Ik was wat in mijn archief aan het neuzen en kwam een artikel uit Radio Bulletin van September 1970 tegen waarin een heer T. Janssen een versterker bouwde op basis van deze Radford versterker. Het was een "ouderwetsche photocopie" en voordat deze geheel uit elkaar viel heb ik hem maar ingescand.
Misschien leuk om eens na te bouwen?
http://ericebenau.nl/files/radford-STA-25.pdf
Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Moderator: Beheerdersteam
-
sterremuur
- Berichten: 174
- Lid geworden op: di 15 mei 2007, 15:36
- Locatie: Haren Gn.
- Contacteer:
Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Laatst gewijzigd door sterremuur op wo 24 apr 2013, 0:11, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Ik zou dat zeker niet nabouwen. Mijn ervaring met Radford is niet erg positief (instabiel en gaat afhankelijk van de soort belasting makkelijk genereren).
Die penthodes zie je so-wie-so niet in modernere schakelingen en die fasedraaier met enerzijds een penthode en aan de andere kant een triode is al heel erg bedenkelijk.
John
Die penthodes zie je so-wie-so niet in modernere schakelingen en die fasedraaier met enerzijds een penthode en aan de andere kant een triode is al heel erg bedenkelijk.
John
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
De fasedraaier is idd appart ding. Waarom er een weerstand van 1M over de ontkoppel condensator staat is ook een goeie vraag.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Benne krenge van dinge waar 
,ook in dit geval, bah 
Wat die 1M daar doet
De roosters wat ophijsen zodat de staart van de fasedraaier (nou fasedraaier 
) wat langer kan 
.
Anne
,ook in dit geval, bah Wat die 1M daar doet
De roosters wat ophijsen zodat de staart van de fasedraaier (nou fasedraaier ) wat langer kan .Anne
-
sterremuur
- Berichten: 174
- Lid geworden op: di 15 mei 2007, 15:36
- Locatie: Haren Gn.
- Contacteer:
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
In die tijd was men toch aardig lyrisch over de Radford. 
Maar de tijden zijn misschien veranderd.
Maar de tijden zijn misschien veranderd.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Bizar om een verschil versterker op te bouwen met een triode penthode combi, maar zie deze schakeling als een fasedraaier op basis van twee triodes zoals je wel vaker ziet.
De ontwerpers hadden het liefst de fasedraaier DC gekoppeld aan de EF86 maar daarvoor is de anode spanning te hoog, de roosters worden nu voor DC ingesteld op ongeveer de helft door spanningsdeling van twee weerstanden van 1M. De condensator over een van de weerstanden zorgt ervoor dat de fasedraaier toch voor AC direct aan de anode van de EF86 hangt.
Eigenlijk weinig mis met de schakeling maar de openloopgain is erg hoog en daarmee ook de tegenkoppelfactor, dat kan inderdaad tot instabiliteit leiden.
Ik adviseer om de tegenkoppeling niet naar de EF86 te leiden maar naar de fasedraaier, de ingangstrap met EF86 kan gemakkelijk zonder want die is erg vervormingsarm.
Eventueel de EF86 in triode zetten, dat levert een zeer goede ingangstrap op.
De ontwerpers hadden het liefst de fasedraaier DC gekoppeld aan de EF86 maar daarvoor is de anode spanning te hoog, de roosters worden nu voor DC ingesteld op ongeveer de helft door spanningsdeling van twee weerstanden van 1M. De condensator over een van de weerstanden zorgt ervoor dat de fasedraaier toch voor AC direct aan de anode van de EF86 hangt.
Eigenlijk weinig mis met de schakeling maar de openloopgain is erg hoog en daarmee ook de tegenkoppelfactor, dat kan inderdaad tot instabiliteit leiden.
Ik adviseer om de tegenkoppeling niet naar de EF86 te leiden maar naar de fasedraaier, de ingangstrap met EF86 kan gemakkelijk zonder want die is erg vervormingsarm.
