Tripath amp of Hypex UcD

[jeroen_d]

Uitgebreide post, die onderschrijft wat je al eerder had gemeld, maar je gaat voorbij aan wat ik heb gepost over de intermodulatievervorming en harmonische vervormingscomponenten boven het hoorbare gebied.

Bij 5kHz doen alleen de 2de, 3de en 4de harmonische ertoe en die hoeven niet heel laag te zijn.
Bij 6kHz hoor je alleen nog de 2de en 3de harmonischen en die mogen behoorlijk groot zijn willen ze nog hoorbaar zijn. De gemeten vervormingscomponenten in de datasheet (brickwall filter bij 30kHz) geeft de THD t/m de 5de harmonische, deze zullen ook vnl de THD bepalen en zitten beneden 0,2%. Waarschijnlijk zal de 3de harmonische het sterkst zijn.
Bij 10kHz doet de harmonische vervorming er gewoon niet meer toe, al is hij 1%.

De intermodulatievervorming is bepaald bij behoorlijke uitsturing en laat ook geen dramatische cijfers zien. Als je vergelijkt met de UcD, dan doet de UcD het beter, die is gewoon de betere versterker en klinkt niet (in positieve zin), maar het verschil is niet dramatisch.

[jeroen_d]

En hiermee hoop ik te hebben duidelijk gemaakt dat degene die een tripath toch best wel fijn vindt klinken zich geen zorgen over zijn oren hoeft te maken. En al helemaal geen bezoek aan de dokter nodig heeft. Omdat ik vind dat mijn post pas werkelijk aangeeft waar het hem om draait.

En om even weer de nuance op te zoeken: ik heb al eerder gemeld dat je bij tripath chips erg moet opletten hoe alles in de praktijk uitwerkt. Als je even te luid speelt, met niet zo efficiente speakers, dan kan de vervorming dramatisch stijgen over het hele audiobereik. Tenminste, dat heb ik gemeten bij mijn eigen T-amp waarbij de chip is toegepast op een tripath evaluation board. De UcD haalt gewoon zijn specs van de datasheet.

Dus als je mij vraagt om te kiezen, dan ga ik gewoon voor de UcD. Geen omkijken naar, gegarandeerde prestaties die goed genoeg zijn en met een laag energieverbruik.

[SSassen]

Jeroen,

Het gaat mij erom vraagtekens te zetten bij de insteek van V-bro om willens en wetens te kiezen voor een versterker die exact 't zelfde fout doet waar slechte transistorversterkers al decennia om verguisd worden. Anno 2010 zijn er legio oplossingen, ook voor klasse D, die veel betere prestaties leveren. Of moeten we nu, om dezelfde denkwijze even door te voeren, nu ook de 14bits DAC's met gebrekkige analoge filtering weer uit de kast gaan trekken? Ik begrijp niet waarom iemand die serieus met deze hobby bezig is (tenminste, dat mag ik aannemen) een versterker naar voren schuift als de 'ultieme versterker' terwijl deze dezelfde problemen vertoond waar transistorversterkers al decennia lang een slechte naam voor hebben, wat win je daarmee? Helemaal niks, ik kan 't alleen maar motiveren vanuit een smaak kwestie, kennelijk vindt V-bro een dergelijke klank prettig, da's z'n goed recht, maar ga dan niet lopen zeuren als ik de feitelijke poten die de basis onder z'n betoog zijn eronder vandaan zaag.

Wat het IMD verhaal betreft moet ik je gelijk geven, dat ziet er op zich wel redelijk uit, echt dramatisch is het inderdaad niet, maar zoals ik heb laten zien is IMD slechts één van de zaken die ertoe doen. THD, IMD en bandbreedte zijn overigens aan elkaar gerelateerd. Onderstaand document geeft nog eens aan waar de schoen wringt wat IMD betreft.

http://www.hypex.nl/docs/IMD.pdf

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[SSassen]

Omdat ik vind dat mijn post pas werkelijk aangeeft waar het hem om draait.

