die gaten zijn echt wel groot genoeg hoor! No problemo.
Vlakbank? weet niet wat je allemaal daar hebt staan, maar een bandschuurmachine zal al wel genoeg zijn hoor
Groet, Joris
Moderator: Beheerdersteam
ZuchtWowly schreef:Nope, just hobby. Was vroeger instrumentmaker bij philips, later leraar metaal en houtbewerking, later coordinator op de opleiding and up, up up. Nu klaar met werken. Heeft een boerderij opgeknapt/gebouwd en de spullen staan in een grote schuur, de boerderij wordt tot op heden nog steeds bijgewerkt. Woont 3 minuten fietsen bij mij vandaan, dus snel gewerkt. Grappig is dat mijn ene broer nu ook leraar houtbewerking is....... Als er bijvoorbeeld 45graden verstek moet worden gezaagd doet ie dat op zijn werk.
Overigens heeft dat verstek zagen acoustisch gezien niet zo'n goede naam..... vandaar dat ik alles kops doe.
Wat is daar dan de reden van? Bij een verstekverbinding is het lijmvlak-contactvlak tussen de panelen immers groter en heb je minder last van spanningen in de verbinding door het werken van het hout.Wowly schreef:Overigens heeft dat verstek zagen acoustisch gezien niet zo'n goede naam..... vandaar dat ik alles kops doe.
Wowly schreef:Als je nu een verstekverbinding gaat maken heb je altijd een langere en een kortere zijde (kops gezien dan).

GraagOverigens in de elektuurspecials stond hier ooit een verhaaltje over in, voor de liefhebbers wil ik het wel scannen....
Het probleem met plaatmateriaal zoals MDF en multiplex is juist dat de werking in de dikterichting van het materiaal veel groter is dan in de lengte- en breedterichting.Wowly schreef:Kopse verbindingen zullen itt verstekverbindingen nooit lucht laten doordringen omdat de afstanden van de kopse kanten (van een plank) even lang zijn en de uitzettingsafstand gelijk zal blijven....
Dit geldt alleen als er afwijkingen bij het zaagwerk zijn ontstaan.Wowly schreef:De buitenzijde's zullen langer worden dan de binnenzijde's, waardoor het raakvlak op de punten zal komen te liggen
GEFELICITEERDMijn zoontje is vandaag 1 geworden, misschien dat ik vanavond even tijd vind om ff wat te scannen
Je kunt natuurlijk ook voor een combinatie kiezen, verstek (eventueel 'arm' gezaagd) en balken in de hoeken voor de stevige verbinding.hifi-luidsprekers 10 schreef:De kast
De visuele en akoestisch kwaliteit van een behuizing bestaat uit de gekozen materialen en de nauwkeurigheid waarmee het produkt is gekonstrueerd. De belangrijkste kriteria van de materialen zijn soort, merk en dikte.
Het grootste probleem bij het verwerken van plaatmaterialen, zoals MDF, is dat door fluktuaties van vochtigheidsgraad en temperatuur de vorm gaat veranderen. Deze vormveranderingen worden ongewenst zichtbaar. In het algemeen kun je zeggen dat een produkt waarin horizontaal en vertikaal MDF-panelen zijn verlijmd te maken krijgt met het uitzetten van de panelen in verschillende richtingen. Ondanks de verlijming zal op termijn de naad door de vormverandering van de MDF-panelen zichtbaar worden. Een doordachte konstruktie is van belang om de gevoeligheid van MDF-plaatmaterialen voor warmte en vochtigheid te ondervangen en daarmee het effekt van beiden invloeden te minimaliseren. De druk die ontstaat op de verbinding door het uitzetten van de panelen heeft de aftekening van een naad tot gevolg. Een druk die ontstaat door bijvoorbeeld een snelle toename van warmte (bijvoorbeeld MDF-luidsprekers die vlak achter glas slaan in de zon). Een te grote druk op de verbinding zorgt voor scheuren in de lak een probleem dat veel voorkomt bij 'verstek'-konstrukties. Een ander effekt is het duidelijk voelbaar worden van de overgang van ene paneel naar het andere. Dit laatste is een veel voorkomend probleem bij zogenaamde 'koude'- of 'kopse' -verbindingen. Een goede producent kent de mogelijkheden en beperkingen van de materialen en de laksystemen. Waarmee we willen zeggen dat de kunst van het bouwen van een akoestisch goede behuizing ligt in het kiezen van de juiste materialen. De kunst van het bouwen van een visueel goede behuizing ligt in het kiezen van de juiste konstruktie van de akoestisch juiste materialen. Door hun ervaring met het bouwen van behuizingen kunnen ze bij Brouwers & Verkuijlen voor elke behuizing precies die konstruktie bepalen waarbij zich de minste komplikaties voor zullen doen met betrekking tot de afwerking.
