 350 Hz. Daarna komt er een mid hoorn met een ronde mond met gelijke afmeting van de 15"er. Voor het hoog gebruik ik een dood normale dome tweeter... Ten minste, dat is de proto type opstelling die ik tot nu toe het beste vind klinken. Dit geheel vind ik gewoon heel erg lekker klinken, voor het laag tot mid springt er uit vergleken met mijn laatste knutsel werk (3 weg zuiltje met 8" laag driver).
Om een lang verhaal kort te maken, ik denk idd dat het grote oppervlakte een belangrijke rol speelt!!

Ik denk niet dat het stralend oppervlak het meest bepalende is vanuit dynamiek oogpunt gezien, maar dat het richteffect dat de hoorn van michiel heeft, zeker boven 60 Hz of zo, ook een heel belangrijke factor is.

In boven genoemde opstelling gebruik ik de subhoorn tot een Hz of 50-55. Daar cross ik met 24 dB/oct. In het laagste gebied wat deze hoorn doet is vrijel geen sprake van richtwerking. Dus dat zal niet het geen zijn waarom de subhoorn zo goed in het gehoor ligt.
Ik zal ook maar gelijk zeggen dat een hoorn zeker ook nadelen heeft, naast het feit dat het geen kleine jongen is, de bandbreedte wordt beperkt door meerdere factorten. Ten eerste maakt het vouwen van de hoorn een rommeltje van de eergave van de hogere tonen. Ik denk dat je boven de 100-150 Hz serieus meer rotzooi mee krijgt als een direct afstralende driver. Dus dat is 1 reden om niet hoog te crossen.
Ten tweede is dit ontwerp gericht op een smalle bandbreedte, heeft onder anderen te maken met de expansion rate, hals en mond oppervlakte. Een hoorn met zelfde F3 en een groter inzet bereik zul je niet of minder moeten vouwen, en een stuk groter uit moeten voeren.

Hoe kan het dat Erik van Voorst met zijn Front der Fronts voor het eerst vindt dat een piano uit zijn luidspreker niet van echt te onderscheiden is? Hij heeft met de C79/6 toch maar een kleine middentoner en het laagmidden onder 200 Hz wordt verzorgd door de C220. Ik denk dat zijn oordeel redelijk betrouwbaar is en dan zou je moeten concluderen dat het nog best wel meevalt met het benodigde oppervlak.

Dat is idd wel een bewijs dat het ook anders kan dan de manier waarop ik het doe. Dit doet me bijna denken dat de vervorming ook een erg grote rol speelt (al heb ik over dit onderwerp niet veel kennis)... Een groot stralend opperlvlakte zou minder vervorming bij dezelfde geluidsdruk hebben door dat de benodigde slag kleiner is. Als dit nou in de praktijk op gaat, dan is het mogelijk om een kleiner oppervlak samen met die grotere benodigde slag zo ver te optimaliseren dat de vervorming terug gebracht wordt tot een zeer laag niveau, dan zou dit dus erg dicht in de buurt moeten komen van het grotere stralend opperlvakte. En nu weten we ook wel dat Erik enorm veel geld, tijd en moeite aan zijn speakers heeft besteed om ook die vervorming laag te houden... wellicht dat dit één van de verklaringen is.

Dus, de geluidkwaliteit van een hoorn met een compact systeem door monopool met dipool te combineren. En dan moet ik toch echt eens naar Michiel toe om het te vergelijken...

Dit klinkt als een uitdagend stukje techniek. Ik wil je er ook even op wijzen dat er al een heel erg boeiend principe in de wereld is die de akoestische impedantie van een kleine driver omhoog brengt zonder dat de benodigde kast zo groot hoeft te zijn als een volbloed hoorn. Dit principe is gebaseerd op de front loaded hoorn. Het heet tapped horn, en komt bij Tom Danley vandaan.
Ik was al op het gemakje bezig om uit te pluizen hoe dit precies in elkaar steekt maar heb hier helaas erg weinig tijd voor. In de PA wereld kan dit principe nog wel eens heel wat stof doen opwaaien. Mogelijk ook in de hifi wereld.

