CD Dipool project [afrond fase]

[bertor]

Als ik de metingen van de omnes BB3.01 goed interpreteer dan heeft ie goed dipoolgedrag tot circa 5 kHz, correct? Mogelijk kun je de vifa tweeter nog wat hoger crossen met een steil filter.

Geddes reageert inderdaad erg vreemd in dat topic, JohnK presenteert nette metingen en dan is het weer niet goed. Negeren dus die opmerkingen. Het is erg jammer dat ie dat doet want hij geeft over het algemeen veel waardevolle input.

Bij de cross op 1.8 kHz heb je een paar mm speling. Stel dat je maximaal 5 graden fasefout wilt hebben op 1.8 kHz (golflengte 0.19 m), dan heb je 5/360*190 mm = 2.6 mm. Bij 1 kHz is dat dus gunstiger, 4.7 mm. Het probleem blijft echter dat je het akoestisch centrum moet weten...

[k.p.]

Het dipoolgedrag loopt inderdaad tot iets van 5kHz door. Echter begint er vanaf 2kHz wat bundeling op te treden en vanaf 2,5kHz begint de voor achterzijde symmetrie weg te vallen. Veel hoger dan 2,5kHz wil ik dus eigenlijk niet crossen. Wellicht dat een peerless het iets beter doet, maar daar ga ik niet van uit zonder metingen.

Het akoestisch centrum bepalen lijkt me te doen door een trial and error voor achter meting. Klopt dit? Dit maakt het uitwerken van een ontwerp in dit stadium wat lastig en misschien nog onmogelijk. 5mm is niet zo heel veel dus "nauwkeurig gokken" is er niet bij.

Vandaag is de mivoc aw 2000 aangekomen en de DHL geeft aan dat de scanspeak in Hengelo ligt .

[bertor]

Het akoestisch centrum bepalen lijkt me te doen door een trial and error voor achter meting. Klopt dit?

Misschien een klein testbaffletje maken waarbij je de afstand kan instellen, met opvulringen elke keer 5 mm ofzo. Dan het verticale afstraalgedrag van de gefilterde units opmeten. Als dat goed is ben je klaar.

[k.p.]

Bij deze alvast een kleine teaser. De AL 170 lijkt toch wat opener te zijn dan de scanspeak. Metingen zullen moeten uitwijzen hoe hij presteert. Woensdag kan ik als het goed is weer meten. Heeft iemand weleens gemeten vanaf welke afstand het dipool patroon zich als zodanig ontwikkeld. Ik kan me voorstellen dat op een korte afstand de golf nog niet goed ontwikkeld is. Dit vraag ik omdat ik eventueel een frame wil gebruiken op het 0 punt en het is de vraag hoe dicht dit frame op de drivers mag zitten.

[k.p.]

Vandaag heb ik wat metingen verricht aan de scanspeak en aan de scanspeak samen met de omnes. Ik heb een rar bijgevoegd met wat afbeeldingen van de, voor achter metingen en hoek metingen van de scanspeak. Ook zijn er wat metingen verricht met en zonder baffle. Verder is er ook nog een afbeelding van de overgang van de omnes naar de scanspeak. De cross was ingesteld op 1kHz. Ik had gehoopt dat met een kleine baffle de bundeling wat meer werd tegen gegaan, maar dit lijkt niet echt uit de metingen naar voren te komen. De baffle breedte was van 1 naar 220mm gegaan. Verder heb ik voor de geïnteresseerden de meet data als arta bestand toegevoegd van de kale scanspeak. Graag zou ik wat feedback willen zodat ik morgen nog wat doelgerichter kan meten.

De peerlessen meten beide erg slecht. Net boven de 2kHz kwam bij de respons aan de achterkant een enorme dip. Die energie kwam heel mooi terug op de 90 graden meting. Onbruikbaar boven de 2kHz dus. De omnes viel daar ook wel wat af, maar doet dat veel geleidelijker.

[bertor]

Ehm, ik ben lui, kun je ook even wat plaatjes posten?

[Ronkel]

Ehm, ik ben lui, kun je ook even wat plaatjes posten?

Amen.

[k.p.]