Konstruktiemethode 45 °
In praktijk wordt er bij iedere aanvraag voor een behuizing, afhankelijk van het gewenste afwerkingsnivo en de seriegrootte per produktgroep, een konstruktieplan gemaakt. Veel kasten worden gebouwd met panelen waarvan de konstrukties worden gemaakt op speciaal ontwikkelde freesmachines. Essentie van de konstruktie is dat de verbinding op die plaats wordt gelegd waar de naad het gemakkelijkst te verwerken of het minst zichtbaar is. Hierbij moet worden opgemerkt dat verbindingen die in de volksmond 'koud','kops' of 'verstek' heten zoveel mogelijk worden vermeden. Het gaat hier om eenvoudige basissystemen die produktie- of veelal kwaliteittechnisch niet voldoen of te arbeidsintensief zijn voor seriematige produktie. Een behuizing gebouwd volgens het "kopse" principe zoals toegepast in de zelfbouw is eenvoudig, betrouwbaar en akoestisch goed. Een gebouwde kast volgens dit principe is visueel de minst goede oplossing. Simpel omdat met deze konstruktie de invloeden van warmte en vochtigheid het snelst zichtbaar worden. Verstek-verbindingen zijn moeilijk voor doe-het-zelfers, visueel een beter alternatief dan "kopse", maar zijn akoestisch volstrekt onbetrouw baar. De nauwkeurigheid waarmee de hoeken moeten worden gezaagd of gefreesd, is groter en dus moeilijker. Visueel is de verstekverbinding mooier omdat door het grotere 45 graden lijmoppervlak de panelen flexibeler reageren op de veranderde omgevingsomstandigheden en deze dus beter kunnen opvangen. De kans op aftekening van de naad is minder. Akoestisch is deze 45 graden-methode volstrekt onbetrouwbaar. Eenvoudig omdat de tolerantie van MDF, de reaktie van dit materiaal op omgevingsinvloeden en (on)nauwkeurigheid van veel houtverwerkingsmachines het bouwen van een goed sluitende kast niet toelaat. Ook het veelvuldig gebruikte principe van 'arm' zagen is niet betrouwbaar. Wat gebeurt er namelijk met een MDF-paneel waar spanning in zit, waardoor deze bol staat en op een zaagtafel wordt gelegd waarvan de zaag op 45,5 graden is ingesteld? De toleranties van de eerste drie hoeken worden opgestapeld en moeten worden opgevangen in de vierde hoek die hierdoor niet sluit. Om een openstaande naad weg te werken, moet veelvuldig de 2-komponenten-plamuur of de lijmfles worden aangesproken. De sluithoek wordt bij elkaar gehouden door plamuur die nauwelijks in de naad dringt of door een lijmlaag die geen sterkte heeft door een te grote laagdikte.
Kijk op zelfbouw
Om een behuizing te bouwen, zijn er twee manieren, als eerste kan men in de bouwmarkten de panelen laten zagen. De tweede manier is via de luidsprekerzelfbouwzaken. Deze kunnen behuizingen leveren in drie verschillende stadia van opbouw. Belangrijk is het budget dat een zelfbouwer te besteden heeft voor een ombouw. Indien men een kast wil hebben die van hetzelfde visuele niveau moet zijn als een fabrieksbehuizing, dan is het wenselijk uit te gaan van een gebouwde uitvoering.
