Het woord zegt het al: ijzer is een ferrometaal en dus ontvankelijk voor magnetisme en elektromagnetische straling. Het kan zelfs zo zijn dat het ijzer magnetisch wordt, omdat je er gelijkspanning door laat lopen. De enige plek waar ijzer tot zijn recht komt in audio, is de kern van een trafo.
Kunnen we helaas ook geen buizen meer gebruiken, toch jammer....
Het woord zegt het al: ijzer is een ferrometaal en dus ontvankelijk voor magnetisme en elektromagnetische straling. Het kan zelfs zo zijn dat het ijzer magnetisch wordt, omdat je er gelijkspanning door laat lopen. De enige plek waar ijzer tot zijn recht komt in audio, is de kern van een trafo.
Kunnen we helaas ook geen buizen meer gebruiken, toch jammer....
groet,
Aat
Hoi Aat,
Datgene wat jij 'ijzer' noemt bij een buis, is meestal staal en als er maar genoeg koolstof is toegevoegd, dan verliest het materiaal zijn magnetische eigenschappen of gevoeligheid voor EMS. Daarom worden naast koperen en aluminium chassisplaten ook vaak RVS-platen gebruikt.
De aansluitdraadjes van weerstanden en andere componenten zijn soms ook van ijzer.
Van th printcondensatoren en transsitoren, IC's, enz. meestal. Dat is omdat koper veel te veel de warmte geleidt bij het solderen en de componenten dan stuk kunnen gaan. Bij de oude metal can transistoren en IC's is het vaak Kovar i.v.m. het glass seal van de pootjes. Bij vermogensweerstanden is het meestal ook ijzer omdat die zo heet kunnen worden dat het niet goed is voor de soldeerverbinding.
De aansluitdraadjes van weerstanden en andere componenten zijn soms ook van ijzer.
Van th printcondensatoren en transsitoren, IC's, enz. meestal. Dat is omdat koper veel te veel de warmte geleidt bij het solderen en de componenten dan stuk kunnen gaan. Bij de oude metal can transistoren en IC's is het vaak Kovar i.v.m. het glass seal van de pootjes. Bij vermogensweerstanden is het meestal ook ijzer omdat die zo heet kunnen worden dat het niet goed is voor de soldeerverbinding.
Ook hier geldt: Er wordt geen puur ijzer gebruikt in draadgewonden (vermogens)weerstanden. Het zijn legeringen van ijzer met resp. Koper, Zilver, Nikkel, Chroom en Chroom+Aluminium. Pure metalen hebben een hoge temperatuur coëfficientie, dus dat wil je sowieso niet hebben. De legeringen zorgen ook voor beperking van de elektro-magnetische eigenschappen.
Een zekering is een zekering. Alles wat meer kost dan een paar cent, is weggegooid geld. Het is in feite een weerstand die doorbrandt bij een (vooraf bepaalde drempel-) stroom. Je kunt ze verpakken in een gouden doos (of blauw of zwart) maar het is en blijft een zekering.
De aansluitdraadjes van weerstanden en andere componenten zijn soms ook van ijzer.
Van th printcondensatoren en transsitoren, IC's, enz. meestal. Dat is omdat koper veel te veel de warmte geleidt bij het solderen en de componenten dan stuk kunnen gaan. Bij de oude metal can transistoren en IC's is het vaak Kovar i.v.m. het glass seal van de pootjes. Bij vermogensweerstanden is het meestal ook ijzer omdat die zo heet kunnen worden dat het niet goed is voor de soldeerverbinding.
Ook hier geldt: Er wordt geen puur ijzer gebruikt in draadgewonden (vermogens)weerstanden. Het zijn legeringen van ijzer met resp. Koper, Zilver, Nikkel, Chroom en Chroom+Aluminium. Pure metalen hebben een hoge temperatuur coëfficientie, dus dat wil je sowieso niet hebben. De legeringen zorgen ook voor beperking van de elektro-magnetische eigenschappen.
We hadden het over de aansluitdraden en bij oudere IC's en TO3 vaak ook over de behuizing. Pak eens magneetje en ga op onderzoek uit... En los daarvan, test ook wat ijzeren RGxxx gehoormatig t.o.v. superduperoxigeenvrijkoperkabel. Want daar ging het over.
We hadden het over de aansluitdraden en bij oudere IC's en TO3 vaak ook over de behuizing. Pak eens magneetje en ga op onderzoek uit... En los daarvan, test ook wat ijzeren RGxxx gehoormatig t.o.v. superduperoxigeenvrijkoperkabel. Want daar ging het over.
Proef op de som gedaan en ja hoor, een PL519 buis voldeed geheel aan de verwachting - behoudens de topcap - overal magnetisch, ook met de ruimte tussen glas en de anode. Kon overigens netjes met een magneetje de buis aan de voet optillen.
Wat jammer, niet goed voor audio...
Wat misschien wel een dingetje is zijn de verschillende metaal op metaal overgangen in het circuit. In principe krijg je door warmteverschillen minieme spanningsverschillen in die overgangen ten gevolge van het Seebeck-effect. Of een Peltier effect door de stroom over zo'n overgang.
Een en ander draagt wellicht bij aan de ruis van een schakeling.
Ik denk dat door dit soort meningsverschil ooit het spreekwoord is uit gevonden
Spijkers op laagwater zoeken
Spijkers gesmede waren vroeger kostbaar bij timmerwerk ,
Op de vloedlijn viel er wel eens overboord en bij laagwater raapte
Spijkers ( Draadnagels ) kosten nu niets meer
Dus is zoeken er naar zinloos
Ik ben afgegaan op informatie uit een aantal artikelen m.b.t. de in buizen toegepaste materialen. Maar een praktijktest met een magneetje geeft direct een heel ander beeld en zo ben ik weer wat wijzer geworden.
"This combination of low attenuation and capacitance effectively make 75 Ohm Coaxial Cable the cable of choice for practically all types of digital audio, digital video and data signals. This is why every cable TV company uses 75 Ohm coax for distributing its digital video channels as well as its broadband internet data signals. Direct broadcast satellite dishes and over-the-air HDTV antennas also require 75 Ohm Coaxial Cable to ensure that all of the digital channels transfer down the cable with the lowest loss and distortion possible. "
De reden 50 ohm of 75 ohm komt uit de radio techniek: Het ene type radio antenne is 75 ohm, o.a. TV en FM antennes. Een ander type is 50 ohm zoals b.v. ground plane antennes (militair en "bakkies"). De impedantie van coax voor andere doeleinden berust louter op toeval welke rol er toevallig in de hoek lag bij het ontwerpen van een bepaalde toepassing waar hf signaal getransporteerd wordt (ethernet, video, S/PDIF enz.). Wel is het zo dat 75 ohm coax meestal een iets lagere capaciteit heeft dan 50 ohm: 50pf/m - 75pf/m. Maar dat verschil is te verwaarlozen t.o.v. de vele malen hogere capaciteit van dure audiopiele kabels die soms wel 300pf/m kunnen zijn.