Eventueel de EF86 in triode zetten, dat levert een zeer goede ingangstrap op.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Het is jammer dat op veel forums regelmatig niet goed of zelfs geheel ongefundeerde uitspraken of kritiek wordt gespuid. Zo ook hier nu inzake de fasedraaierschakeling die het meest bekend is uit de Radford versterkers uit de 50er jaren. Deze schakeling werd overigens al eerder door Philips ontwikkeld en gepubliceerd in de vroege jaren 50 in het "Philips Technisch Tijdschrift". In tegenstelling tot veel andere schakelingen werd deze toen niet door Philips geoctrooieerd. Waarschijnlijk om geen belemmeringen op te werpen voor het vrijelijk kunnen toepassen van de ECF82 / ECF80 / PCF82 / PCF80 buizen van PHilips door anderen. Deze buistypen waren met name ontwikkeld en bedoeld voor dergelijke schakelingen. Als men uitspraken wil doen over de hoedanigheden van dergelijke schakelingen zou het verstandig zijn om zich eerst in de achtergronden en eigenschappen te verdiepen. Het botweg "bizar" noemen van bijvoorbeeld de voornoemde fasedraaier schakeling, raakt kant nog wal. Het zou goed zijn om eerst iets meer van de achtergronden en eigenschappen te vernemen op deze website: http://www.r-type.org/articles/art-097.htm , en liefst zelf ook nog metingen hieraan te doen alvorens een mening te hebben. Overigens mankeerde er aan de stabiliteit van Radford versterkers in het algemeen ook helemaal niets, integendeel. Echter men moet ook hier geen oordeel baseren op een enkele ervaring met een versterker die 50 of meer jaren oud is en waarvan welhaast alle condensatoren en weerstanden in waarde verlopen zijn. Een dergelijke versterker behoeft dan wel eerst een totale renovatie.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Dit is een voorbeeld van een gemankeerde Schmidt fase draaier. De gemankeerdheid bestaat hierin dat hoewel het roosterpotentiaaal opgetild wordt, de kathodeweerstand tot 8,2 kOhm beperkt blijft en bepaald niet als een echte stroombron werkt. Vandaar dat de anodeweerstanden verschillen om de uitgangssignalen even groot te krijgen. Een moderne schakeling met een halfgeleiderstroombron werkt een stuk beter. Wat vervorming betreft, er zijn er onder ons die deze fasedraaier afwijzen omdat de vervorming symmetrisch is en ongehinderd aan de secundaire van de UGT terechtkomt.
groet,
Aat
groet,
Aat
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Gij bakt ze BruinDeze buistypen waren met name ontwikkeld en bedoeld voor dergelijke schakelingen.
Zie hieronder,voor de ECF82 van hetzelfde laken je weet wel
Anne
- Bijlagen
-
-
6550forever
- Berichten: 31
- Lid geworden op: zo 19 feb 2012, 21:34
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Heeft iemand het gelinkte artikeltje gelezen?
Dat is namelijk best interessant en de schakeling is eigenlijk heel logisch. Doordat de koppeling van de ef86 naar de ecf86 plaatsvind via een spanningsdeler + C word er gezorgt voor een laagfrequent stepping netwerk. Wie heeft wel eens naar het laagfrequent gedrag van zijn (tegengekoppelde) versterker gekeken? Meestal is wat compensatie daar best wel gewenst.
De pentode in de lange staart zorgt voor een lage ingangscapaciteit en dus een flinke bandbreedte. Ook handig bij tegenkoppeling. Kortom, ik kan de gedachtengang wel volgen.
