Elmopol schreef:In afwachting van de modules die onderweg zijn bereid ik mezelf voor met plaatjes zoals bijgevoegd. Dat wordt wat met bedraden!
Neem dan dit als voorbeeld.
http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/downl ... &mode=view
Van de wetenschap dat er zo'n kluwe draden/bende in mijn kast zou liggen zou ik gek worden. De man/vrouw? die de versterker heeft gemaakt uit de link hierboven knutselt veel meer in het straatje waar ik me prettig bij zou voelen.
Elmopol schreef:Iemand nog voorbeelden die mij wat meer inzicht geven in de voedingen van Koifarm of SuperR, een simpel tekeningetje bijvoorbeeld?
Geen tekening, maar wel een foto;
http://jimmyauw.com/wp-content/uploads/ ... su_all.jpg
Hier zie je goed wat er nodig is;
Een 220Vac ingang, een ringkern met de fase en nul van je 220Vac ingang
Dan de uitgang van je trafo (2 keer een paartje X Vac met voor ieder 2 draden)
Die stuur je door een gelijkrichter in de vorm van losse diodes of een all-in-one component, een brugcel.
Dat kun je op twee manier doen;
Je kan ieder AC-paartje gelijkrichten OF je doet alsof het 1 AC-combinatie is. Voor het gemak van uitleggen gaan we ieder AC-paartje gelijkrichten.
Wat je dan hebt is een 2-tal "bulten" spanning.
http://www.aaroncake.net/forum/uploaded ... d%20AC.PNG
Wat je dan wilt doen is die bulten wegpoetsen naar een spanning die meer constant is. Wat je dan doet is een soort emmer vullen met vermogen. Als de spanning van de bulten groot genoeg is komt er wat extra vermogen in de emmer en neemt de spanning van de emmer toe. Op een geven moment is de emmer dermate gevuld dat de spanning van de emmer overeenkomt met die van de bulten. Voila, we hebben nu een emmer met energie die we kunnen gebruiken en de bulten zijn weg. We noemen de spanning van de emmers nu de gelijkgerichte spanning ( in dc, direct current) en de emmers noemen we elco's. Hoe hoger de waarde (in F) van de elco, hoe "groter" de emmer is. (naja, zo ongeveer....)
Beschouw nu de twee gelijkrichte AC-paartjes als 2 batterijen van X Vdc. Net zoals bij een batterij kun je er twee achter elkaar zetten om de spanning te verdubbelen. Dus, als je de plus van de ene batterij op de min van de andere zet is de totale spanning van plus naar min gelijk aan de som van de spanningen van de batterij.
Nu komt het leuke; aangezien de batterijen bij benadering dezelfde spanning hebben, weten we dat het punt waarom de plus en min in het "midden" zijn verbonden de helft van de spanning zou moeten hebben van de totale spanning.
Dus stel we nemen 2 batterijen van 50Vdc, dan kunnen we die in serie (achter elkaar) plaatsen en kunnen we 1 batterij maken van 100Vdc. De plek waar de batterijen met elkaar zijn verbonden zou nog gewoon 50Vdc moeten zijn ten opzichte van onze referentie.
Nu gaan we dat punt hernoemen naar; "0/power-aarde/power-ground)". Als we dat punt 0 noemen, dan hebben we dus een batterij aan de ene kant die positiever is dan dat (+50Vdc) en een die precies het tegenovergestelde doet (-50Vdc).
Deze twee spanningslijnen kunnen we een symmetrisch paar noemen omdat ze ten opzichte van de 0 gespiegeld zijn.
Dat is in Jip en Janneke hoe 95% van alle symmetrische voedingen wordt gemaakt.
Bij een SMPS werkt het net anders. Daarbij maken ze gebruik van het feit dat een spoel (zoals de ringkern die we hierboven gebruikten) efficiënter is op hoge frequenties. Dat betekent dus dat als we de frequentie van de AC-spanning zouden kunnen verhogen, we ene kleinere ringkern kunnen gebruiken. Juist vanwege het feit dat er bij SMPS's vrij hoogfrequent wordt geschakeld en daarbij het een en ander om de hoek komt kijken wat betreft PCB-ontwerp, wordt dat door de doorsnee hobbyist aan mensen overgelaten die er meer ervaring mee hebben.
Ik heb geen ervaring met het gebruik van SMPS's voor audioversterkers. Ik lees verhalen van mensen die het super vinden, anderen hebben er problemen mee gekregen. Als ik het verhaal goed begrijp zou het, mits het niet de allergoedkoopste zijn, wel goed moeten gaan.