mijn actief dipool linkwitz achtig LX521.4 project

[a.b.]

Ik ben fanatiek muziekliefhebber, heb een akoestisch aangepaste luisterruimte, een minidsp 2x4HD en 4 subwoofers icm 2 fronts, die ik zelf kan meten (REW) en inregelen tot het lekker klinkt.. Ik heb geen enkele zelfbouw ervaring en toch heb ik een zelfbouw project overgenomen van Martijn M (van Dutch en Dutch). Martijn pusht me al jaren met dit project en op een avond heb ik eindelijk toegehapt Zijn voorwaarde is wel dat ik er wat van opsteek. Dat vind ik leuk, en na heel wat draadjes op dit forum doorgespit te hebben weet ik dat er nog heel wat te leren valt.

Het wordt een vierweg dipool open baffle (met een zo goed als baffle-loos design) dat losjes geïnspireerd is op de Linkwitz LX521.4. Volledig actief. Ik ga een minidsp 4x10HD aanschaffen, hierachter komt een digitale Lyngdorf eindversterker te hangen voor ik denk de midhoog units, en vermoedelijk een hypex 6 kanaals eindversterker voor de rest. Ik heb inmiddels uitgezocht hoe ik een 5 weg systeem configureer met de MiniDSP4x10HD en dat de digitale output 96Khz ook als input kan dienen voor de Lyngdorf. Ik wil hierbij 2 van mijn 4 subs blijven gebruiken ter ondersteuning van de dipolen.

Van Martijn heb ik het volgende overgenomen:

Bestandsbron: http://oi63.tinypic.com/14nk8q1.jpg

dipool kast voor laagunits.

Bestandsbron: http://oi64.tinypic.com/259es2b.jpg

tweeters

Bestandsbron: http://oi65.tinypic.com/2yjykio.jpg

laag en midlaag units

Bestandsbron: http://oi65.tinypic.com/2w4z6t5.jpg

Ik volg hierbij het volgende stappenplan:

1. minidsp regelen, liefst tweedehands ivm de kosten
2. zes kanaals eindversterking regelen, liefst ook tweedehands ivm de kosten
3. baffle design maken (help!)
4. "tweeterunit" ontwerpen (input welkom). De tweeterunit wordt een 3D geprinte koker die op de baffle bevestigd wordt, hier wil KoenK me mee helpen (ontwerp en print)
5. kabelplan maken
6. digitaal filterontwerp maken (hier helpt Martijn me)
7. baffle laten maken, zelf afwerken, bekabelen
8. meten, filters instellen, meten, filters instellen, ..
9. luisteren

M.b.t. 1: niet lastig
M.b.t. 2: een betaalbare betrouwbare eindbak is gewoon even zoeken
M.b.t. 3: ik heb inmiddels een houtbewerker gevonden die deze klus wil doen, maar nu moet ik hem nog ontwerpen.

Ik bevind me nog in de beginfase van dit project. Druk met het zoeken naar de juiste versterking, heb me inmiddels ingelezen in de minidsp en connectiemogelijkheden, gevraagd naar de mogelijkheden om een baffle te laten maken door een houtbewerker.. en terwijl ik naar versterking zoek en de minidsp regel, ben ik bezig met het:

3 Baffle-Ontwerp

..

[a.b.]

Ik schoon mijn topic weg door wat plotjes uit Edge te verwijderen

[Henkjan]

welkom hier

ik heb nog wel een 4 kanaals LM4780 eindversterker te koop.
en ik zal eens zien wat ik nog aan minidsp gebruikt heb liggen.

[Wieger61]

Wil je er meer van snappen zou ik al het materiaal van Linkwitzlab.com bestuderen. Daar zie je dat Edge de realiteit aardig benadert. Je bent weliswaar een bafflestep kwijt, maar krijgt daarvoor een openbafflestep voor terug: Vanuit de diepte in het laag toenemend niveau totdat bij de baffledimensiefrequentie de golven zo kort worden dat de invloed van de akoestische kortsluiting achterlangs wegvalt

[a.b.]

welkom hier

ik heb nog wel een 4 kanaals LM4780 eindversterker te koop.
en ik zal eens zien wat ik nog aan minidsp gebruikt heb liggen.