Je spreekt jezelf nu tegen Jeroen.

En om even weer de nuance op te zoeken: ik heb al eerder gemeld dat je bij tripath chips erg moet opletten hoe alles in de praktijk uitwerkt. Als je even te luid speelt, met niet zo efficiente speakers, dan kan de vervorming dramatisch stijgen over het hele audiobereik. Tenminste, dat heb ik gemeten bij mijn eigen T-amp waarbij de chip is toegepast op een tripath evaluation board. De UcD haalt gewoon zijn specs van de datasheet.

Da's exact mijn ervaring met de TA2022. Ik heb daar jaren geleden eens aan gemeten, ook a.d.h.v. een evaluatie PCB, de versterker haalde toen bij lange na z'n specificaties niet. Helaas kan ik de gegevens niet meer terugvinden, maar het is fijn om te zien dat de punten die ik eerder noemde (de niet kloppende datasheets en de feitelijke prestaties) nu ook door jou gestaafd worden.

Kortom, als je afgaat op de in de datasheets genoemde specificaties zijn de Tripath versterkers weinig beter dan een doorsnee transistorversterker. Vergeleken met een ordentelijk gebouwde transistorversterker of klasse D hebben ze 't nakijken. Daarmee zijn ze leuk voor de massaproductie, TV's, HiFi sets, computer audio, actieve luidsprekers, etc. maar voor serieuze HiFi ongeschikt.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[SSassen]

Om het hele IMD verhaal nog even te onderstrepen is onderstaande quote uit 't hierboven genoemde document ook wel toepasselijk:

In a nonlinearity with memory (e.g. a feedback system) the
picture is less obvious, though no less consistent. The distortion
components that appear in a 18.5k+19.5k test correspond with
the harmonics of a 19kHz tone with the same peak amplitude,
but with the loop attenuation superimposed. This is why an
amplifier with significant second order distortion might still look
surprisingly good in a CCIF test. Since the loop gain is usually
rather high at 1kHz, the second order mix product gets
attenuated rather well. This is one case where certain distortion
components fly under the radar when tested using an IMD test
while another test method (here a simple THD measurement)
makes it all too obvious.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[b_force]

De UCD100 is ook wat minder rooskleurig Sander:
http://www.hypex.nl/docs/UcD100OEM_datasheet.pdf

[jeroen_d]

Omdat ik vind dat mijn post pas werkelijk aangeeft waar het hem om draait.

Je spreekt jezelf nu tegen Jeroen.

Het is maar hoe je het bekijkt, maar ik kan me voorstellen dat er lezers zijn die dat vinden. Ik vind het verder niet zo'n issue.

Ik kan de redenatie van v-bro volgen, ik kan die van jou volgen. Ik begrijp niet waarom v-bro vindt dat de tripath beter klinkt dan de UcD. Dat heeft niets met compensatie te maken, werkelijke argumenten die de oorzaak van beter klinken zouden kunnen zijn worden niet gegeven. Waar ik het met v-bro eens begon te zijn en met jou oneens ging het vooral om de mate waarin zaken spelen. De fundamentele discussie dus dat een versterker niet ideaal hoeft te zijn om nog significante betekenis in de audio keten te hebben.

Kijk, die vervorming in procenten, die hebben wij dus gemeten maar ik heb geen echt goede meet-apparatuur daarvoor dus zou het heel interessant vinden om te weten hoe dat nu werkelijk zit. De praktijk is pas werkelijk relevant, niet zozeer de datasheets van tripath die mijns inziens geen drama's onthullen. Daarom vroeg ik je ook waar die procenten vandaan kwamen, anders dan jouw extrapolatie vanuit de meting met brickwall filter.

[SSassen]

Jeroen,

Het is maar hoe je het bekijkt, maar ik kan me voorstellen dat er lezers zijn die dat vinden. Ik vind het verder niet zo'n issue.