De plaatjes staan in de eerste rar, maar ik zal nu ook een paar plaatjes direct op het forum zetten. Ik ben nu bezig met fase metingen in de windtunnel, maar ik kom er niet uit.

[b_force]

gaat natuurlijk niet lekker werken, plaatjes in .rar plaatsen

[k.p.]

Jaja Bij deze... voor de luie mensen...

Hehe, gekheid. Ik ben heel blij met de geboden hulp . Het was dat ik gister wat weinig tijd had om de post te maken . Voor de geintereseerden zij dus ook de ARTA files van de scanspeak te vinden in e rars. Hiermee is een 0-90 graden meting gedaan. Er kan dan naar eigen inzicht met de gate en smoothing worden gespeeld .

De fase is me wat onduidelijk. Ik had verwacht door de omnes iets meer dan 3 cm naar achter te kunnen zetten toch een punt te kunnen vinden waar de fase gelijk was... niet dus. Bij de afbeelding van het faseverloop zit de omnes strak tegen de korf van de omnes geschroefd. Opzich lijkt me dat uit deze meting ook moet blijken hoeveel de afstand moet worden aangespast, maar hoe doe je dat precies...?

[bertor]

Normaliseer je de metingen op 0 graden voor die scanspeak?

[k.p.]

Ja dat heb ik gedaan. Gewoon de 0 graden meting als eiklijn genomen. Het lukt maar niet om de fase goed te krijgen. Bij de behringer werkt de fase verdraaien niet goed. Daardoor is het lastig om de fase op een punt goed te krijgen. Ik heb geprobeerd met de vifa en de omnes om het akoestisch centrum te vinden, maar het is niet gelukt. Ik neem aan dat het akoestisch centrum ergens ter hoogte van de conus moet zitten? En dat het akoestisch centrum van de back to back tweeters in het midden zit? Bij de meting mete ik eerste een fase fout van ongeveer 60 graden op 2.4kHz. De tweeters die heb ik vervolgens 1.2 cm naar achteren gezet ((60/360)*(0.34/2.4))/2= 1.2 cm. Vervolgens kwam uit de meting naar voren dat de fase nog helemaal niet goed was. Hij kwam op ongeveer 72 graden uit fase op 2.3 kHz. Waar ga ik de fout in? En wie kan mij helpen. Morgen is de laatste dag waarvan het vast staat dat ik de meetruimte kan gebruiken.

Vandaag heb ik ook de Vifa BC25SC55-4 kunnen meten. Deze deed het volgens mij minder dan de titaniumdome. De resultaten hiervan heb ik ook bijgevoegd.

[bertor]

Zit je te meten in die ruimte in westhorst? Ik kom wel even langs als ik tijd heb.

[k.p.]

Dat is goed om te horen. De deur aan de kant van de werkplaats is als het goed is open.

[k.p.]

Vanochtend kreeg ik ineens een ingeving. Bertor had me verteld dat fase en het frequentie verloop direct aan elkaar gerelateerd zijn. Aangezien het frequentie verloop van de drivers niet helemaal gelijk is aan de voor en achterzijde is het dus niet vreemd dat de fases rond de crossoverfrequentie niet gelijk komen te liggen. De omnes begint rond die frequentie aan de achterzijde wat af te lopen. Misschien is het een goed idee om de respons aan de achterzijde van de omnes iets op te krikken en de tweeters aan die kant in fase te zetten. Aan de voorkant zou je dan een iets minder mooie optelling krijgen, maar dit wordt dan gecompenseerd door het iets oplopen van de omnes. Bertor gaf ook een tip hoe je de akoestische centra beter in beeld kon krijgen. Namelijk door beide units uit vlak te trekken en op gelijke amplitude te laten spelen. Vervolgens dienen ze uit fase worden aangesloten en gecrosst te worden. Bij metingen op verschillende hoogtes komt er ergens een respons met een enorme dip rond de crossoverfrequentie die veroorzaakt wordt door uitdoving. Die dip wil je het op de 0 graden lijn hebben. Als deze dip boven die lijn komt betekend dat de bovenste unit te ver van de microfoon verwijderd is.

