Absorber panels

[markbakk]

Ah, je hebt ervaring merk ik. Al moet ik zeggen dat het publiek van klassieke muziek behoorlijk breed kan zijn. Gemiddelde leeftijd is misschien wat hoog, maar de spreiding vaak ook (net als de kwaliteit van het parfum).

[Pjotr]

En dat is het voor pop ook, al is de gemiddelde leeftijd daar weer wat laag. Halverwege de jaren '80 een concert van RUN-DMC en de Beastie Boys in de Jaap Eden hal met een publiek van 16 - 70 jarigen met een gemiddelde van tussen de 30 en 40 denk ik zo (Het verbaasde mij eigenlijk hoeveel ouderen daar toen waren)

[hannesie]

Ik heb hier een opname van het Kirov Opera gezelschap, ooit als demo gekregen van de man die dacht ik zelf de opnames gemaakt heeft, Onno Schultz, Philips.

Die vertelde dat de zangers een hele batterij microfoons voor hun neus hadden, en ze stonden er netjes in te zingen, maar de werkelijke opname werd gemaakt met een set twee 2 hele kleine microfoons die wat hoger in de zaal zaten, kleine in de maat van ongeveer oordoppen van zo een soort mp3 speler.
Ik heb ze in mijn handen gehad, het bleek om een fortuin te gaan, gekalibreerd e.d. Brüel & Kjær als ik het mij goed herinner.
De opnames ga ik nu maar eens weer terug beluisteren met de de info die hier nu gegeven is, ik ben ook benieuwd hoe dat gaat klinken.

[Pjotr]

De opnames ga ik nu maar eens weer terug beluisteren met de de info die hier nu gegeven is, ik ben ook benieuwd hoe dat gaat klinken.

Laat maar eens weten Het is i.d.d. wel de manier om het goed te doen. Maar dan eigenlijk wel met 2 van die paartjes: Een setje directionele microfoons voor het directe geluid en een setje omni's voor het ambient geluid. Dan is er eigenlijk altijd een goede balans te maken voor groot orkest dan wel koorwerk.

[hannesie]

Ik heb naar het 2e nummer van de CD beluisterd, Tschaikowsky: Capriccio Italien Op. 45, duurt lekker lang (15:30 min.)'ik kon dus makkelijk van positie wisselen met dezelfde opname.

Mijn luidsprekers staan op 2,35 M op het hart uit elkaar, en normaal zit ik dan op 3,20 M afstand te luisteren met licht ingedraaide speakers.
Als ik iets naar voren neig, krijg ik wel veel meer details en ook plaatsing, maar de ruimte/zaal mis ik dan.
Als ik op + 1 meter achter de normale plaats zit, heb ik in het midden een ruimer beeld met nog veel detail van het midden van het orkest.
Bij de grotere afstand ( + 2,00 M van de normale plaats) krijg dan wel de hele zaal als ruimtelijke ervaring erbij, maar ik mis dan een beetje hetgeen voor, in het midden op het podium gebeurt.

Bekkens en Pauken, Koper en Cello's zijn goed te volgen (melodielijn en ruimte in het totale plaatje) en te plaatsen, fluit, piccolo goed te onderscheiden.
Nu ik dit hoor, duidelijk een van de beter opnames zonder het dichtlopen en een geluidsbrij.

[EricDesart]

Die vertelde dat de zangers een hele batterij microfoons voor hun neus hadden, en ze stonden er netjes in te zingen, maar de werkelijke opname werd gemaakt met een set twee 2 hele kleine microfoons die wat hoger in de zaal zaten, ......

Die overheads en een paar meer gerichte zijn zeer dominant in de finale opname/mix. Al die directe close miking laten toe achteraf correcties aan te brengen en zijn aldus meer hulpmicrofoons.
Ik heb zo de opnames van orkestrale filmmuziek meegemaakt waar ergens rond de 65 microfoons gebruikt werden.

[Ronkel]

Elektronisch optellen van zulke signalen klinkt mij in de oren als een slecht idee vanwege mogelijke tijdsverschillen en comb filtering. Of heeft men methodes om dat goed te laten gaan?

[EricDesart]

Aangezien al die dingen binnenkomen op eigen kanalen, en elk kanaal individueel bewerkt kan worden, 1001 effecten en correcties mogelijk zijn, lijkt mij dat men kan doen wat men wenst met zo'n mix. Faseverschuiving en pitch control lijken mij eerder basisdingen.

Ik ben zelf geen audioengineer, maar sta gewoon verstomd over wat de goede met goede apparatuur kunnen. Ik heb dus al wel véééééle" uren met dergelijke kerels in studio's vertoeft.