Ik ook niet hoor, éénieder moet doen en laten wat hij wil, maar hier en plain public verkondigen dat Tripath 't summum is op versterkergebied is voor mij tegen 't zere been. Daar zijn andere fora voor, waar men zich helemaal gek laat maken met onderzetters van kurk, interlinks van honderden euro's en meer van dat soort zaken. De UcD is ook niet perfect, ook de ExtremA heeft wat haken en ogen (stroomverbruik o.a.), het lijkt mij daarom dat iedereen zelf de afweging moet maken waar voor hem of haar 't compromis ligt.

Ikzelf spendeer liever een paar avonden extra om een nare conusresonantie in een driver weg te werken door een andere filtertopologie dan dat ik me druk maak of m'n versterker bij 1kHz nu 0.001% of 0.0001% vervormt bij 20W uitsturing. In mijn optiek is netto de meeste winst te halen in de kamerakoestiek en de luidsprekers, alhoewel de WAF en beperkingen in inrichting daar voor geheel andere hoofdbrekens zorgen.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen
http://www.hardwareanalysis.com

[hardy]

Ik heb niet veel kaas gegeten van versterker ontwerpen, maar ik kan mij wel vinden in de benadering van Sander.
Een versterker mag alleen maar signaal versterken en hieraan niets extras toevoegen, doet hij dat wel, dan krijgt hij dus een eigen klank/karakter.
Dit is dus waarom de ene versterker warmer/opener/gedefinieerder enz. klinkt.
Sander probeerd dit in iedergeval te elimineren, waardoor je alleen nog de bron en/of weergave kant hoeft te tunen naar je eigen beleving/smaak.
Dus een versterker mag niet klinken en dat doet blijkbaar de tripath wel, want het wordt als aangenamer gevonden in vergelijking met ander versterkers die technisch minder fouten blijken te hebben.
Sander probeert in iedergeval de versterker niet als discussie punt in de keten te laten zijn.

Hardy

[v-bro]

Ik werk totaal niet met de TA2024 en TA2022, en ik hoor je al denken dat ze allemaal even slecht zijn. Dat is dus niet zo. Hierbij wederom het verzoek om genuanceerd te zijn. Deze zijn zeker het minst van het hele clubje. Hoewel ik bij gebrek aan vergelijking met andere slechts met heel veel moeite het onderscheid zou kunnen maken met mijn oren. Want dat is nog steeds het zintuig waar het allemaal om draait.

De TA2024 heb ik trouwens nog slechtere ervaring mee wat de betrouwbaarheid betreft dan wat geluid betreft. Maar dat kan aan heel veel andere dingen liggen, alleen ervaring met de SI T-AMP. Door mij zelf gebouwde soortgelijken zoals AMP32 met de TA2021B zijn nog nooit op zo'n manier een plotselinge dood gestorven. De inputs in alle drie de gevallen dood, kwetsbaar opampje? Ligt niet aan de bron, want met geen enkele andere gehad.

Hier nog even een screenshot van de vervorming van de TK2050 chipset:

En heus zal hier ook wel wat gemaskeerd zijn, maar eerlijk gezegd ken ik geen enkele fabrikant die dat niet doet met zijn producten. Ik heb begrepen van meerdere onderzoeken dat het eigenlijk wel goed klopt. En bij deze vind ik het gebrek aan de stijgende lijn dus opmerkelijk, als dat gemaskeerd is binnen de audio band zou ik dat op z'n minst opmerkelijk vinden als alle andere sheets wel kloppen, dan zouden ze niet alleen maskeren, maar ook nog met twee maten meten!?!

Dat er dingen fout gaan in die versterkers zal overigens best, ik ben ook helemaal niet bang om te laten overtuigen door iets anders als daar een enorme winst mee te behalen is. Ik heb voor die hele klasse D hype altijd een klasse A versterker in mijn huiskamer gehad omdat dat inderdaad toen zeker het beste geluid opleverde. De electriciteitsrekening voor lief nemend.