Dank je. Ik ben benieuwd of je een minidsp 2/4x10HD hebt Ik ga wel voor een zeskanaals eindversterker.

Wil je er meer van snappen zou ik al het materiaal van Linkwitzlab.com bestuderen. Daar zie je dat Edge de realiteit aardig benadert. Je bent weliswaar een bafflestep kwijt, maar krijgt daarvoor een openbafflestep voor terug: Vanuit de diepte in het laag toenemend niveau totdat bij de baffledimensiefrequentie de golven zo kort worden dat de invloed van de akoestische kortsluiting achterlangs wegvalt

Ik ga het lezen

[Wieger61]

Ik gebruik de FA123 van Hypex, maar die miniDSP is ook prima.

[Tom Magchielse]

Een ronde baffle met in het midden een ronde driver, erger kan het niet. Alle afstanden tot de rand worden bijna gelijk, alle reflecties van de rand komen met dezelfde fase binnen. Dat geeft inderdaad een sterk overdreven diffractie effect.
groet,
Tom

[Wieger61]

Maar een eenduidige afwijking kan makkelijker te corrigeren zijn dan een meervoudige.

[jeroen_d]

Een ronde baffle met in het midden een ronde driver, erger kan het niet. Alle afstanden tot de rand worden bijna gelijk, alle reflecties van de rand komen met dezelfde fase binnen. Dat geeft inderdaad een sterk overdreven diffractie effect.
groet,
Tom

Zoals Wieger aangeeft, het is juist zeer gunstig. De backwave komt met een voorspelbaar faseverschil aan. Door de minimale bafflegrootte wordt diffractie boven het dipoolmaximum juist verminderd. Door de minimale baffle komt het dipoolmaximum namelijk vrij hoog in frequentie te liggen. Zo hoog, dat boven dit maximum de driver al aan het bundelen is. Daardoor vermindert de diffractie juist!
Het is nu zaak om de bandbreedte niet al te hoog in te zetten, in dit geval niet veel hoger dan 5000Hz. Zoals je ziet aan de metingen is er een zeer gladde curve ontstaan tot 5000Hz die eenvoudig te corrigeren is. Het afstraalgedrag is ook mooi, onder een hoek naast of boven de driver zie je een kopie van het on-axis geluid, zij het iets verzwakt.

-edit- in de originele LX521 ligt het overnamepunt tussen de 8"mid en de 4"mid op 1kHz.

[Wieger61]

De bafflegrootte bepaalt niet de hoeveelheid diffractie, maar de frequentie waarop die optreedt. Zeg maar de frequentieschaal van je grafiek. De bafflevorm bepaalt de aard van de diffractie. Linkwitz kwam trial en error metend op die bloemvorm.

[Wieger61]

Ter illustratie hieronder vier metingen van de frequentiekarakteristiek (onderling verschoven) van een tweeter van een coax zonder baffle: Blauw: donker 0 grd, licht 30 grd; Rood: zelfde hoeken, 3u3F in serie. De donkerblauwe lijn vertoont de typische bult die je bij Edge ook ziet. Op 0 graden heb ik die met de condensator verwijderd, waardoor echter onder 30 graden op de bultfrequentie juist het niveau te laag is. Levert dankzij het filter gelukkig uiteindelijk weinig problemen. De piek boven de 10kHz hoor ik niet, maar is voor de jongere luisteraars met een kleine spoel (0,1mH) in serie weg te werken. Maar ook hier geldt, wat op de as vlak is, kan van de as te zacht zijn. Dat hoeft hier niet erg te zijn, omdat de hele hoge frequenties van de as af uitgezonden vaak je oor door demping onderweg nauwelijks bereiken.

[a.b.]

