Niet lang daarna vond ik een stuk stevige kabel naast een tramoversteekplaats in het Haagse. Een stevige zwarte mantel met daarbinnen 6 gekleurde kabeltjes en een grappig touwtje. Kimber claimt dat de gevlochten interlink bestaat uit speciaal geselecteerd koperdraad met zeven adertjes. Nu had mijn straatvondst ook koperdraad met zeven adertjes en dat schept toch een band. Ik heb er twee interconnects van gemaakt op dezelfde manier als voorgeschreven. Een dubbele aardedraad waarvan er eentje alleen aan de bronconnector vast zit. De derde draad is voor signaal. Eventjes in de bankschroef, andere kant in de boormachine en presto: een mooi stukje kabel.
Ik heb alle kleuren maar gebruikt. Ik hoef niet alles te kopieren natuurlijk. En zo lag er ineens een rood wit blauwe kabel voor rechts en een zwart geel groene kabel voor het linker kanaal. Ik heb er een paar goedkope tulpstekkertjes op gesoldeerd omdat ik die nog had ligggen. De volgende versie krijgt metalen stekkers. Ik heb niets met bling-bling, het hoeft van mij niet verguld, maar iets wat door professionals gebruikt wordt mag het wel krijgen. Stevige nikkelkleurige stekkers hebben mijn voorkeur.
En dan de hamvraag: hoe klinkt dat nou? Uitstekend moet ik zeggen. Is het een verbetering? Tja, dat durf ik niet te zeggen. Ik ben echt niet voor audiofiel in de wieg gelegd.
Daar zal ik maar gewoon mee moeten leven. Maar het staat in ieder geval heel erg leuk.
De kabel moet eigenlijk met twee draden losjes worden getwist en dan moet de derde door de lussen worden gestoken. Als dat de weg is naar het audio Nirvana wil ik nog wel eventjes doorrijden. 