Als demo liet een audioengineer mij eens mee genieten, en haalde van een zanger die last had met de uitspraak van de letter "f", de best uitgesproken "f" uit een van de meerdere tracks en werkte die in in een andere betere track.

Dergelijke kerels kunnen ook de muziek die zij opnemen lezen (zijn zelf vaak geschoolde muzikanten). Zo'n opmerking (vanuit de control room) bij het realtime volgen van zo'n globaalopname (meer dan 60 man):
"Cut ........" "stoppen jongens ...." "hernemen vanaf maat xxxxxx. Klarinet x jij bent te laat ingevallen bij die noot .., beter opletten jij ....."
Dirigent zelf had het niet of amper gehoord ....
Later bleek bepaalde muziek te langzaam (of was het te snel) om te kloppen bij de filmbeelden. De componist was aanwezig in de studio tijdens die opnames en kon de opnames volgen MET de film. Wat hier exact gebeurd was waarom hij dit niet merkte tijdens de opnames weet ik niet.
Die muziek werd achteraf gewoon aangepast (zonder dat het orkest aanwezig was voor nieuwe opnames) aan de film (zonder pitch wijziging). Volgens de engineer was dat wel een dag extra werk, maar anders moesten zij terug dat orkest organiseren, met al wat hier bij hoort, voor nieuwe opnames.

[Pjotr]

Als demo liet een audioengineer mij eens mee genieten, en haalde van een zanger die last had met de uitspraak van de letter "f", de best uitgesproken "f" uit een van de meerdere tracks en werkte die in in een andere betere track.

Dat wordt al sinds het begin van het tape tijdperk gedaan. Het is onmogelijk om een heel stuk in 1x foutloos te spelen. Live zijn fouten niet zo erg, maar bij een registratie blijven die zich steeds maar herhalen en kunnen irritant worden dan. Er worden daarom meerdere takes opgenomen en daarvan wordt dan een foutloze eindversie in elkaar geplakt.

In het analoge tape tijdperk ging dat letterlijk met "schaar en lijmpot", knippen en plakken van kopieën van de mastertapes. Dat dat ook niet zonder risico was: Ik heb hier een plaat met een noot achterstevoren geplakt (en daarmee ook links en rechts gewisseld). De audio engineer had het niet opgemerkt, de dirigent wel achteraf. Maar toen was het te laat, de plaat was al geperst

[bertor]

Ik heb naar het 2e nummer van de CD beluisterd, Tschaikowsky: Capriccio Italien Op. 45, duurt lekker lang (15:30 min.)'ik kon dus makkelijk van positie wisselen met dezelfde opname.

Mijn luidsprekers staan op 2,35 M op het hart uit elkaar, en normaal zit ik dan op 3,20 M afstand te luisteren met licht ingedraaide speakers.
Als ik iets naar voren neig, krijg ik wel veel meer details en ook plaatsing, maar de ruimte/zaal mis ik dan.
Als ik op + 1 meter achter de normale plaats zit, heb ik in het midden een ruimer beeld met nog veel detail van het midden van het orkest.
Bij de grotere afstand ( + 2,00 M van de normale plaats) krijg dan wel de hele zaal als ruimtelijke ervaring erbij, maar ik mis dan een beetje hetgeen voor, in het midden op het podium gebeurt.

Bekkens en Pauken, Koper en Cello's zijn goed te volgen (melodielijn en ruimte in het totale plaatje) en te plaatsen, fluit, piccolo goed te onderscheiden.
Nu ik dit hoor, duidelijk een van de beter opnames zonder het dichtlopen en een geluidsbrij.

Heb je nog de mogelijkheid om de speakers verder uit elkaar te zetten, zodat de afstand circa 3 meter wordt?

[hannesie]

Dat zou wel moeten kunnen, maar die dingen zijn 90 Kg per stuk.

Ik was juist aan het kijken, naar aanleiding van Jeroen zijn opmerkingen en ervaring, om ook eens met die Absorber panels wat te proberen.

Het lijkt mij juist een leuk en goed experiment om er het maximale er uit te halen.

Ik kan de rechter eens proberen wat verder naar rechts te zetten, maar dan ga ik zeker last krijgen van de reflectie op de kast rechts.

linkje naar mijn opstelling,
http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/downl ... &mode=view

[Pjotr]

Mooie glazen tafel Hans. Nu we het toch over reflecties hebben...

[hannesie]

Mooie glazen tafel Hans. Nu we het toch over reflecties hebben...