Super dat jullie meedenken! Ik ga binnenkort verder met het baffleontwerp in Edge en heb nog wel eea uit te zoeken n.a.v. jullie berichtjes. Inmiddels heb ik versterking en DSP geregeld.

[satefan]

Een ronde baffle met in het midden een ronde driver, erger kan het niet. Alle afstanden tot de rand worden bijna gelijk, alle reflecties van de rand komen met dezelfde fase binnen. Dat geeft inderdaad een sterk overdreven diffractie effect.
groet,
Tom

De vraag die ik mij (al tijden) stel rondom diffractie is wat er op het nivo van de golfpropagatie gebeurd. Mijn theorie is dat er door de diffractie fase-verschil ontstaat in de geluidsgolven (rondom de golflengte waar de diffratie plaatsvind, de afstand van de bron tot de baffle). Hier door vind (in dit geval) uitdoving van de golf plaats waardoor op de bewuste frequency een lagere SPL response te zien is.

Dit zou je dus moeten zien als een symptoom van diffractie en lijkt mij fundamenteel. Toch?

Je kunt de dip uiteraard met DSP corrigeren, maar daarmee los je het fase-verschil niet op, je maskeert alleen de lagere SPL. Diffractie zorgt dus voor een verstoring van het signaal, en introdcueert wellicht ook andere effecten?

groet,

Satefan

[Wieger61]

Die uitdoving door diffractie aan de driverrand van het tweetergeluid van de coax vindt optimaal plaats op de as waar alle golven van de rand dezelfde afstand afleggen naar het meetpunt. Maar van de as af geldt dat al niet meer en ook door niet-ideale golven van de tweeter zie je ook op de as geen scherpe uitdoofdippen. Een en ander is ook nagerekend, nagemeten en na te lezen bij Linkwitz. Dus wat je op de as met je DSP wegpoetst, ga je dan van de as af juist missen. Of wat je op de as toevoegt, van de as irriteren. En je wil niet een sweet spot van een speldenknop. Je wil dus op de kegelbasis, eentje waarvan de spits in de tweeter steekt, een gelijkelijke verdeling van de afwijkingen van het ideaal. Daar kun je uren mee zoet zijn. Vanaf je luisterplek is het interessant om te horen hoe de klankkleur van je boxen veranderen als je voorover buigt en dus meer of minder op de assen luistert.

[Tom Magchielse]

De vraag die ik mij (al tijden) stel rondom diffractie is wat er op het nivo van de golfpropagatie gebeurd. Mijn theorie is dat er door de diffractie fase-verschil ontstaat in de geluidsgolven (rondom de golflengte waar de diffratie plaatsvind, de afstand van de bron tot de baffle). Hier door vind (in dit geval) uitdoving van de golf plaats waardoor op de bewuste frequency een lagere SPL response te zien is.

Dit zou je dus moeten zien als een symptoom van diffractie en lijkt mij fundamenteel. Toch?

Je kunt de dip uiteraard met DSP corrigeren, maar daarmee los je het fase-verschil niet op, je maskeert alleen de lagere SPL. Diffractie zorgt dus voor een verstoring van het signaal, en introdcueert wellicht ook andere effecten?

groet,

Satefan

Diffractie is een notoir moeilijk onderwerp. De gebruikelijke (eenvoudige) theorie veronderstelt dat een golf vanaf de bron loopt naar de rand ( bron van de verstrooiing ) van de baffle en daar een reflectie veroorzaakt. De reflectie wordt veroorzaakt door deze golf die langs het oppervlak van de baffle loopt, en daaarbij een vertraging, en mogelijk ook een verzwakking ondergaat. Verder is dit geen vlakke golf, maar een die divergeert. De amplitude per lengte van de rand wordt dus lager naarmate de rand verder weg is. Bij botsing met de rand ontstaat nu een secundaire golf ( de reflectie). De fase en amplitude van de secundaire golf hangen af van de aard van de rand ( schuin, absorberend enz.) Dit verschijnsel van het vormen van een secundaire golf heet diffractie.
Het totaal van de directe golf uit de bron en de secundaire golf produceert een interferentie patroon . Afhankelijk van de sterkte en fase van de secundaire golf en de plaats van de waarnemer zal deze de directe golf versterken of verzwakken, en zo het kenmerkende golvende patroon in de karakteristiek veroorzaken.
Tom

