jeroen_d schreef:Martijn M schreef:Volgens mij hebben we het over flinke hoeveelheden vervorming om een invloed te hebben op de frequentieresponse. Hoe bereken je dat ook alweer? Stel ik heb 10% vervorming, dus de vervorming zit op -20 dB: Hoe bereken je dan ook alweer hoeveel invloed dit heeft op het totale niveau?
10% die ideaal optelt leidt tot 110% signaalniveau, dat levert 20log1.1 stijging op (ca 0.8dB). 1% leidt tot 0.09dB. Als je het zo bekijkt, komen die hoorbaarheidsgrenzen van 2de harmonische vervorming aardig overeen met de hoorbare niveau's in amplitudeverschil.
Wat natuurlijk wel een punt blijft, en dat tegen jouw theorie spreekt van het effect van de fletcher munson curve is het volgende:
Als het laag veel harder speelt wordt het relatief veel beter hoorbaar, hetgeen juist toename van vervorming dan wel amplitude in het midlaag maskeert.

Dus, nadenkend over jouw theorie, kan je juist tot een tegengestelde conclusie komen die juist wél de slechte hoorbaarheid van vervorming in het laag verklaart.
Bedankt voor de uitleg.
Ik denk dat jouw tegenwerping tegen de theorie die ik aanhaalde niet klopt. Bij lage niveaus kan het lage laag onhoorbaar zijn (onder de hoorbaarheidsgrens) terwijl de frequenties van de harmonischen wel hoorbaar zijn. Bij hogere niveau's wordt het lage laag nét hoorbaar, maar zijn de frequenties van de harmonischen duidelijk hoorbaar.
Volgens jouw argument zou vervorming in het laag juist minder goed hoorbaar worden bij hogere geluidsniveaus.
Bij lage geluidsniveaus heb ik bij mij soms het idee dat ik hele lage frequenties hoor. Dan loop ik naar de subs om te voelen wat ze doen en soms merk ik dat ik helemaal niets kan voelen! Dit is een stukje psycho-akoestiek aan 't werk: mijn brein vult het missende sublaag in.
Misschien werkt het andersom ook: misschien lijkt het bij vervorming in het laagste laag wel alsof er méér laag aanwezig is!
Uiteraard is in dit laatste geval de relatieve hoorbaarheid van dat laagste laag ook groter, omdat de equal loudness curves vlakker gaan lopen bij hogere niveaus.
Ik vraag me überhaupt af hoe ze vroeger de hoorbaarheid van vervorming in het laag hebben getest. In de tijd van Fletcher en Munson vervormden woofers flink meer dan de betere drivers van vandaag. Dus hoorde men niet gewoon de harmonischen? Is 20 hz wel hoorbaar? Bij mij thuis hoor ik weinig, maar dat kan ook aan mijzelf liggen natuurlijk

.
EDIT: spelvaudjes verwijderd