Is het mogelijk dat de aanpak met het in fase brengen van de achterkant gaat werken?
Terwijl ik dit type bedenk ik me dat het frequentie verloop aan de achterzijde van de omnes helemaal niet zo verschillend is bij 2,5kHz. Waarom er geen gelijke fase uitkomt is me dan alsnog onduidelijk. Hoger na de 2,5kHz begint de respons aan de achterzijde wel echt te veranderen van de omnes. Misschien dan toch ietsjes hoger crossen ?

Ook heb ik wat metingen gedaan aan de Omnes op een kleine baffle. De resultaten lijken behoorlijk goed. Als vergelijk zet ik de resultaten met en zonder baffle hier neer. De dipoolbult is door de baffle wat breder geworden maar het afstraalgedrag lijkt er niet minder op geworden. De output aan de onderkant van de passband gaat zo ook omhoog. Aangezien de microfoon positie is veranderd tussen beide metingen is het niet mogelijk om 1 op 1 te vergelijken tussen beide. Als referentie heb ik de bovenkant van de dipoolbult genomen. De winst is dan 5dB! Dit betekend dat de Omnes waarschijnlijk ietsjes lager ingezet kan worden. als ik de baffle ook in het uiteindelijk ontwerp toevoeg.

[bertor]

Dan zou ik inderdaad een baffle toepassen op de omnes. Qua crossover, zowel van de tweeter als de omnes geldt denk ik zo laag als de electrische/mechanische limieten toelaten.

Qua fase voor en achter, mogelijk heb je toch een weglengteverschil doordat je de microfoon ergens anders neer zet, of zit het akoestisch centrum ergens anders dan je denkt

[k.p.]

Dat akoestisch centrum vind ik maar klote:P. Vooraf dacht ik dat het zo op het oog aardig ingeschat kon worden, maar dit is dus niet zo of ik maak een fout. Kan het trouwens ook nog zo zijn dat de fysieke afstand tussen de membranen van de tweeters gecompenseerd moet worden met een delay? Dit lijkt me onder hoeken dan juist weer ongunstig... en eigenlijk ga ik hier ook niet van uit.

Momenteel ben ik ook bezig met het schrijven van het verslag van het project. Ik probeer wat info te vinden over waarom een luidspreker niet dicht bij de muur mag staan vanwege de te vroege reflecties. Het lijkt erop dat Toole helemaal niet zoveel problemen heeft hiermee. Hij beschrijft wel dat reflecties van voren en achter het best gedempt kunnen worden omdat deze weinig ruimtelijke informatie toevoegen. In een ander stuk staat dan dat je in een normale luisterruimte eigenlijk nooit teveel last van reflecties hebt. Dit lijkt wat tegenstrijdig . Het enige argument wat ik hieruit kan halen is dat de eerste reflectie van de muur niet gewenst is als de luidspreker dichtbij deze muur staat omdat de hoek vrijwel gelijk is en daarmee een hoge IACC wordt bereikt en lage voorkeur van een gemiddelde luisteraar heeft. Uit een oud onderzoek (wat in het boek wordt aangehaald) word dit zelfs als negatief ervaren. Dit kan echter ook aan de vraagstelling van het onderzoek hebben gelegen. Ook lijkt het precendence effect niet als nadelig beschreven in het boek. Toch wordt er vaak beweert dat een te vroege reflectie nadelig is. Geddes en Linkwitz hebben het hier beide over meende ik, maar nergens kan ik een goede onderbouwing hiervoor vinden. Wie o wie kan mij verder helpen?

In mijn luisterruimte kan ik de eerste reflectie (door slim dipoolgebruik) tot bijna 6ms vertraagd krijgen. De reflectie van achter de luisterpositie reken ik dan niet mee . Het mag duidelijk zijn dat mn hokje geen ideale luisterruimte is.

[bertor]

Het enige argument wat ik hieruit kan halen is dat de eerste reflectie van de muur niet gewenst is als de luidspreker dichtbij deze muur staat omdat de hoek vrijwel gelijk is en daarmee een hoge IACC wordt bereikt en lage voorkeur van een gemiddelde luisteraar heeft.