[Tom Magchielse]

Een ronde baffle met in het midden een ronde driver, erger kan het niet. Alle afstanden tot de rand worden bijna gelijk, alle reflecties van de rand komen met dezelfde fase binnen. Dat geeft inderdaad een sterk overdreven diffractie effect.
groet,
Tom

Zoals Wieger aangeeft, het is juist zeer gunstig. De backwave komt met een voorspelbaar faseverschil aan. Door de minimale bafflegrootte wordt diffractie boven het dipoolmaximum juist verminderd. Door de minimale baffle komt het dipoolmaximum namelijk vrij hoog in frequentie te liggen. Zo hoog, dat boven dit maximum de driver al aan het bundelen is. Daardoor vermindert de diffractie juist!
Het is nu zaak om de bandbreedte niet al te hoog in te zetten, in dit geval niet veel hoger dan 5000Hz. Zoals je ziet aan de metingen is er een zeer gladde curve ontstaan tot 5000Hz die eenvoudig te corrigeren is. Het afstraalgedrag is ook mooi, onder een hoek naast of boven de driver zie je een kopie van het on-axis geluid, zij het iets verzwakt.

-edit- in de originele LX521 ligt het overnamepunt tussen de 8"mid en de 4"mid op 1kHz.

Wat een ingewikkeld verhaal..
Als je de baffle maar klein genoeg maak zal de secundaire golf zo weinig vertraagd zijn t.o.v. de directe golf, dat interferentie pas bij heel hoge frequenties zal plaats vinden. Die frequenties zouden boven het bereik van de driver kunnen liggen, of bij een frequentie waarbij de driver zo sterk bundelt dat de secundaire golf flink zwakker is.
Tom

[jeroen_d]

Jouw reactie is nog ingewikkelder vooral omdat niet duidelijk is wat je ermee wilt zeggen. Je herhaalt in andere woorden wat ik schrijf.

Wat betreft alles wat hier over diffractie is geschreven: Linkwitz heeft uitgelegd dat diffractie op de randen van een dunne baffle verwaarloosbaar is in het gebied waar front en backwave voldoende identiek zijn. Door het zeer korte weglengteverschil doven ze elkaar dan uit. Wat dan overblijft is wat je ziet in bovenstaande grafieken is het samenspel tussen front en backwave en het is fundamenteel verkeerd om dit diffractie te noemen. Ikzelf had dat in mijn reactie ook al meteen moeten aangeven bij nader inzien.

Zoals Wieger aangeeft, lees het materiaal op de website van Linkwitz. Het is van grote waarde, deze man heeft een geweldige nalatenschap gecreëerd.

[satefan]

De vraag die ik mij (al tijden) stel rondom diffractie is wat er op het nivo van de golfpropagatie gebeurd. Mijn theorie is dat er door de diffractie fase-verschil ontstaat in de geluidsgolven (rondom de golflengte waar de diffratie plaatsvind, de afstand van de bron tot de baffle). Hier door vind (in dit geval) uitdoving van de golf plaats waardoor op de bewuste frequency een lagere SPL response te zien is.

Dit zou je dus moeten zien als een symptoom van diffractie en lijkt mij fundamenteel. Toch?