Ja inderdaad, maar Jeroen heeft ook zo een tafel met glas.
Ik heb hem er nog niet over gehoord, dat kan ook zijn met de hoogte die ik heb, en die van Jeroen staan denk ik wat lager af te stralen.

[bertor]

Dat zou wel moeten kunnen, maar die dingen zijn 90 Kg per stuk.

Ik was juist aan het kijken, naar aanleiding van Jeroen zijn opmerkingen en ervaring, om ook eens met die Absorber panels wat te proberen.

Het lijkt mij juist een leuk en goed experiment om er het maximale er uit te halen.

Ik kan de rechter eens proberen wat verder naar rechts te zetten, maar dan ga ik zeker last krijgen van de reflectie op de kast rechts.

linkje naar mijn opstelling,
http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/downl ... &mode=view

Misschien is het goed om beide te proberen: absorberpanels en afstand tussen de speakers. Speakers op een kleedje en dan schuiven...?

[hannesie]

Misschien is het goed om beide te proberen: absorberpanels en afstand tussen de speakers. Speakers op een kleedje en dan schuiven...?

Ze staan op op rubber voetjes (trillingsdempers) om geen trillingen naar de buren te krijgen.
Daarnaast moet ook het kastdeurtje open kunnen, ik gebruik dat kastje niet teveel, maar toch wel praktisch als dat wel kan.
Om het uit te proberen lijkt het mij de moeite waard.

De absorber panels kan ik wel aan de kast plakken tijdelijk, met een stevig stukje tape.

Ik heb hier nog een flink stuk Merford Tecnocell, dat kan ik ook alvast proberen op die kast.
http://shop.merford.nl/particulier_nede ... -1573.html

[Ivo]

In het analoge tape tijdperk ging dat letterlijk met "schaar en lijmpot", knippen en plakken van kopieën van de mastertapes. Dat dat ook niet zonder risico was: Ik heb hier een plaat met een noot achterstevoren geplakt (en daarmee ook links en rechts gewisseld). De audio engineer had het niet opgemerkt, de dirigent wel achteraf. Maar toen was het te laat, de plaat was al geperst

Mijn opa had zo'n setje, nam altijd radioprogramma's met blaasmuziek op en af en toe plakte hij de meest memorabele aan elkaar op een aparte spoel. Helaas verloren gegaan, er stonden onder andere opnames van familieleden op. Gelukkig hebben we de LPs met mijn vader er op nog, en wat cassettebandjes van latere datum met zo'n beetje de hele familie.

[markbakk]

In het analoge tape tijdperk ging dat letterlijk met "schaar en lijmpot"

Nou ja, eigenlijk ging het met een mesje, een snijplankje en plakband. Schuin snijden en heel netjes plakken.

[Pjotr]

Jah, dat klopt. Maar in de studiokringen had dat de naam "Met schaar en lijmpot". Die uitdrukking moet je dan toch wel kennen? De uitdrukking zelf komt eigenlijk uit de filmmontage waar wel letterlijk met lijm geplakt werd. En ja, bij film moet ook geluid gemonteerd worden...

Op pro machines zat daarvoor een speciaal schaartje ingebouwd. En bovenop de koppengroep een plakmalletje. Zie hier

[bert stoltenborg]

God bless 2011 en Cubase......

[Pjotr]

God bless 2011 en Cubase......

Dat is nog maar de vraag. De precieze plaats van de "knip" opzoeken ging eigenlijk op zo'n analoge tape machine een stuk makkelijker/prettiger dan met een "Jog wheel".

[bert stoltenborg]

Fossiel

[Pjotr]

Fossiel

Zo'n reactie getuigd meer van willen aftroeven zonder argumenten. Smileys zijn in deze een slap excuus joh.

[markbakk]

Waarom blijven gewone draaitafels toch zo populair bij DJ's? Zonder gekheid, ik herken wel wat Peter zegt. De computeraudio (en -video in zekere zin ook) heeft er behoorlijk lang over gedaan om qua editing net zo soepel te lopen als analoge techniek. Maar het wordt echt tijd dit topic weer back on topic te krijgen al heb ik nog geen concreet aanbod...

[hannesie]

Maar het wordt echt tijd dit topic weer back on topic te krijgen al heb ik nog geen concreet aanbod...

Ik ga vanmiddag een paar paneeltje ophangen om de verschillen te kunnen beluisteren.

[Ronkel]

Maar het wordt echt tijd dit topic weer back on topic te krijgen al heb ik nog geen concreet aanbod...

Ik ga vanmiddag een paar paneeltje ophangen om de verschillen te kunnen beluisteren.

Goed bezig Hans! Een ware kettingreactie van dempers hier . Wat heb je gebruikt, glaswol?