Dat is volgens mij de beste indicatie die er is. Geddes past een waveguide met hoge directiviteit toe om de eerste reflectie op de tegenovergestelde zijmuur te laten plaatsvinden en zo een zo laag mogelijke IACC te krijgen. Dat zou dan het beste zijn, tenminste, dat is de hypothese waar zijn werk op is gebaseerd. Hier al een beetje gekeken? http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewt ... 1#p1480141

[Ronkel]

Het enige argument wat ik hieruit kan halen is dat de eerste reflectie van de muur niet gewenst is als de luidspreker dichtbij deze muur staat omdat de hoek vrijwel gelijk is en daarmee een hoge IACC wordt bereikt en lage voorkeur van een gemiddelde luisteraar heeft.

Dat is volgens mij de beste indicatie die er is. Geddes past een waveguide met hoge directiviteit toe om de eerste reflectie op de tegenovergestelde zijmuur te laten plaatsvinden en zo een zo laag mogelijke IACC te krijgen. Dat zou dan het beste zijn, tenminste, dat is de hypothese waar zijn werk op is gebaseerd. Hier al een beetje gekeken? http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewt ... 1#p1480141

Als je goed kijkt naar de detection thresholds, image shift thresholds etc in het boek, kun je die gebruiken om te argumenteren dat het minimaliseren van vroege reflecties verschuiving/vervorming van het stereobeeld vermindert en het vormen van een tweede image voorkomt (met name bij korte signalen als percussie, wanneer de integratietijd erg kort is).

Durf ook zelf de data te analyseren in plaats van alleen de beperkte conclusies van Toole over te nemen. Toole schrijft bijv. dat hij breed stralende front speakers aanraadt en draagt daar ook argumenten voor aan. Maar voor gecontroleerd afstralende speakers is ook heel veel ondersteuning te vinden in het boek. Dat is natuurlijk niet wat Toole aanraadt, simpelweg omdat dit moeilijk haalbaar is en speakers van Harman er bij lange na niet aan voldoen.

Toole durft ook niet te concluderen dat constant directivity noodzakelijk is, hij heeft het slechts over een vloeiende power reponse/afstraling; maar dat CD noodzakelijk is, is m.i. direct af te leiden uit zijn verhaal over de relatie tussen reflecties en timbre (en uit mijn persoonlijke ervaring uiteraard).

Dat de meeste luisteraars een aflopende power response prefereren is volgens mij een kwestie van wat ze gewend zijn (van speakers, niet van live-muziek), de voorkeur voor extreme bas en het feit dat muziek is afgemixt op speakers met een aflopende power response (en daardoor niet de juiste balans hebben voor accurate, CD speakers).

Trouwens, misschien is mijn post hier ook interessant. De opstelling die ik bedacht heb minimaliseert vroege reflecties voor een dipool, ook van de achterwand en elimineert daarmee de problemen die de meeste mensen zien bij een dipool. Het is de opstelling die ik in mijn kamer heb. Uiteraard wil ik wel een bronvermelding als ie in je verslag komt

[k.p.]

Het enige argument wat ik hieruit kan halen is dat de eerste reflectie van de muur niet gewenst is als de luidspreker dichtbij deze muur staat omdat de hoek vrijwel gelijk is en daarmee een hoge IACC wordt bereikt en lage voorkeur van een gemiddelde luisteraar heeft.

Dat is volgens mij de beste indicatie die er is. Geddes past een waveguide met hoge directiviteit toe om de eerste reflectie op de tegenovergestelde zijmuur te laten plaatsvinden en zo een zo laag mogelijke IACC te krijgen. Dat zou dan het beste zijn, tenminste, dat is de hypothese waar zijn werk op is gebaseerd. Hier al een beetje gekeken? http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewt ... 1#p1480141

Dat is interessant. Het probleem is echter dat in mijn kamer de eerste reflectie nooit zo vertraagd kan worden op een redelijke manier. In het boek staat ook beschreven dat veel luisteraars een laterale reflectie met verhoogt volume prefereerden. Dit heb ik ook geprobeerd voor elkaar te krijgen door de hoofdas deels richting het eerste reflectie punt te richten. Echter krijg je in mijn situatie geen grote amplitude verschil dus zal dit effect amper plaatsvinden. De theorie van Geddes kan ik niet goed gebruiken omdat het simpelweg niet toepasbaar is in mijn situatie.