Alleen, in het oorspronkelijke artikel wordt nogal pessimistisch gedaan over de bandbreedte van een normale lange staart. In mijn ervaring is de bandbreedte van een ecc81+ecc82 in een soortgelijke schakeling vergelijkbaar. Geen reden om moeilijk over te doen. Bovendien bijt de auteur een beetje in zijn eigen (lange ) staart, de EF86 in pentode schakeling heeft een hoge uitgangsimpedantie waardoor een lage ingangscapaciteit ook noodzakelijk is. Had daar een triode gezeten die flink heet is ingesteld dan was dat niet nodig en had hij met simpele dubbeltriodes hetzelfde bereikt.
Dat is namelijk best interessant en de schakeling is eigenlijk heel logisch. Doordat de koppeling van de ef86 naar de ecf86 plaatsvind via een spanningsdeler + C word er gezorgt voor een laagfrequent stepping netwerk. Wie heeft wel eens naar het laagfrequent gedrag van zijn (tegengekoppelde) versterker gekeken? Meestal is wat compensatie daar best wel gewenst.
De pentode in de lange staart zorgt voor een lage ingangscapaciteit en dus een flinke bandbreedte. Ook handig bij tegenkoppeling. Kortom, ik kan de gedachtengang wel volgen.
Alleen, in het oorspronkelijke artikel wordt nogal pessimistisch gedaan over de bandbreedte van een normale lange staart. In mijn ervaring is de bandbreedte van een ecc81+ecc82 in een soortgelijke schakeling vergelijkbaar. Geen reden om moeilijk over te doen. Bovendien bijt de auteur een beetje in zijn eigen (lange
) staart, de EF86 in pentode schakeling heeft een hoge uitgangsimpedantie waardoor een lage ingangscapaciteit ook noodzakelijk is. Had daar een triode gezeten die flink heet is ingesteld dan was dat niet nodig en had hij met simpele dubbeltriodes hetzelfde bereikt.Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Ja hoor,kijk altijd eerst waar 't over gaat
'tIs wat je noemt het paard achter de wagen spannen .Ze willen meer bandbreedte en hebben die niet wegens hoge weerstanden en grote capaciteiten door veel versterking.Ipv de weerstanden te verkleinen en de versterking van de fasedraaier te verminderen gaan ze er een penthode tegenaan gooien 
.
Die (te korte)lange staart maakt dat er uit de rechtse buis minder komt en moet de anodeweerstand groter MET 2 TRIODES.
Door die penthode waar een (flink)deel van de te verdelen stroom langs het schermrooster verdwijnt moet nu zelfs de anodeweerstand van de PENTHODE groter
.
Die poging om de twee fases even sterk te krijgen lukt maar bij benadering.Steunt op de parameters van de buis en die zijn voor elk werkpunt (waar de buis in werking doorloopt) anders.Maar och,we konden nu toch de tegenkoppeling groter nemen,die breit dat wel recht
.
Anne
'tIs wat je noemt het paard achter de wagen spannen
.Ze willen meer bandbreedte en hebben die niet wegens hoge weerstanden en grote capaciteiten door veel versterking.Ipv de weerstanden te verkleinen en de versterking van de fasedraaier te verminderen gaan ze er een penthode tegenaan gooien .Die (te korte)lange staart maakt dat er uit de rechtse buis minder komt en moet de anodeweerstand groter MET 2 TRIODES.
Door die penthode waar een (flink)deel van de te verdelen stroom langs het schermrooster verdwijnt moet nu zelfs de anodeweerstand van de PENTHODE groter
.Die poging om de twee fases even sterk te krijgen lukt maar bij benadering.Steunt op de parameters van de buis en die zijn voor elk werkpunt (waar de buis in werking doorloopt) anders.Maar och,we konden nu toch de tegenkoppeling groter nemen,die breit dat wel recht
.Anne
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
40 jaar geleden bouwde ik op basis van de Radford STA-25 een buizenversterker (stereo) met helaas alleen de EL84 als eindbuizen, omdat me het geld voor grotere trafo's en de duurdere EL34 ontbraken.
