Omdat ik de werking van het geheel niet helemaal vertrouw, en het maar weing moeite is, heb ik het schakelingetje opgebouwd op gaatjesboard.
Niet alle componenten waren voorradig, dus 33 Ohm is 30 Ohm geworden, de 68 Ohm aan de uitgang werd 51 Ohm, de diodes zijn naamloze Si-exemplaren, de transistoren BSY54 en 2N2905.
Bij alle metingen was de schakeling met 100 Ohm belast en werd uit 50 Ohm bronnen gestuurd.
Allereerst de compensatie-C . De volgende plaatjes laten de flank van een blokgolf van 10k zien met C=0 en C= 2pF? (Moeilijk met zekerheid te meten, opschrift was 1.5 pF. Het was in ieder geval genoeg om het uitslingeren te stoppen. De bandbreedte met dit C-tje bleek 65 kHz,-3dB (tijdbasis 1 uS/div)
De blokgolfwergave bij 5 kHz is in het volgende plaatje te zien.
De schakeling bleek 4.5 V aan 100 Ohm te kunnen afgeven. Om de klasse-B hypothese te checken, is de spanning over de 30 Ohm emitterweerstanden afgebeeld in het volgende plaatje.
We zien dat de uitleg van Anne geheel klopt, wie goed kijkt ziet een gering overneemeffect, want er is wat lucht tussen de curves.
Tot slot de vervorming, gemeten via het spectrum , bij 1 en 10 kHz, en +10dBm uitgangsniveau. Er zijn spoortjes 2e en 3e te zien, op een niveau van beter dan -86 dB. Eigenlijk geen spoor van klasse-B effect zoals hoge-orde oneven harmonischen. Ook in de golfvorm bij 50 kHz en sterk uitvergroten, geen 0-doorgang narigheid gezien.
Al met al prima resultaat.
groeten, Tom