Het enige argument wat ik hieruit kan halen is dat de eerste reflectie van de muur niet gewenst is als de luidspreker dichtbij deze muur staat omdat de hoek vrijwel gelijk is en daarmee een hoge IACC wordt bereikt en lage voorkeur van een gemiddelde luisteraar heeft.

Dat is volgens mij de beste indicatie die er is. Geddes past een waveguide met hoge directiviteit toe om de eerste reflectie op de tegenovergestelde zijmuur te laten plaatsvinden en zo een zo laag mogelijke IACC te krijgen. Dat zou dan het beste zijn, tenminste, dat is de hypothese waar zijn werk op is gebaseerd. Hier al een beetje gekeken? http://www.zelfbouwaudio.nl/forum/viewt ... 1#p1480141

Als je goed kijkt naar de detection thresholds, image shift thresholds etc in het boek, kun je die gebruiken om te argumenteren dat het minimaliseren van vroege reflecties verschuiving/vervorming van het stereobeeld vermindert en het vormen van een tweede image voorkomt (met name bij korte signalen als percussie, wanneer de integratietijd erg kort is).

Durf ook zelf de data te analyseren in plaats van alleen de beperkte conclusies van Toole over te nemen. Toole schrijft bijv. dat hij breed stralende front speakers aanraadt en draagt daar ook argumenten voor aan. Maar voor gecontroleerd afstralende speakers is ook heel veel ondersteuning te vinden in het boek. Dat is natuurlijk niet wat Toole aanraadt, simpelweg omdat dit moeilijk haalbaar is en speakers van Harman er bij lange na niet aan voldoen.

Toole durft ook niet te concluderen dat constant directivity noodzakelijk is, hij heeft het slechts over een vloeiende power reponse/afstraling; maar dat CD noodzakelijk is, is m.i. direct af te leiden uit zijn verhaal over de relatie tussen reflecties en timbre (en uit mijn persoonlijke ervaring uiteraard).

Dat de meeste luisteraars een aflopende power response prefereren is volgens mij een kwestie van wat ze gewend zijn (van speakers, niet van live-muziek), de voorkeur voor extreme bas en het feit dat muziek is afgemixt op speakers met een aflopende power response (en daardoor niet de juiste balans hebben voor accurate, CD speakers).

Trouwens, misschien is mijn post hier ook interessant. De opstelling die ik bedacht heb minimaliseert vroege reflecties voor een dipool, ook van de achterwand en elimineert daarmee de problemen die de meeste mensen zien bij een dipool. Het is de opstelling die ik in mijn kamer heb. Uiteraard wil ik wel een bronvermelding als ie in je verslag komt

Dat plaatje heb ik gezien en het komt aardig overeen met mijn huidige opstelling en de opstelling die ik van plan ben toe te gaan passen als de dipolen klaar zijn. Ik ben wel een beetje in de war geraakt. Het feit dat er image shift plaatsvind hoeft toch niet perse te betekenen dat het slecht is of wel? Ik dacht namelijk dat de ASW ook een soort van image shift was terwijl dit wordt aangeprezen. Eigenlijk vind ik geen concrete informatie uit zijn onderzoek dat dat een (te) vroege reflectie schadelijk is. Dat het niet bijdraagt aan ASW doordat de hoek niet groot genoeg is betekend niet direct dat het schadelijk is. In dat geval zou de reflectie toch nog wel kunnen bijdragen aan het timbre?

Het kan zijn dat bepaalde dingen niet goed binnen zijn gekomen omdat het Engels niet altijd even makkelijk bij mij binnenkomt. Straks zal ik nog maar eens goed kijken naar de thresholds. Conclusies over de schadelijkheid hiervan zijn mij niet direct opgevallen in het boek.

Bedankt voor de zet in de goede richting (ronkel en bertor). En over die bronvermelding... dat komt goed hoor

Om iets meer duidelijkheid te verschaffen heb ik een plaatje toegevoegd van de toekomstige opstelling.

[Ronkel]

ASW wordt inderdaad als goed beoordeeld omdat je stereobeeld er groter van wordt (meestal is het eigenlijk te klein, want een band op 2 m breedte is natuurlijk wat vreemd). Aan de andere kant gaat het samen met vervorming, versmering en verlies van detail. Reflecties in de opname worden deels gemaskeerd door de vroege reflecties van de weergaveruimte (zie het stukje in Toole over detection thresholds in the presence of other reflections). Het is of het een, of het ander, tenzij je gecontroleerd afstralende speakers hebt in een goede, voldoende grote opstelling.

