Moderator: Beheerdersteam
Leuke dingetjes inderdaad. Best aardig om eens mee te experimenterenPA4URK schreef:Je hebt wat los gehaald RovanoEn leuk die SE ontwerpjes. Misschien iets als volgend project
Ja, dat is best knap gedaan. Allemaal met het handje, 0,0 computers toen...... Vroeger ook zelf nog wel achter 'de plank' gestaan.douwebakker schreef:Ik vind ook die explosie tekeningen erg mooi en overzichtelijk. Kom daar vandaag de dag nog maar om.
Zoals ik al aangaf, is het een eigen ontwerp, maar wel met Amroh onderdelen. Ik heb hem maar een HV235 genoemd, omdat hij 35Watt is. De uitgangstrafo is een beetje verbouwd, zodat deze 2 wikkelingen met middentap heeft. Er zit dan een wikkeling in de anodes en een wikkeling in de kathodes. Zie verder de schema's.Is dat een HV216 of een HV230? Ik heb zelf nog twee P200 voedingstrafo's waar ik nog eens iets mee ga doen. Op jouw versterker staan er ook twee. Totaal heb je er dus vier.
Bij Elra heb ik vroeger de glimworm oscilloscoop gekocht, als bouwpakket. Daar heb ik jaren plezier van gehad. Ja, al die winkels van vroeger zijn verdwenen.Vlakbij zaten ook nog meer winkels met radio onderdelen zoals van der Embden en Elra, die verkochten zowel surplus als nieuw.
Wat een ontzettend leuke vondst Piet. Ja, ik kan mij die winkel met de dubbele etalage nog goed herinneren. Ze hadden daar een grote collectie losse scoopbuizen weel ik nog. Het zelf bouwen van een scoop was in de jaren '60 -'70 helemaal hot. Die "Glimworm" kan ik mij ook nog wel herinneren. En veel Duitse surplus: Complete radio chassis voor weinig van Telefunken, Grundig en ook Görlig. Afgeregeld en wel maar zonder kast. Ze waren toen ook gespecialiseerd in de goedkopere buizen van Telefunken, RTF en wat Engelse merken. Later zijn ze vooral in de CB "bakkies" gegaan. Echt losse componenten zoals weerstanden hadden ze dan weer niet. Daarvoor moest je bij van Embden zijn, schuin aan de overkantPiet1950 schreef:
Dag Piet, wat een ongebruikelijke manier om de stuurbuizen van anodespanning te voorzien.Piet1950 schreef:https://www.cbmuseum.nl/Radio_Elra.htm
Zoals ik al aangaf, is het een eigen ontwerp, maar wel met Amroh onderdelen. Ik heb hem maar een HV235 genoemd, omdat hij 35Watt is. De uitgangstrafo is een beetje verbouwd, zodat deze 2 wikkelingen met middentap heeft. Er zit dan een wikkeling in de anodes en een wikkeling in de kathodes. Zie verder de schema's.Is dat een HV216 of een HV230? Ik heb zelf nog twee P200 voedingstrafo's waar ik nog eens iets mee ga doen. Op jouw versterker staan er ook twee. Totaal heb je er dus vier.
Ik heb overigens nog een kleine voorraad van deze Amroh trafo's, voor mogelijk toekomstig gebruik.
Hoofdversterker HV235.jpg
Hoofdversterker HV235 voeding.jpg
Bij Elra heb ik vroeger de glimworm oscilloscoop gekocht, als bouwpakket. Daar heb ik jaren plezier van gehad. Ja, al die winkels van vroeger zijn verdwenen.Vlakbij zaten ook nog meer winkels met radio onderdelen zoals van der Embden en Elra, die verkochten zowel surplus als nieuw.
https://www.cbmuseum.nl/Radio_Elra.htm
Piet
De uitgangsspanning van de eindbuizen naar de uitgangstrafo staat voor 50% op de kathodes en voor 50% op de anodes. Dat betekent dat de stuurspanning voor de eindbuizen verhoogd moet worden met 50% van de uitgangsspanning. Door nu de anodeweerstand van de stuurbuizen op de anodewikkeling van de uitgangstrafo aan te sluiten (in de juiste fase), wordt deze extra stuurspanning door de eindtrap zelf geleverd. Dit wordt een bootstrap schakeling genoemd (helaas weer een Engels woord...). Deze schakeling is overigens niet door mij bedacht hoor, maar is reeds toegepast in de beroemde McIntosh MC275 versterker. Ik heb alleen maar de Amroh trafo verbouwd, en dit principe op mijn manier nageaapt.Dag Piet, wat een ongebruikelijke manier om de stuurbuizen van anodespanning te voorzien.
