Deel 2: De bouw
(Jammer genoeg zijn veel van de fotos op domme wijze verloren gegaan; lees: overschreven bij het copieren van m'n kaart. Tja, da's dom. )
Het begon met een stapel hout die ik met de bus van de houthandel op ging halen; de houthandel was twee kilometer weg en ik ben uiteindelijk drie keer over en weer gegaan op een avond (of was het ochtend?) vlak voor kerstmis 2009.
Het meeste van het hout was bestemd voor een keukenwerkbank, die uiteindelijk in januari pas af raakte: nota bene de ochtend dat ik met mijn pasgeboren zoon van het ziekenhuis terugkwam. Je kan je indenken dat er daarna niet veel aan m'n subwoofer gewerkt werd.
Het ontwerp evolueerde echter wel, en opeens was het tijd om de baffle te maken. Hier kwamen zowel de versterker, driver als de basreflex-buis in. Dit stuk evolueerde sterk tijdens het ontwerpen om alles gepast te krijgen, en zou dan ook bepalend zijn voor de bracing.
Het resultaat toonde helaas sporen van overhaast; twee keer meten is mooi, maar dan moet je bij het zagen wel de juiste meting van de twee nemen. Gelukkig was het niet al te erg..
De achterkant toont de structuur. Een plank met een groot rechthoekig gat word later de basis van de behuizing. Daaraan zit met bouten een (dubbele) kleinere plank vast die de componenten bevat. Het voordeel is tweeledig: dit maakt het later makkelijk onderhoud uit te voeren en bij transport kan ik beide delen scheiden, wat kwa gewicht een groot verschil maakt. Het verschil in grootte geeft me twee oppervlakken die ik voor de 'vering' ga gebruiken.
Helaas kwam er hierna maanden geen gelegenheid om verder te werken. Wel kon ik ondertussen mijn hout op twee repen Pritex leggen om te kijken hoe samendrukbaar dat was: na een maand bleek dat erg stabiel te zijn. Ik had mijn 'vering' gevonden. En dan kon ik op een mooie dag weer potloodstreken op multiplex zetten:
Toen had ik nog de tijd om artistieke fotos te maken...
Even later ging het stuk de kelder in om de eerste klokboor- en zaagsneden te ontvangen. Het resultaat was beter dan ik zelf had verwacht, dus het tweede stuk volgde.
Terwijl het jaar verder kroop, en mijn kleintje begon met kruipen, kroop ik dus af en toe in de kelder om verder te zagen. En opeens waren de vier stukken van de bracing af. Passen deed het niet zo erg, maar met wat schaafwerk (met een los in de hand gehouden wipzaag i.v.m. de beschikbare tijd) liep het al snel wat vlotter. Te vlot (los) mocht natuurlijk ook weer niet.
Trots dat ik was! Nu was het beslissingstijd: Zou ik de baffle eerst in elkaar lijmen, en de kans lopen dat mijn hoeken verkeerd waren, of meteen op de bovenkant van de subwoofer? Of op de onderkant mischien, waar de baffle zou komen? De zijkanten, met de speciale overlapping, zou ik eerst de binnenste of eerder de buitenste lijmen? Tjah. Na een hoop assemblage in mijn verbeelding besloot ik om eerst de onderkant aan de korte zijkanten te lijmen. Dit gaf me een soort doos waar ik de bracing in zou kunnen positioneren om hem correct aan de de bovenkant te verlijmen. Zo gezegd, zo gedaan, elke dag een stuk tot de doos af was. Ik moest enkele stukken die te klein gesneden waren door de winkel vervangen, maar dat ging redelijk vlot in een weekend door. De herfst kwam er ondertusssen aan, maar het einde van de tunnel was in zicht. De 'doos' was klaar en nu was het tijd voor de bracing.
Hiervoor had ik al mijn lijmklemmen, en die van mijn vader, en een hoop gewicht nodig. Enkele plankjes hielpen mijn korte limklemmen om ook een duit in het zakje te doen. Zelfs mijn driver legde zijn niet onaanzienlijk gewicht in de schaal.
Tja en dan was het alleen nog maar bekleden, en de voegen met siliconenkit 'beveiligen'.
Tijdens het bekleden kwam ik er achter dat ik volgende keer beter mijn bracing-gaten met de vereiste lijmklem posities in overeenstemming zou moeten brengen, maar verder liep het wel los.
Fotos van de klaar gemonteerde subwoofer volgen, moet nog gebeuren: de voet met vering maken, het afschuren van alle hoeken, tinten en (eventueel) lakken.
