hannesie schreef:Je vindt het niet erg als ik je wel een beetje ga volgen?
Het ziet er namelijk zo lekker

/mooi

/goed

, naar smaak kiezen, uit.
Kom er gezellig bij
In dit verhaal wil ik vooral ook de achtergronden en beweegredenen meenemen, wellicht helpt dat anderen om het beste compromis voor hun situatie te vinden.
wouter schreef:Beetje B&O Beolab 5 meets Pluto
Zit er ook een beetje in
Pjotr schreef:Een "Rubens" speaker
Ben wel benieuwd naar de aansturing van je bandje via een 2 ohm weerstand i.p.v. de trafo. Je kachelt dan meer dan 95% van het vermogen weg in die weerstand.
Inderdaad, het wordt spannend. Gaat allemaal afhangen van de uiteindelijke veldsterkte in de magneetspleet en wat precies de luchtbelasting van het bandje is.
Weet iemand trouwens een formule voor de luchtbelasting van een kleine dipool bij hoge frequenties? Ik heb wel iets voor en driver in een IEC baffle en ik heb begrepen dat dat vooral voor lage frequenties geldt.
Het ontwerp van het nieuwe bandje komt later, ik wil even onderaan beginnen met het verhaal bij de AT 10" laag driver.
In eerste instantie was ik van plan een 12” AT Flexunit voor het laag te gebruiken met het idee dat die zonder problemen de rol van de Thor subs op zich kunnen nemen. De drivers op de website hebben echter een te grote Vas om in een compacte gesloten kast (40-50l) te kunnen worden toegepast. Ik heb dit aan Per Skaaning voorgelegd en volgens Per kan er wel een driver gemaakt worden die aan de eisen voldoet maar dan moet de bewegende massa van 75g verhoogd worden naar 132g omdat anders de Fs teveel verhoogd zou worden. Dat was nou net niet de bedoeling, ik wilde juist een driver voor het laag gebruiken met een lage bewegende massa. Vandaar dat ik alles nog eens goed heb doorgerekend en uiteindelijk heb gekozen voor een 10” Flexunit met sandwich conus, deze heeft een bewegende massa van slechts 54,5g en een Fs van 25Hz (die combinatie zie je niet veel). Volgens Per Skaaning kon hier ook niets meer aan verbeterd worden als het om deze toepassing gaat.
De keuze om een gesloten behuizing voor het laag te gebruiken berust op een aantal uitgangspunten/overwegingen:
- Een open baffle van (voor mij) acceptabele afmetingen kan gewoon niet genoeg diep laag produceren en ik kijk nu eenmaal ook graag films.
- Een gesloten behuizing met afstemming Q=0.5 heeft de beste impuls weergave van alle soorten behuizingen.
- Met behulp van een Linkwitz transformatie kan de afstemming van de luidspreker in de behuizing, binnen de parameters bepaald door de de driver, naar believen worden bijgesteld.
En dan is er nog het verhaal van wijlen Steen Duelund waar hij zij dat een gesloten box in een kamer eigenlijk een kleine box in een grote box is en dat je die twee op elkaar moet afstemmen om het laag goed te krijgen. De Q van de luidspreker als geheel speelt daarbij een grote rol.
Om zelf een beter zicht op geheel te krijgen heb ik wat spreadsheets van de site van Linkwitz geplukt en bij elkaar gezet. Als eerste is hier een vergelijking van de theoretische maximum geluidsdruk op 1m in full space. De AT Flexunit wordt hier vergeleken met twee vertegenwoordigers uit de open-baffle hoek, twee Seas L26R04Y in een 40cm h-frame en twee Eminence Alpha 15A in een vlakke baffle van 54cm.

- Vergelijking max SPL op 1m in full space
De twee Seas drivers gaan net iets harder bij 50Hz maar bij daar beneden wordt het rap minder. Qua afmeting is een h-frame met twee Seas drivers op zich nog te behappen, maar die drivers kunnen dan niet hoog genoeg gefilterd worden om aan te sluiten op de Neo10. Als je bedenkt dat er voor 92dBSPL bij 35 Hz bijna 350g 28mm heen en weer gaat dan is meteen duidelijk waarom Daudio deze drivers in een w-frame stopt en Linkwitz en laag gedeelte helemaal ontkoppeld van de rest.
De Eminence drivers zijn representatief voor grote, maar toch lichte, drivers in een niet al te grote vlakke baffle. De baffle is echter te klein om fatsoenlijk effect te hebben en zo kunnen twee 15” drivers de 10” AT niet bijhouden. Je kunt natuurlijk ook 15” drivers met een hogere Xmax vinden, maar hoe dan ook is een dergelijke constructie mij veel te groot.
Hoe groot moet de kast voor de AT Flexunits nu worden? Daarvoor heb ik de berekeningen voor een gesloten behuizing en de Linkwitz transform sheet van Linkwitz in mijn spreadsheet opgenomen.
Op basis van de gegevens van de driver en de gewenste Qtc worden resonantie frequentie en volume berekend en dienen op hun beurt als input voor de transformatie. Op basis van de gewenste doel frequentie en Q wordt dan vervolgens de grafiek berekend. De benodigde gain bij 1Hz en 10Hz worden apart getoond. Vervolgens staan er wat berekeningen voor behuizingen waarbij de primaire resonantie getoond wordt. Zo is het makkelijk spelen met de parameters en kijken wat er uit komt.
De gain bij 1Hz wordt uitsluitend bepaald door de verhouding tussen de bron en doel frequentie, dat is hier mooi te zien: voor een factor twee is 12dB gain nodig. 12dB gain is nog wel te behappen, veel meer moet je denk ik niet willen het is tenslotte al 16 keer zoveel vermogen. Wat je volgens mij ook niet moet doen is onder de resonantie van de driver zelf gaan zitten. Met al dit in het achterhoofd wordt duidelijk dat de AT 10 een perfecte driver voor deze toepassing is, het benodigde volume is slechts 37 liter. Dit maakt een behuizing mogelijk waarbij de primaire resonantie buiten het werkgebied van de driver zit. Zodoende ben ik dus tot de vorm van de baskast gekomen.
De driver is horizontaal gemonteerd om twee redenen:
- De mid en hoog driver hebben een gemeenschappelijk acoustisch en geometrisch centrum, als deze boven het midden van de bas unit gemonteerd worden dan klopt de fase zowel naar voren als ook naar achteren!
- Reactiekrachten van de driver werken loodrecht op de afstraalrichting en worden dus niet naar de luisteraar afgestraald en tevens wordt het mid-hoog gedeelte ook niet in die richting in trilling gebracht
Dat waren zo’n beetje de overwegingen bij het laagfrequente deel. Rest nu nog een mooie behuizing te bedenken. Één idee is om zijkanten en bovenkant in één keer uit beton te gieten, dan is er geen gedoe met een verloren binnenmal, en dat gewoon op (schuim)rubber of zo op een bodemplaat te zetten (dat kan om te beginnen gewoon een tegel zijn). Al dat beton houdt de driver wel op z’n plaats en die is dan meteen mechanisch van de vloer ontkoppeld.
Gerrit
De Excel sheet heb ik bijgevoegd voor diegene die zelf even wil spelen.