Tijdens de praktijklessen meten, heb ik de versterker mogen meten, en nadat ik het meet verslag inleverde, kreeg ik op mijn "donder" omdat ik niet kon meten. De in mijn metingen opgegeven en getekende bandbreedte kon helemaal niet met een buizen versterker, beweerde mijn leraar. In de volgende les, zocht hij me op en vroeg of hij de versterker zelf mocht meten, om te bepalen hoe hij mijn werk moest waarderen en mogelijk kon vaststellen waar ik in de fout was gegaan.
De versterker meegegeven en ik kon hem aan het einde van de dag weer bij hem ophalen.
Dat laatste hoefde niet, want een paar lessen later, kwam hij zelf weer storen in een les wiskunde. Hij begon met een groot excuus. Hij had de versterkers niet een, maar twee maal gemeten. De tweede maal zelfs samen met een collega. Helaas moest hij vaststellen, dat de gemeten bandbreedte veel groter was dan hij ook maar had kunnen bevroeden.
Voor het meetverslag heb ik een 10 gekregen, maar wel het verzoek erbij om alles wat ik over de versterken op papier had ook aan mijn leraar ter beschikking te stellen. Ik heb enkele jaren veel plezier beleefd aan deze versterken, tot ik naar meer vermogen verlangde en een een transistor versterker bouwde. Om de onderdelen daarvoor te kunnen bekostigen, heb ik mijn buizenbak moeten verkopen, iets waarvan ik tot op de dag van heden spijt heb.
De ontwerper van de STA-25 begreep wel degelijk hoe je een goede audio versterken moest bouwen. Zijn fasedraaier was de sleutel tot de ongekend grote bandbreedte.
Overigens was het bouwen van die versterker niet zijn hoofd bedrijf, hij ontwikkelde elektronische meetinstrumenten. Waarschijnlijk zijn om die reden zo weinig van deze geweldige versterkers op de markt verschenen.
Tijdens de praktijklessen meten, heb ik de versterker mogen meten, en nadat ik het meet verslag inleverde, kreeg ik op mijn "donder" omdat ik niet kon meten. De in mijn metingen opgegeven en getekende bandbreedte kon helemaal niet met een buizen versterker, beweerde mijn leraar. In de volgende les, zocht hij me op en vroeg of hij de versterker zelf mocht meten, om te bepalen hoe hij mijn werk moest waarderen en mogelijk kon vaststellen waar ik in de fout was gegaan.
De versterker meegegeven en ik kon hem aan het einde van de dag weer bij hem ophalen.
Dat laatste hoefde niet, want een paar lessen later, kwam hij zelf weer storen in een les wiskunde. Hij begon met een groot excuus. Hij had de versterkers niet een, maar twee maal gemeten. De tweede maal zelfs samen met een collega. Helaas moest hij vaststellen, dat de gemeten bandbreedte veel groter was dan hij ook maar had kunnen bevroeden.
Voor het meetverslag heb ik een 10 gekregen, maar wel het verzoek erbij om alles wat ik over de versterken op papier had ook aan mijn leraar ter beschikking te stellen. Ik heb enkele jaren veel plezier beleefd aan deze versterken, tot ik naar meer vermogen verlangde en een een transistor versterker bouwde. Om de onderdelen daarvoor te kunnen bekostigen, heb ik mijn buizenbak moeten verkopen, iets waarvan ik tot op de dag van heden spijt heb.
De ontwerper van de STA-25 begreep wel degelijk hoe je een goede audio versterken moest bouwen. Zijn fasedraaier was de sleutel tot de ongekend grote bandbreedte.
Overigens was het bouwen van die versterker niet zijn hoofd bedrijf, hij ontwikkelde elektronische meetinstrumenten. Waarschijnlijk zijn om die reden zo weinig van deze geweldige versterkers op de markt verschenen.
Re: Buizenversterker op basis van Radford STA-25
Leuk verhaal! Welke transistor bak heeft de STA vervangen?