Of je het leven daar nu beter mee maakt? In feite is die bootstrap een vorm van meekoppeling die de tegenkoppeling van de kathodewikkeling deels weer teniet doet. Zo'n kathode wikkeling is al een oude constuctie en daarbij was doorgaans de kathode wikkeling 1/4 van de anodewikkeling. Volgens mij paste Radford dat toe.Piet1950 schreef:De uitgangsspanning van de eindbuizen naar de uitgangstrafo staat voor 50% op de kathodes en voor 50% op de anodes. Dat betekent dat de stuurspanning voor de eindbuizen verhoogd moet worden met 50% van de uitgangsspanning. Door nu de anodeweerstand van de stuurbuizen op de anodewikkeling van de uitgangstrafo aan te sluiten (in de juiste fase), wordt deze extra stuurspanning door de eindtrap zelf geleverd. Dit wordt een bootstrap schakeling genoemd (helaas weer een Engels woord...). Deze schakeling is overigens niet door mij bedacht hoor, maar is reeds toegepast in de beroemde McIntosh MC275 versterker. Ik heb alleen maar de Amroh trafo verbouwd, en dit principe op mijn manier nageaapt.Dag Piet, wat een ongebruikelijke manier om de stuurbuizen van anodespanning te voorzien.
Piet
Ik lees overigens net op de NVHR site dat voorzitter John Hupse vorige week op 75-jarige leeftijd is overleden. Ik maak veel gebruik van zijn buizensite John's Radio Web waar ontzettend veel info is te vinden: https://www.hupse.eu/radio/frameset.htm?&ContentFrameTer informatie: Op de website van de NVHR (bibliotheek) zijn alle RB's reeds ingescand beschikbaar. Zoeken op Radio Bulletin of Versterkers levert een schat aan (oude) versterker informatie op.
Ik heb zelf nog 2 Amroh versterkers staan. Zijn wel (naar mijn smaak) aangepast.
Piet
Ik heb het nog nooit toegepast, maar voor mijn gevoel is 1/4 wel heel veel.Pjotr schreef:Of je het leven daar nu beter mee maakt? In feite is die bootstrap een vorm van meekoppeling die de tegenkoppeling van de kathodewikkeling deels weer teniet doet. Zo'n kathode wikkeling is al een oude constuctie en daarbij was doorgaans de kathode wikkeling 1/4 van de anodewikkeling. Volgens mij paste Radford dat toe.Piet1950 schreef:De uitgangsspanning van de eindbuizen naar de uitgangstrafo staat voor 50% op de kathodes en voor 50% op de anodes. Dat betekent dat de stuurspanning voor de eindbuizen verhoogd moet worden met 50% van de uitgangsspanning. Door nu de anodeweerstand van de stuurbuizen op de anodewikkeling van de uitgangstrafo aan te sluiten (in de juiste fase), wordt deze extra stuurspanning door de eindtrap zelf geleverd. Dit wordt een bootstrap schakeling genoemd (helaas weer een Engels woord...). Deze schakeling is overigens niet door mij bedacht hoor, maar is reeds toegepast in de beroemde McIntosh MC275 versterker. Ik heb alleen maar de Amroh trafo verbouwd, en dit principe op mijn manier nageaapt.Dag Piet, wat een ongebruikelijke manier om de stuurbuizen van anodespanning te voorzien.
Piet
.Ik denk dat de buizen, als de versterker hard moet gaan, niet lang meegaan. Zie zijn nieuwe onderschrift... Hij heeft een kliko getestdouwebakker schreef:Hee Anne, bij de kapper geweest?
Anne, jou zorgen zijn ongegrond. Bij een normale balanstrap in klasse AB of B met EL34's zitten de kathodes aan 0Volt en de schermroosters op een vaste spanning van bijvoorbeeld 400V. Daar voelt een EL34 zich prima bij. Bij mij zitten de schermroosters op een net wat lagere spanning. Dus er is niets mis mee.Piet heeft er zeners tussen gezet, geeft een lagere en konstante spanning.Maar nog erg hoog, het piek vermogen in het schermrooster is wel 56W
De U200 heeft primair in totaal 8 wikkelingen, die allen in serie staan. Ik heb ze opgeknipt in 2x4 in serie met elk een middentap. Omdat alle wikkelingen naar soldeerlippen zijn uitgevoerd, kunnen de primaire wikkelingen dus anders gerangschikt worden. Ik heb er dus niets bij gewikkeld, dat is niet mogelijk.Je hebt zeker de wikkelingen voor de cfb er bij gemaakt. Boven op de bestaande windingen zeker? Zou er bij een U70BN ook genoeg ruimte zijn om er wat windingen bij te maken?
Ik niet die buurjongen wel Die schaamde zich rotPA4URK schreef:En een levenslang bandrecorder trauma Bert