Ik heb trouwens nergens gezegd dat Tripath versterkers het summum zijn. Alleen dat ik ze persoonlijk zeer geslaagd vind en vind dat ze zeer overtuigende weergavekwaliteiten ten tonele brengen. En dat het aan vergelijkingsmateriaal met gerespecteerde alternatieven niet heeft ontbreekt. Van alle subjectieve luistertesten is er nooit iemand negatief over geweest, een unaniem "dit is prachtig" Tel daar alle andere voordelen van zuinig met energie en compact formaat bij op en dan kan je er eigenlijk niet negatief over zijn. Ondanks dat er wellicht "beters" te vinden is vandaag de dag. Het beters zal slechts een marginaal verschil zijn, en nogmaals zo niet dan, als het een dramatische vooruitgang is ben ik graag de eerste die dat zal toegeven en zal overschakelen.

Wat je nieuwe onderschrift betreft Sander, stel dat je geliefde wordt ontvoerd, wil je dan ook eerst papieren van degene die de weg wijst?

Ok, flauw... maar goed, er zijn wensen en er zijn situaties....soms moet je toch je gevoel en waarneming geloven...

[b_force]

v-bro, op wat voor manier mishandel jij je versterkers?
Ik heb hier twee TA2024 liggen en die heb ik behoorlijk op hun donder gegeven.
Ze gaven geen krimp.

Qua specs zijn ze geen "high-end", maar ze voldoen prima aan hun specs/voor wat ze moeten doen (en dat is niet heel veel)

[jeroen_d]

Als je naar de intermodulatievervorming kijkt van de TK2050, dan lijkt die vooral geoptimaliseerd te zijn om even orde harmonische vervormingscomponenten verder omlaag te krijgen. Alles zal dus op de chip heel mooi symmetrisch zijn werk doen. Voor de rest zie ik geen verbetering, de oneven intermodulatieproducten zitten nog steeds op een niveau dat door de UcD met 20dB wordt verbeterd. Bovendien zijn hogere orde IM producten bij de UcD nauwelijks aanwezig. Even en oneven orde zijn heel mooi in balans en zitten op een onhoorbaar laag niveau.

Dus Sander blijft een punt hebben, dat je moet oppassen met de tripath te nadrukkelijk de hemel in te prijzen. En dat heb je toch wel gedaan hoor, v-bro. Je hebt niet voor niets dit oude draadje nieuw leven ingeblazen waarbij je een sterk pleidooi voor de tripath maakt. Dit was wat je o.a. schreef in je openingspost.

Dan nog Tripath, toen ik voor het eerst een UCD versterker hoorde dacht ik de best klinkende versterker voor me te hebben die ik ooit had gehoord, dat was toen ook zo en nog steeds ben ik er absoluut niet vies van (ondanks mijn uitlating in het andere onderwerpje, maar daar ga je al weer, voor en tegenstander...) Tripath heeft gewoon in mijn beleving net een streepje voor, je mag de techniek 'bedoeld voor massaproductie" noemen, maar dat is niet de essentie. Daar kun je UCD net zo goed van beschuldigen. Beide technieken zijn gewoon heel mooi, je mag "kromme tenen" krijgen bij het uitgangsfilter dat ze gebruiken, dat is ook niet de essentie, het is niet direct ten nadele van het netto resultaat. Net als feedback, zoals Bruno hier al heel mooi heeft uitgelegd. Iemand kan kromme tenen krijgen van een formule één wagen die met dodelijke snelheid door de bocht raast, het is toch machtig gaaf!

Ik zou het toch wel aardig vinden om te weten op basis waarvan je nu vindt dat tripath een streepje voor heeft. Als dat puur de subjectieve beleving is, wat voegt de tripath dan volgens jou toe aan het geluid om het beter te laten klinken.