Je kunt de dip uiteraard met DSP corrigeren, maar daarmee los je het fase-verschil niet op, je maskeert alleen de lagere SPL. Diffractie zorgt dus voor een verstoring van het signaal, en introdcueert wellicht ook andere effecten?

groet,

Satefan

Diffractie is een notoir moeilijk onderwerp. De gebruikelijke (eenvoudige) theorie veronderstelt dat een golf vanaf de bron loopt naar de rand ( bron van de verstrooiing ) van de baffle en daar een reflectie veroorzaakt. De reflectie wordt veroorzaakt door deze golf die langs het oppervlak van de baffle loopt, en daaarbij een vertraging, en mogelijk ook een verzwakking ondergaat. Verder is dit geen vlakke golf, maar een die divergeert. De amplitude per lengte van de rand wordt dus lager naarmate de rand verder weg is. Bij botsing met de rand ontstaat nu een secundaire golf ( de reflectie). De fase en amplitude van de secundaire golf hangen af van de aard van de rand ( schuin, absorberend enz.) Dit verschijnsel van het vormen van een secundaire golf heet diffractie.
Het totaal van de directe golf uit de bron en de secundaire golf produceert een interferentie patroon . Afhankelijk van de sterkte en fase van de secundaire golf en de plaats van de waarnemer zal deze de directe golf versterken of verzwakken, en zo het kenmerkende golvende patroon in de karakteristiek veroorzaken.
Tom

Zeer helder. En logisch. Bedankt Tom.

[satefan]

Jouw reactie is nog ingewikkelder vooral omdat niet duidelijk is wat je ermee wilt zeggen. Je herhaalt in andere woorden wat ik schrijf.

Wat betreft alles wat hier over diffractie is geschreven: Linkwitz heeft uitgelegd dat diffractie op de randen van een dunne baffle verwaarloosbaar is in het gebied waar front en backwave voldoende identiek zijn. Door het zeer korte weglengteverschil doven ze elkaar dan uit. Wat dan overblijft is wat je ziet in bovenstaande grafieken is het samenspel tussen front en backwave en het is fundamenteel verkeerd om dit diffractie te noemen. Ikzelf had dat in mijn reactie ook al meteen moeten aangeven bij nader inzien.

Zoals Wieger aangeeft, lees het materiaal op de website van Linkwitz. Het is van grote waarde, deze man heeft een geweldige nalatenschap gecreëerd.

Dit geld dan met name voor open baffle uiteraard. Mijn vraag was algemener van aard. Wellicht dus in het verkeerde topic. Dat Linkwitz een genie was, wisten we natuurlijk al, zijn nalatenschap is inderdaad van onschatbare waarde. En was ook een zeer vriendelijke kerel.

[Tom Magchielse]

Jouw reactie is nog ingewikkelder vooral omdat niet duidelijk is wat je ermee wilt zeggen. Je herhaalt in andere woorden wat ik schrijf.

Wat betreft alles wat hier over diffractie is geschreven: Linkwitz heeft uitgelegd dat diffractie op de randen van een dunne baffle verwaarloosbaar is in het gebied waar front en backwave voldoende identiek zijn. Door het zeer korte weglengteverschil doven ze elkaar dan uit. Wat dan overblijft is wat je ziet in bovenstaande grafieken is het samenspel tussen front en backwave en het is fundamenteel verkeerd om dit diffractie te noemen. Ikzelf had dat in mijn reactie ook al meteen moeten aangeven bij nader inzien.

Zoals Wieger aangeeft, lees het materiaal op de website van Linkwitz. Het is van grote waarde, deze man heeft een geweldige nalatenschap gecreëerd.

Dit is een fraai staaltje van spraakverwarring. Ik probeer in algemene termen uit te leggen wat diffractie is, en jij betrekt dit onmiddellijk op een open baffle. Om vervolgens uit te leggen dat daar geen sprake is van diffractie.
Laten we het er op houden dat daar de verstrooide golven van voor en achterzijde elkaar goeddeels uitdoven. De diffractie is er wel, je merkt er alleen weinig meer van.

[jeroen_d]

Klopt op alle punten

[a.b.]

Ik lees mee, sla het boek van Toole er regelmatig bij open en ben grootgebruiker van Wiki etc. Ben eerst maar weer eens begonnen bij de basis en wil dan begrijpen wat jullie hierboven over de voor- en nadelen van baffleloze ontwerpen en diffractie schreven. Ook wil ik me nog inlezen in dipoollaagkasten. Ondertussen de benodigde hardware aangeschaft. De minidsp 4x10HD en een Marantz MM8077 7 kanaals eindbak met een flinke korting. Icm met de Lyngdorf SDA2400 heb ik voldoende kanalen om een vierweg luidspreker te bouwen én mijn subwoofers te gebruiken. De Lyngdorf TDAI2170 gebruik ik als VV (zonder RP). Ik weet inmiddels ook wat het ongeveer kost om de dipoolkasten op te knappen en het eindontwerp van de baffle om te zetten naar een definitieve versie door een meubelmaker.

