Wieger61 schreef:Maar nog niemand heeft die versterker gehoord, of heeft het concept achter de marketingsaus getoetst en toch is hun negatieve oordeel al in graniet gehakt. Ik heb meer respect voor uitvinders als Putzeys die de door granieten dogma's vastgelopen ontwikkeling van standaard versterkers ontvlucht (uit interview) en tegen de stroom van wantrouwen en dedain zich op het zwarte schaap classe D werpt, de potentie daarvan onderzoekt, zich daar een gefundeerde mening vormt en het concept naar grote hoogte stuwt.
Ok, laat ik dan maar even iets meer serieus reageren, puur uit respect.
Ik laat even het hele hoorbaarheidsaspect voor wat het is, maar focus even op de techniek.
Als je weet hoe een gemiddelde versterker schakeling eruit ziet, vooral met Class-D, kom je er al snel achter dat er niet zoveel verschillende smaken zijn.
Wat dat betreft erg vergelijkbaar met buizenversterkers, waar je in principe ook altijd op dezelfde building-blocks uit komt.
Misschien is dit wat dat betreft nog wel wat simpeler dan een transistor Class-AB trap.
Bij de laatste is bijvoorbeeld temperatuur stabiliteit een variabele waar nogal wat verschillende manier voor zijn.
Hierdoor gaan schakelingen er ineens anders uitzien (hoewel in de basis ze nog steeds niet zoveel verschillen)
Bij een Class-D versterker is dit niet zo, en komt alles neer op hoe je het signaal bemonstert/moduleert (het PWM gedeelte)
Het is in principe gewoon een ADC/DAC converter die veel stroom kan leveren.
Dit kun je op verschillende manieren doen, maar uiteindelijk zien Class-D versterkers er praktisch gezien allemaal hetzelfde uit.
Daarom zei ik ook al eerder dat het niet veel meer is dan een paar extra componentjes en baantjes anders routen om van een Delta Sigma een UcD te maken. (niet helemaal 100% waar, maar het scheelt niet veel meer dan dat).
Simpelweg heb je de modelator, dead-time, MOSFET driver (met bootstrap), je half-bridge power MOSFETS en dan je LC low-pass filter. Eventueel iets meer wanneer je een full-bridge versterker maakt.
Voor een Ucd ziet dit stuk er niet veel anders uit dan een IRS2092 versterker. (bij een IRS2092 is alleen het merendeel geïntegreerd in een compacte chip)
Het enige echt grote verschil is de post-feedback loop (dus na de spoel) vs pre-feedback (voor de spoel).
Bij Class-D is vooral board design nogal belangrijk plus het type spoel (bij post-feedback iets minder belangrijk).
Je ziet bij beiden dat veel designers daar op hun bek gaan waardoor je een hoop ellende krijgt of veel meer vervorming door een verkeerd type spoel te kiezen. Composite iron core spoelen, met soft saturation bijvoorbeeld of een spoel met te lage saturation current kiezen (die fout wordt VEEL gemaakt)
Waar je wel verschillende performance kunt zien (met elk hun pros en cons), is het type modulatie techniek.
Daar zijn inmiddels hele boeken over geschreven dus daar ga ik niet teveel op in, maar belangrijk om te onthouden is dat je board-design nauwelijks verandert.
Doordat je board design nauwelijks verandert, betekend dat dus ook dat je bill of materials (BOM) en dus prijs nauwelijks veranderen. Afhankelijk van de aantallen, maar elke engineer die weet wat hij doet, kan een 100W-1000W Class-D PCB maken voor ergens rond de 15-45 euro (totale
kostprijs) Daarvan zijn de stekkers en metaalwerk nog het duurste trouwens.
Het stuk waar ik dus over val, is dus niet alleen de astronomische prijzen die ik soms voorbij zie komen voor bepaalde Class-D versterkers, maar ook het feit dat deze meneer een HEEL klein onderdeeltje vervangt in de voortrap, waardoor het ineens heel veel beter moet zijn? Vanuit technisch oogpunt is dat curieus te noemen.
Ook al zou dat zoveel beter moeten zijn (laat ik dat standpunt maar even aannemen), dan rechtvaardigt zo'n kleine verandering niet de extra prijs die je ervoor moet betalen. We hebben het in dit geval over componentjes die hooguit 5-30 cent per stuk kosten, nee laten we eens echt wilde componenten kiezen, we gaan voor 2 euro.
Persoonlijk heb ik er niks op tegen dat mensen bepaalde voorkeuren hebben.
Het gaat vooral om jou eigen plezier en daar moet je ook gewoon van genieten!
Alleen mijn rechtvaardigheidsgevoel radar gaat wel flink af als ik soms zie wat voor prijzen mensen ervoor moeten betalen.
Vooral als je weet wat er onder de motorkap gebeurt.
Dit is dan vaak ook niet meer in het kaliber van een een dure auto waar alles aan klopt, veel aandacht is besteed aan de bekleding en overige dingen.
hoe het ook meet of klinkt, klasse A en D samen in 1 zin heeft voor hopies audiofielen dubbele woordwaarde. Marketing ++
Hier moet Wieger dan toch een natte broek van krijgen: 
Dat moet welhaast aan de serendipiteit van de reviewer liggen.
Mij interesseert totaal niet de prijs (Amerikaans) of marketingsaus (oninteressant), of de bouwkwalieit van die versterker, maar het klankverschil tussen classe A en classe D en de mogelijke technische oorzaak daarvan. Ik kan over de klank helaas niet op eerste hand oordelen omdat ik alleen class D (Hypex FA123, handig en top) in huis heb en geen mogelijkheid heb die met een versterker van bijv Nelson Pass (ook duur) te vergelijken. Beide schijnen top te klinken, maar duidelijk anders en ik begrijp dat dit niet uit metingen of schema's is af te leiden. Blijkbaar doorgronden we de audiotechniek nog niet helemaal zoals boven sommigen beweren en kunnen we nog verrast worden. Gelukkig maar 
Deze tube gaat over coil keuze in stepdown convertors dus niet helemaal hetzelfde toepassingsgebied maar wel leuk uitgelegd. Wel even om het schwartzeneggert accent heen luisteren 