[v-bro]

Ja zeker, puur subjectief. Hoe veel subjectiever kan het dan door te formuleren dat het "in mijn beleving" is? Dat vind ik nou ook juist de interessante discussie! In techniek ligt alles min of meer vast en in de audio met als doel om je subjectieve ervaring te bewerkstelligen. Dus inderdaad puur de beleving, met hooguit als achtergrondgedachte dat de techniek dat het niet heel slecht is. "Hooguit een beetje" maak ik me niet al te druk om voor de subjectieve ervaring. Voor zover ik het heb kunnen toetsen is de techniek voldoende in orde om er rustig van te kunnen slapen en bij het wakker zijn er weer rustig van te genieten.

Maar ik zeg er ook eerlijk bij welke UCD versterkers ik het mee heb vergeleken. Nog steeds is ook UCD bij mij zeer hoog aangeschreven en zou dat zeker een eerdere keuze zijn dan een "conventionele" versterker. De bijkomende voordelen geven dan ook nog een doorslag aan die keuze. De subjectieve keuze tussen UCD400 en Truepath vind ik nog steeds heeeeel close, maar om antwoord op je vraag te geven vind de Truepath (als ik het dan in mijn woorden moet omschrijven) vloeiender, meer dimensie in waar het geluid vandaan komt (of het nou een illusie is of niet, voor mij werkt het) het timbre van instrumenten lijkt natuurlijker. UCD geeft een ietwat overgedempte indruk, alsof het een geparallelde eindtrap is. Alsof de dempingsfactor te hoog is, hierdoor ontstaat een beetje een hardheid waar ik niet van hou. Het valt me vooral op als ik niet zo mijn best doe om ernaar te luisteren, bij de Truepath betrap ik mezelf erop dat ik regelmatig op sta om even uit het geluidsbeeld te ontsnappen als ik iets op de achtergrond van een opname hoor omdat ik twijfel of het uit mijn speakers komt of van buiten oid. Heeft de UCD ook wel een beetje, maar minder.

Ik zeg er wel bij dat als ik het heel hard uitstuur er inderdaad op een gegeven moment minder van overblijft. Maar bij elke versterker is er een grens, nietwaar? Het blijft in elk geval tot op zeer hoog niveau overeind bij de wat krachtigere uitvoeringen, in dat opzicht vind ik het vergelijk met de alles in één chipjes ook all ophouden...

[v-bro]

v-bro, op wat voor manier mishandel jij je versterkers?
Ik heb hier twee TA2024 liggen en die heb ik behoorlijk op hun donder gegeven.
Ze gaven geen krimp.

Qua specs zijn ze geen "high-end", maar ze voldoen prima aan hun specs/voor wat ze moeten doen (en dat is niet heel veel)

Misschien had ik een slechte serie? Of te heet gesoldeerd in de assemblage? Geen idee, ze waren tegelijk gekocht en verder nooit meer een TA2024 geprobeerd...

[dre]

vloeiender, meer dimensie in waar het geluid vandaan komt (of het nou een illusie is of niet, voor mij werkt het) het timbre van instrumenten lijkt natuurlijker. UCD geeft een ietwat overgedempte indruk, alsof het een geparallelde eindtrap is. Alsof de dempingsfactor te hoog is, hierdoor ontstaat een beetje een hardheid waar ik niet van hou. Het valt me vooral op als ik niet zo mijn best doe om ernaar te luisteren, bij de Truepath betrap ik mezelf erop dat ik regelmatig op sta om even uit het geluidsbeeld te ontsnappen als ik iets op de achtergrond van een opname hoor omdat ik twijfel of het uit mijn speakers komt of van buiten oid. Heeft de UCD ook wel een beetje, maar minder.

beter kan je het niet samenvatten!!
je noemt hierboven voor mij de punten op die voor mij de ucd tot een `mindere`versterker in mijn ruimte maken(TE DROOG)
maar heb je wel de versies hg en hg met hxr eens beluisterd,of de gemodde versies?
deze hebben daar duidelijk minder last van!

[v-bro]

Dat vind ik nou zeer interessant Dre! Ik ga er zeker weer eens van proeven! Volgens mij heeft een van mijn collega's die dweept met UCD zo'n HG bak...