... Nu dwaal ik een beetje af.

[Geenius]

Dit weekend de opstelling iets veranderd naar een puur stereo configuratie i.p.v. een subwoofer/sateliet set. Het stereobeeld is er nog iets op vooruit gegaan (was al heel goed) maar dit ligt denk ik aan het feit dat de sub's slechts 2e orde worden weggefilterd. Wat me ook opvalt is de homogeniteit van het geheel, ik mis op geen enkele moment een driver tussen de 21" en de 6,5" - afgezien van het estetische verhaal zou ik er nu al mee kunnen leven, waarom zou ik nog verder gaan? Dit is sinds tijden een setje die emoties bij me los maakt.

[SSassen]

Tony,

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de aansluiting ook erg goed vond, dat riep ik ook al afgelopen maandag. Er zit geen gat tussen de sub en de andere luidspreker. Daarnaast komt er geen signaal >100Hz uit de subs vandaan, ik heb nog met m'n oor voor de conus staan luisteren, dus ik ben benieuwd wat een meting straks doet.

Zoals ik je al verteld had, maar wel leuk om hier ook even te posten, ben ik in de tussentijd bezig met een estetisch iets compactere dipool oplossing. Ik heb de volgende onderdelen besteld en die komen eind deze week binnen. Ik begin vandaag aan de kasten voor het dipool laag.

- 2 x Seas H1189 27TDFC
- 4 x Vifa XG18WH00
- 8 x SLS 315 830669

Ik ben van plan de SLS 315 woofers (4 per kant) in een zuil te plaatsen van 130cm hoog en 35cm in 't vierkant. Voorlopig nog even als U-frame dipool. Het midden en hoog worden verzorgd door de Seas 27TDFC tweeter in combinatie met twee Vifa XG18's in di-pool d'Appolito, maar die voorlopig blijven nog even op de plank liggen, eerst expirimenteren met 't laag.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[SSassen]

Om niet langer off-topic te gaan, of Tony z'n thread te hijacken (sorry Tony!) heb ik een nieuwe thread gemaakt met meer details over m'n dipool bas project dat inmiddels is uitgegroeid tot een full-range open-baffle luidspreker.

The Renegade, dipool bas met open baffle d'Appolito
viewtopic.php?p=20584#20584

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[Duck Twacy]

Dit weekend de opstelling iets veranderd naar een puur stereo configuratie i.p.v. een subwoofer/sateliet set. Het stereobeeld is er nog iets op vooruit gegaan (was al heel goed) maar dit ligt denk ik aan het feit dat de sub's slechts 2e orde worden weggefilterd. Wat me ook opvalt is de homogeniteit van het geheel, ik mis op geen enkele moment een driver tussen de 21" en de 6,5" - afgezien van het estetische verhaal zou ik er nu al mee kunnen leven, waarom zou ik nog verder gaan? Dit is sinds tijden een setje die emoties bij me los maakt.

Tony,
Hoe zou je het laag hiervan vergelijken met bv de Andromeda (uit je geheugen)?

Waarom trouwens geen actief 4e orde LR filter op het laag?

Ik vind ze overigens mooi, vorm volgt functie in mijn optiek.

[Geenius]

Het laag is veel gemakkelijker en beter doortekend, de harmonische structuur en gelaagdheid van complexe muziek is veel herkenbaarder. Het is na weken luisteren nog steeds kicken.

Het 12dB passief filtertje is maar tijdelijk, ze gaan straks actief met wat laag correctie en room-correction.

Ik heb trouwens een Ri-pole in de maak om te kijken wat er gebeurt als ik zo compact mogelijk ga.

[Geenius]

Hier is ie dan, de Ri-pole subwoofer:

[sphere]

Hoe klinken die audiofiele kroonsteentjes!

[Geenius]

Beter dan audiofiele krokodillen-klemmen!