Vergeet ook niet dat de integratietijd van het gehoor afhankelijk is van het soort signaal en de vervorming/ASW dus ook signaalafhankelijk is en niet per definitie constant.

Een vroege reflectie kan inderdaad positief werken mbt perceptie van timbre. Maar mijn filosofie is eigenlijk dat die reflecties voldoende in de opname horen te zitten (valt vaak tegen).

Als laatste discussieren we nu over accurate weergave vs "beter klinken". Vroege reflecties kunnen positieve dingen doen (ASW, timbre) maar ze zorgen wel voor kleuring en minder accurate weergave van de opname (image shift, second image en maskering van reflecties in de opname door kamerreflecties). De opname is de beperking in deze discussie, want als die altijd goed zou zijn zouden accuraat en lekker klinken samenvallen.

Als ik een speaker zou moeten maken die alles 'lekker' laat klinken, zou het een rondstraler worden met een licht aflopende frequentiekarakteristiek. Nadeel is dat de fijnste details (qua image en akoestiek van de opnameruimte) van de allerbeste opnames niet optimaal worden weergegeven.

Als je met een dipool toch meer ASW wilt, dan kun je er ook voor kiezen ze in het geheel niet in te draaien zodat er toch een vroege reflectie van je zijmuur komt (wat minder in niveau). Uitproberen en kiezen wat jij het beste vindt.

[k.p.]

ASW wordt inderdaad als goed beoordeeld omdat je stereobeeld er groter van wordt (meestal is het eigenlijk te klein, want een band op 2 m breedte is natuurlijk wat vreemd). Aan de andere kant gaat het samen met vervorming, versmering en verlies van detail. Reflecties in de opname worden deels gemaskeerd door de vroege reflecties van de weergaveruimte (zie het stukje in Toole over detection thresholds in the presence of other reflections). Het is of het een, of het ander, tenzij je gecontroleerd afstralende speakers hebt in een goede, voldoende grote opstelling.

Vergeet ook niet dat de integratietijd van het gehoor afhankelijk is van het soort signaal en de vervorming/ASW dus ook signaalafhankelijk is en niet per definitie constant.

Een vroege reflectie kan inderdaad positief werken mbt perceptie van timbre. Maar mijn filosofie is eigenlijk dat die reflecties voldoende in de opname horen te zitten (valt vaak tegen).

Als laatste discussieren we nu over accurate weergave vs "beter klinken". Vroege reflecties kunnen positieve dingen doen (ASW, timbre) maar ze zorgen wel voor kleuring en minder accurate weergave van de opname (image shift, second image en maskering van reflecties in de opname door kamerreflecties). De opname is de beperking in deze discussie, want als die altijd goed zou zijn zouden accuraat en lekker klinken samenvallen.

Als ik een speaker zou moeten maken die alles 'lekker' laat klinken, zou het een rondstraler worden met een licht aflopende frequentiekarakteristiek. Nadeel is dat de fijnste details (qua image en akoestiek van de opnameruimte) van de allerbeste opnames niet optimaal worden weergegeven.

Als je met een dipool toch meer ASW wilt, dan kun je er ook voor kiezen ze in het geheel niet in te draaien zodat er toch een vroege reflectie van je zijmuur komt (wat minder in niveau). Uitproberen en kiezen wat jij het beste vindt.