[dre]

die dweept met UCD zo'n HG bak...

censuur!

[Pjotr]

Ah, Dre heeft zijn antwoord wat genuanceerd

[dre]

Met dit soort antwoorden sla je iedere verdere discussie dood. Is dat de bedoeling?

dat vind ik humor,maar zal `m voor je verwijderen!

[vacuphile]

Omdat ik over dit draadje struikelde en het met veel interesse heb gelezen heb ik me ingeschreven op deze site, to give my 10 cents worth.

Maar eerst even bij wijze van introductie: ik heb een Amerikaans patent op een nieuw soort luidsprekerbehuizing, dat in licensie wordt geproduceerd door de grootste Amerikaanse luidsprekerproducent. Tegelijkertijd ben ik bezig met de verdere ontwikkeling van deze technologie, hetgeen me in de prototyping mode heeft gebracht voor weer een andere producent uit de VS. In dat kader ben ik op zoek gegaan naar een leuk versterkeropzetje voor wat een actieve Bose 802-killer moet worden. Het wordt een drie-kanaals opzet, en na wat internetgesurf leek me zo'n 4*100 watt Sure dingetje al snel interessant. Dus besteld. Printplaat is best wel netjes gedaan, maar de QC is nogal laks. Kan iedereen die zo'n printplaatje bestelt aanraden om de zaak even netjes af te regelen en de schroefbevestiging van de heatsink van wat locktite te voorzien, anders gaat het op termijn zeker mis. Maar goed, dat is niet het punt.

Het punt is het volgende: deze op Tripath chips gebaseerde versterker is zeker niet de peop waarmee sommigen het hebben vergeleken; integendeel. Het is zelfs een zeer goed en gedetailleerd klinkend eindbakje, maar wel met een specifieke sound. Voor de leut en uit interesse heb ik eens een tijdje buizenversterkers uit China laten komen om door te verkopen. Een daarvan was een 50 watt SET gebaseerd op een tweetal zendbuizen met direct verhitte cathode; een onwijs intimiderend apparaat dat voldoende hitte uitstraalde om een kip boven te roosteren. En er waren nog wel wat meer dingen overduidelijk mis mee, zoals uitgangstrafo's die meezongen met de muziek. En toch: het klonk meer dan prima en natuurlijk, op dezelfde manier als de Tripath 2050. En dat brengt me op een serieuzer punt: wat meten we als we vervorming meten, en hoe is dat gerelateerd aan waar het menselijk audioverwerkingscentrum gevoelig voor is.

Om met het laatste te beginnen: de combinatietonen die door het eigen auditieve systeem worden gegenereerd. De gemakkelijkste die zelf proefondervindelijk te constateren valt is de verschiltoon die optreedt op f2-f1, waar f2 en f1 de twee primaire tonen zijn. Sla twee niet te ver van elkaar afliggende noten aan op de piano, en hoor dat daardoor een lagere toon ontstaat. Die is er dus niet in het echt, maar is een artefact van het gehoorsysteem. Is overigens al lang bekend, zelfs Helmoholz probeerde er al een verklaring voor te vinden. En zo zijn er meer. Kortom, het menselijk gehoor is een gigantische IM-generator, en ik geloof niet dat dit aan technisch falen te wijten is; het zal eerder een doel dienen in de verdere processing in het brein, waarvan we er nog achter moeten komen wat het is. Dat maakt het meer dan waarschijnlijk, dat een versterker die juist op dat vlak IM-componenten introduceert, het menselijk brein op de verkeerde voet zet. Maar dat meten we niet als we IM meten. In dat opzicht ben ik het met Sander eens. De huidige IM metingen zijn uiterst beperkt, en hun uitslag correleert prima met THD. (Methodologisch ben ik het niet met hem eens; het argument dat THD een subset van IM is, en dat het daarom voldoet alleen THD te meten is de wereld op zijn kop; ik ben een Nederlander, en omdat ik niet steel, stelen alle Nederlanders niet. Dat is in plain English de denkfout die hier wordt gemaakt).