Het kopen en laten zagen van MDF in een Doe-Het-Zelf-zaak lijkt de goedkoopste manier. De praktijk leert dat echter men een hoge prijs voor het MDF betaalt. De tolerantie op de zaagmaten, het zelf verzorgen van de speakeruitfrezingen en de vaak mindere kwaliteit van het MDF kunnen het bouwen van een kast onnodig moeilijk maken. In de luidspreker zelfbouwzaken zijn drie soorten behuizingen te krijgen: Houtpakketten, ongelakte gebouwde en gelakte gebouwde kasten. Bij de houtpakketten zijn alle panelen voorbewerkt. De voorplaten zijn voorzien van de gaten inklusief infresing voor de luidsprekers. Om een goed resultaat te krijgen, worden de pakketten geleverd met een kopse-konstruktie. Het grote verschil met een gebouwde behuizing is de konstruktie van de bovenplaat. De naad tussen romp en de zijplaten is geaccentueerd met een 'visbek'. Dit is een met een bovenfrees gemaakt v-groefje op de plaats waar de lijm-naad zich bevindt. Bij een gebouwd geleverde behuizing wordt de bovenplaat onder verstek (45 graden) gezaagd. De naad komt nu niet in het zichtvlak te liggen maar op de rand. Ook lichtval speelt een grote rol bij het wel of niet zien van een verbinding. Een naad die bijvoorbeeld in een ronde fresing ligt valt minder snel op. Na het kopen van deze kant-en-klaar-oplossing staat alleen de manier van afwerken nog open. Fineer, hardplastic of lak zijn de meest gangbare afwerkingen. Bij de zelfbouwzaken zijn voorbeelden van verschillende lak-systemen en fineerlagen beschikbaar. Op aanvraag kunnen allerlei kleuren worden gespoten.








Is bij mij ook het geval vaak....Maar geduld is een schone zaak.Gemiddeld gaat het half zo snel als ik had gepland, dus waarschijnlijk is tie pas over een paar weken af (en dan is ie nog niet eens gefineerd.....)
Ik zou die uitsparing flink royaal maken, liefst met afgeronde kanten. Als er ook maar iets van turbulentie/drukopbouw mogelijk is, kan het nare effecten op het geluid hebben. Het speelt zich welliswaar in de kst af, maar toch. Ik zou gewoon een flinke driehoek weghalen. Ruimte zat en het voegt structureel weinig toe.Wowly schreef:In het miden wordt nog een stukje weggehaald om zo de woofer goed te laten ademen door het centrale gat in de magneet.
Dat draadje volg ik dagelijks denk ik....erg gaaf. Ik heb zelf ook contactlijm meerdere malen gebruikt en ben nu met de qitte houtlijm/strijkbout methode begonnen wat me erg goed bevalt.Wowly schreef:edo, ging jij nog een fotoreport maken van het fineerproces? Op het HTforum bij topic front der fronts page 163 (wie kent het niet?) zijn er een aantal redenen geplaatst om wel of geen contactlijm te gebruiken,óf je moest de juiste gebruiken......
Ik heb een jaar terug ofzo meerdere soorten lijm gebruikt en kwam uiteindelijk op het ouderwetse beenderlijm uit. Lijkt misschien wat bewerkelijker, maar het beviel me erg goed.Edo schreef:Dat draadje volg ik dagelijks denk ik....erg gaaf. Ik heb zelf ook contactlijm meerdere malen gebruikt en ben nu met de qitte houtlijm/strijkbout methode begonnen wat me erg goed bevalt.Wowly schreef:edo, ging jij nog een fotoreport maken van het fineerproces? Op het HTforum bij topic front der fronts page 163 (wie kent het niet?) zijn er een aantal redenen geplaatst om wel of geen contactlijm te gebruiken,óf je moest de juiste gebruiken......
Daar droom ik ook van. Lastig, zo'n fulltime baan. Die zit soms knap in de weg bij het plannen van m'n dagHelaas ontbreekt me op dit moment even de tijd, maar ik schat zo in dat ik over 1,5 week ga beginnen aan filter twee (fineren) en dan komen ook de foto's erbij. (soms wou ik dat een dag 48 uur had....).....