Een interessante kijk die je hebt ronkel. Toch ben ik het niet helemaal met je eens. Er zijn namelijk wat kanttekeningen te zetten. In het boek worden wat mij betreft te weinig ingegaan op hoe de resultaten naar de praktijk moeten worden vertaald. De onderzoeken gaan veelal over simulaties met een enkele reflectie in een anechoische ruimte. Dit is niet goed 1 op over te nemen naar de praktijk. Je spreekt over versmering en verlies van detail. Echter zouden laterale reflecties bijdragen aan de klank op een positieve manier. Er zou juist meer detail hoorbaar moeten zijn als er gunstige reflecties optreden. Deze reflecties kunnen ook deels door een paar luidsprekers zelf worden weergegeven, maar je bent dan vrij beperkt onder welke hoek dit plaatsvind. Zonder reflecties van de kamer kan een "reflectie" nooit uit een hoek groter komen dan waaronder de luidsprekers staan opgesteld. De acuraatheid lijkt me met de juiste reflecties niet te worden aangetast, maar misschien wel verbeterd. Als je onder de imageshift threshold blijft lijkt me de voorkeur voor ASW zelfs uitgesloten. Volgens mij is het ook niet zo dat vroege reflecties, de opgenomen reflecties maskeren. Hier durf ik wat minder stellig over te zijn.

Een ander probleem wat ik tegen kwam.. Graag wil ik nog iets zeggen over de weergave onder de transistion frequency. Graag wil ik weten hoe je achter deze frequentie komt bijvoorbeeld in mij kamer. Mij lijkt dat deze vrij hoog moet liggen. Mijn kamer is vrij klein dus zou je een hoge frequentie verwachten. Bij een meting zie ik echter rond de 1kHz grotere afwijkingen in de frequentie respons dan net boven de 200Hz. Volgens mij zou dit volgens de theorie niet moeten kunnen! Een ander punt is hoe wil je er mee omgaat. Tot ongeveer 100Hz kun je met een multisub opstelling bijvoorbeeld de respons over een groot gedeelte van de luisterruimte aardig vlak krijgen. Echter blijft het gebied tussen de 100 en (ongeveer) 250Hz niet aangepast. Linkwitz pleit voor dipool gebruik in dat gebied, maar volgens mij is dat voornamelijk als er op de hoofdas wordt geluisterd. Op die manier wordt er relatief minder energie de kamer ingestuurd en kunnen staande golven zich minder ontwikkelen. Als de hoek tussen hoofd en luisteras groter wordt lijkt me dit verhaal minder op te gaan. Natuurlijk kan er gecorrigeerd worden op de luisterplek, maar dit lost het probleem alleen lokaal op. Zou het nodig zijn om wat absorbers te plaatsen om in dit gebied de frequenties wat sneller te dempen of is dit te ingewikkeld? Voor in het lagere bas gebied wordt weleens gezegd dat niet praktisch gezien onmogelijk is, maar hoe zit in het hogere bas gebied? Vreemd genoeg kan ik amper literatuur vinden over de frequentie gebied.

[Ronkel]

Een ander probleem wat ik tegen kwam.. Graag wil ik nog iets zeggen over de weergave onder de transistion frequency. Graag wil ik weten hoe je achter deze frequentie komt bijvoorbeeld in mij kamer. Mij lijkt dat deze vrij hoog moet liggen. Mijn kamer is vrij klein dus zou je een hoge frequentie verwachten. Bij een meting zie ik echter rond de 1kHz grotere afwijkingen in de frequentie respons dan net boven de 200Hz. Volgens mij zou dit volgens de theorie niet moeten kunnen! Een ander punt is hoe wil je er mee omgaat. Tot ongeveer 100Hz kun je met een multisub opstelling bijvoorbeeld de respons over een groot gedeelte van de luisterruimte aardig vlak krijgen. Echter blijft het gebied tussen de 100 en (ongeveer) 250Hz niet aangepast. Linkwitz pleit voor dipool gebruik in dat gebied, maar volgens mij is dat voornamelijk als er op de hoofdas wordt geluisterd. Op die manier wordt er relatief minder energie de kamer ingestuurd en kunnen staande golven zich minder ontwikkelen. Als de hoek tussen hoofd en luisteras groter wordt lijkt me dit verhaal minder op te gaan. Natuurlijk kan er gecorrigeerd worden op de luisterplek, maar dit lost het probleem alleen lokaal op. Zou het nodig zijn om wat absorbers te plaatsen om in dit gebied de frequenties wat sneller te dempen of is dit te ingewikkeld? Voor in het lagere bas gebied wordt weleens gezegd dat niet praktisch gezien onmogelijk is, maar hoe zit in het hogere bas gebied? Vreemd genoeg kan ik amper literatuur vinden over de frequentie gebied.