In feite zou een juiste IM meting bestaan uit een dubbele sweep, waar telkens vanuit het uitgangspunt van de eerste sweep stapsgewijs een tweede sweep overheen zou moeten worden gelegd. In theorie levert dat een oneindig aantal datapunten op, alleen te beperken door de sweeps met een bepaalde resolutie te doorlopen. Gezien het bovenstaande over het auditieve systeem is het nodig deze datapunten in een driedimensionale matrix onder te brengen, met f1 en f2 als X- en Y-as, en de IM-producten die dit produceert op de Z-as. Ik zou zeer benieuwd zijn naar wat dit soort plaatjes aan nieuwe inzichten kan opleveren.

Immers, ik zoek naar verklaringen waarom een simpele classe D versterker met een chip van een failliete fabrikant zoveel beter kan klinken dan de beste klasse A/AB/buizenbak die ik hier heb staan. En als ik naar de specificaties kijk zal de UcD zeker nog een slag beter zijn. Door naar THD+N te kijken komen we er niet achter waarom dat zo is, want dat is ondertussen ball park allemaal hetzelfde. En de huidige IM meetmethodologie verschaft ons ook geen duidelijk antwoord.

Met vriendelijke groet en met dank aan allen die dit zo'n leuk verhaal hebben gemaakt, tot dusverre.

[Helmuth]

Hallo,

Ik heb een vergelijkende test gedaan de tripath koste slechts 45 euro en daarvoor kan je niet een kans mislopen op goede versterking.
hypex ucd180st project ingebouwde 24bit dac, gebouwd met restmateriaal berken multiplex en trespa front.

tripath


Nu wat me op viel is dat de ucd helemaal stil in alle posities van de volume regeling..
De tripath laat wat brom horen door de asymmetrische voeding en de daarom gecreëerde halve voedingsspannig waar het signaal op gesuperponeerd is. Dus je zou een schone gestabiliseerde voeding spanning aan moeten bieden om hem helemaal stil te krijgen.

Klank naar een paar weken over en weer geswitcht te zijn is mijn eind conclusie dat de ucd natuurlijker klinkt on daarom mijn voorkeur heeft. Om precies te zijn het hoog van de tripath heeft IETS metaal achtige kleuring. Je moet niet overdrijven het zijn kleine waarneembare verschillen.

De tripath heeft een mooier midden gebied gedetailleerder en transparanter. dus voor (laag) mid verslaat de tripath de ucd in mijn beleving voor laag en hoog een ucd gebruiken is mijn tip voor en optimaal resultaat in een drieweg systeem, of laag mid in een tweeweg.

[SSassen]

De tripath heeft een mooier midden gebied gedetailleerder en transparanter. dus voor (laag) mid verslaat de tripath de ucd in mijn beleving voor laag en hoog een ucd gebruiken is mijn tip voor en optimaal resultaat in een drieweg systeem, of laag mid in een tweeweg.

Da's een teken aan de wand dat de Tripath versterker in het midden en hoog danig staat te vervormen. Zowieso moet je in een aktief systeem gelijke versterkers gebruiken zodat je niet voor verrassingen komt te staan omdat de klankbalans dan niet meer door de gekozen filterhellingen etc. wordt bepaald maar deels door de versterker.

Onderstaand één van de nadelen van de Tripath, de uitgangsimpedantie varieert met de frequentie, da's natuurlijk deels te verklaren door het feit dat het LC filter aan de uitgang niet in de tegenkoppellus zit en dat het frequentieafhankelijke gedrag daarvan niet wordt meegenomen. Daarmee zijn deze versterkers prima voor standaard toepassingen, maar voor HiFi zou ik toch wat anders kiezen, een nette klasse-AB bijvoorbeeld, of een UcD.

http://www.audioheuristics.org/markk_wp/



Met vriendelijke groet,

Sander Sassen - Gerehabiliteerd banneling

[Helmuth]

De tripath heeft een mooier midden gebied gedetailleerder en transparanter. dus voor (laag) mid verslaat de tripath de ucd in mijn beleving voor laag en hoog een ucd gebruiken is mijn tip voor en optimaal resultaat in een drieweg systeem, of laag mid in een tweeweg.