[Wieger61]

Als ik mag, twee tips over storende trillingen die kunnen optreden waartegen je maatregelen moet nemen. Een Open baffle lijkt een simpele plank met gaten voor de drivers, maar zo'n plank is zwakker dan de baffle van een gesloten kast, maar mag evenmin trillen. Hoe meer plank, hoe minder trillingen je kunt toelaten. Een dikke sandwichplank is dan een oplossing. Dan: Hang je de luidspreker aan zijn rand aan de plank, dan gaat de magneet gehangen aan de veerkrachtige korf staan resoneren in het middengebied, trillingen die uitstralen via de plank. Idealiter hang je de middriver daarom aan zijn magneet op en sluit de rand op de plank middels tochtstrips. Natuurlijk mag de magneethouder niet teveel geluid reflecteren, maar moet die toch stevig zijn. Kortom: Leuke uitdagingen

[a.b.]

Het lijkt misschien alsof ik stilgezeten heb, dit is niet het geval. Ik heb versterking gekocht en de 4x10minidsp. Me ingelezen in allerlei onderwerpen, zoals: diffractie, geluidsgolven, akoestische kortsluiting, frequentie,trillingstijd, nut en onzin van meten, heel veel Linkwitz, Toole, presentaties bekeken op youtube.. En uitleg gekregen Bovenstaande tips over baffle ontwerp en ondersteuning van de magneet en trillingen in de baffle neem ik mee in het ontwerp, maar ik ben nog niet zo ver.

Ik heb besloten om bij het berekenen van de dipoolpiek van de tweeter te beginnen:

f == 1/2 * (c / D)

f = frequentie van de dipoolpiek
c= constante
D = dipoolafstand in meter

c==343 m/sec
D==(diameter baffle van de tweeter == 0,04m + de diepte ==0,04m)

f == 0.5 * (343 / 0,08) == 4287

De dipooltweeter wordt een buisje van 0,04m diep waarin aan voor- en achterzijde een tweeter is geplaatst. Wat ik niet weet is of de magneten van de tweeters direct tegen elkaar geplaatst kunnen worden? Als het niet uitmaakt kan het buisje 0,04 meter diep worden (blauw), anders zou ik er bijv. 0,045m van kunnen maken (rood).

Bestandsbron: https://i.postimg.cc/F1TwXtgn/Schermopname-58.png

blauw D==0,08m
rood: D==0,085m

De dipoolpiek is voor een tweeter aan de lage kant. De dip rond 7-8kHz wil ik opheffen (door demping) in precies dat gebied, voor zover mogelijk.

Hoe zouden jullie dat doen, liefst zoek ik een oplossing die optisch fraai en duurzaam is. In de eerste ontwerpen kan ik nog uitgebreid experimenteren, al wil ik bij voorkeur 1 koker laten maken. Ik zat te denken aan koker waarin een gaatje is gemaakt voor een pinnetje, of een klein beugeltje waarin een pinnetje kan. Dit zijn geluidsgolven van 0,049m resp 0,042m. Kan ik dan bijvoorbeeld een vleugeltje maken?

De koker wordt hopelijk gemaakt in een 3D printer. In dat ontwerp is van alles mogelijk. Bijvoorbeeld een dun draadje waaraan het dempend materiaal wordt bevestigd? Wat voor materiaal zou geschikt zijn?

[hardbats]

Qua 3d print materiaal is het opzich nog niet zo belangrijk wat je gebruikt.
Opzich is petg een mooi en relatief makkelijk materiaal om te gebruiken. Ook pla-x3 geschikt.