De transition frequency is geen harde grens. Je kent de formule om een schatting daarvan te maken neem ik aan (zie Toole)? Daarboven zijn er nog steeds gewoon modes, de beschrijving ervan is stochastisch. Waar verhoogde variatie rond 1 kHz vandaan komt weet ik niet, maar het zou kunnen dat (delen van) je kamer rond die frequentie reflectiever is dan de frequenties omheen. Daarnaast is het enigszins de vraag hoe hoorbaar die variatie is. Het kan zijn dat je gehoor na een tijdje voldoende is gewend aan de akoestiek om dit te negeren. Maar misschien ook niet.

Demping tussen 100 en 250 Hz lijkt mij een prima oplossing, maar dat is zoals je zegt lastig. Grote buigende oppervlakken zoals kasten werken hier misschien nog, maar dat weet ik niet zeker. Verschillende Hemholz-resonators (bass-traps) worden weer groot en complex, aangezien ze slechts op 1 frequentie werken.

Een resistieve demper (bijv. dik gordijn) zou geplaatst moeten worden op 1/4 golflengte van een reflecterend oppervlak (bijv muur), je zit dan al op +- 50 cm en da's natuurlijk teveel. Een open schuim (dempt breedbandiger) zou ook ca. 1/4 golflengte dik moeten zijn. Lastig, maar misschien kun je dat op een slimme manier integreren in je kamer. Een mooi voorbeeld is een systeemplafond (loop maar eens door de gangen in de Oosthorst).

--

Wat betreft accurate weergave: vroege reflecties van je kamer beinvloeden altijd je stereobeeld en dus de accuratesse van je systeem. Ook het hoorbaarder maken van bepaalde reflecties in de opname is in principe minder accuraat. Je systeem voegt namelijk iets toe aan datgene wat in de opname zit. Ik zeg niet minder accuraat altijd slecht is. Zeker als de opname slecht is, kunnen extra reflecties zeer goed werken.

Wat betreft maskering van reflecties (met lage amplitude/delay) uit de opname zie ik in dat je wel een punt hebt. Die reflecties zitten ook in het reflectiepatroon van je kamer en daarmee zouden ze juist ook beter hoorbaar kunnen worden ipv gemaskeerd door vroege kamerreflecties. Lastig om te bepalen wat hier het dominante effect is.

En voor grotere hoeken zou je idealiter gewoon extra luidsprekers onder die hoeken hebben, evt. met een delay om ze virtueel naar achteren te plaatsen. Daardoor heb je volledige controle over de delay en amplitude van de belangrijkste reflecties en dus over de accurate weergave van je stereobeeld. Hiervoor zijn side-speakers uitgevonden. Niettemin kunnen kamerreflecties die situatie behoorlijk benaderen, maar ze zijn dan dus afhankelijk van de eigenschappen van de speakers, ruimte en opstelling. Met side-speakers worden deze variabelen weggenomen.

[k.p.]

Ook al laat ik weinig horen... wordt er hier nog steeds gewerkt .

Edit: Hoe zit dat nou met dat akoestisch centrum :/. Zal een goede fase draaiing niet ook hetzelfde resultaat opleveren als een exacte verticale uitlijning? Onder verschillende verticale hoeken kan ik me voorstellen dat het er iets anders uit gaat zien, maar in het horizontale vlak lijkt het me dat een goede voor achter symmetrie haalbaar is. Of moet ik rond dit tijdstip gewoon slapen en als ik wakker ben zinnigere dingen zeggen ?

[k.p.]

Om alles aan te sluiten ben ik van plan om een speakon connectors te gaan gebruiken. Twee keer 4 pins per luidspreker (4 kanalen) lijkt me prima. Dit is wat voordeliger dan de 8 pins connector. Nu ben ik nog op zoek naar een goed snoer. Ik ben niet op zoek naar exotische kabels. Normale degelijke kabel is wat ik zoek. Kent iemand een goed adres voor goed 4 aderig 2,5mm^2 snoer? Twee aderig snoer is misschien ook een optie. Hier kan ik wel aan komen, maar ik betwijfel of dat in speakon connector gaat passen. Heeft iemand nog advies wat dit idee betreft?

Op de vraag uit mijn vorige post heb ik nog geen antwoord.