Da's een teken aan de wand dat de Tripath versterker in het midden en hoog danig staat te vervormen.

Mijn beoordeling is gebaseerd op wat ik waarneem met mijn oren .
De tripath heeft in bepaalde vermogens gebieden betere vervorming cijfers dan de ucd.

Onderstaand één van de nadelen van de Tripath, de uitgangsimpedantie varieert met de frequentie, da's natuurlijk deels te verklaren door het feit dat het LC filter aan de uitgang niet in de tegenkoppellus zit en dat het frequentieafhankelijke gedrag daarvan niet wordt meegenomen. Daarmee zijn deze versterkers prima voor standaard toepassingen, maar voor HiFi zou ik toch wat anders kiezen, een nette klasse-AB bijvoorbeeld, of een UcD.
http://www.audioheuristics.org/markk_wp/

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen - Gerehabiliteerd banneling

Een buizen versterker heeft ook impedantie afhankelijk gedrag.
De meeste luidsprekers hebben ook behoorlijke impedantie schommelingen.
Dus het grote verschil word daar gemaakt met klasse D.


Eigenlijk is het oplopen van de impedantie bij 20kHz van een tweeter nog een positief aspect in combinatie met de tripath amp.

[SSassen]

Mijn beoordeling is gebaseerd op wat ik waarneem met mijn oren.

Da's prima, maar wel heel subjectief.

De tripath heeft in bepaalde vermogens gebieden betere vervorming cijfers dan de ucd.

Op papier ja, in de praktijk pakt dit anders uit, zeker gezien de keuze van PCB layout en onderdelen van de diverse (bij voorkeur Chinese) fabrikanten, daarin ligt voor een groot deel de uiteindelijke prestaties besloten. A.u.b. niet de door de fabrikant gepubliceerde specificaties gebruiken als zijnde algemeen geldend voor iedere Tripath versterker, dat zou tot teleurstellende resultaten kunnen leiden.

Een buizen versterker heeft ook impedantie afhankelijk gedrag.
De meeste luidsprekers hebben ook behoorlijke impedantie schommelingen.
Dus het grote verschil word daar gemaakt met klasse D.

We hebben het hier niet over buizenversterkers toch? Noch over impedantieschommelingen van luidsprekers? De UcD heeft over het gehele frequentiebereik een constante uitgangsimpedantie, sterker nog, iedere goed ontworpen versterker hoort over het hele frequentiebereik een constante uitgangsimpedantie te hebben.

Eigenlijk is het oplopen van de impedantie bij 20kHz van een tweeter nog een positief aspect in combinatie met de tripath amp.

Nu ben je de tekortkomingen van de Tripath aan het wegpoetsen, dat lijkt mij toch niet de juiste benadering, je kunt dan beter een versterker kiezen die geen frequentieafhankelijke uitgangsimpedantie heeft.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen - Gerehabiliteerd banneling

[Helmuth]

Eigenlijk is het oplopen van de impedantie bij 20kHz van een tweeter nog een positief aspect in combinatie met de tripath amp.

Nu ben je de tekortkomingen van de Tripath aan het wegpoetsen, dat lijkt mij toch niet de juiste benadering, je kunt dan beter een versterker kiezen die geen frequentieafhankelijke uitgangsimpedantie heeft.

Met vriendelijke groet,

Sander Sassen - Gerehabiliteerd banneling

Ik constateer dat de uitgangs impedantie van de tripath toeneemt bij hoge frequenties en dat tot niet linieariteit leid en dat het automatisch door de eigenschappen van de spreekspoel zich zelf gecorrigeerd bij toeval.