forum.zelfbouwaudio.nl

Weet iemand waarvoor weerstandslampen vroeger werden gebruikt? Ik heb er 2, de 1331 en de 1910.
Ik heb nog wel meer gekke buizen gevonden, zoals de Telefunken XQ1003 (rontgenbuis), en twee telbuizen (?), 6802 en de GC10D.
gr.
Jaap

Daarmee werden vroeger constante stroombronnen gemaakt. De stroom door de buis/lamp is min of meer constant bij variërende spanning. Ik moest er destijds voor het practicum aan meten en een verslag over maken. Maar geen idee eigenlijk waar ze voor dienden. Het zijn i.i.g. antieke pre WO2 dingen. Misschien kun je er een museum blij mee maken?

In een ver verleden waren er gelijkstroom netten. De gloeidraden van radiobuizen werden in serie gezet, en een stroom regulator buis zorgde voor een constante stroom door de gloeidraden bij variërende netspanning.

Piet

Ah duidelijk. Dank je Piet! Ik heb wel ooit zo'n buis gezien op een antiek voedingsapparaat wat een oom voor de sier op de kast had staan. Dat was een wisselstroomapparaat met een trafo er in en bovenop een kwikgelijkrichter met ook zo'n stroombuis. Was dus ook zo'n gloeistroom apparaat waarschijnlijk. Oom dacht dat een acculader was maar ik vond die stroombuis niet logisch.

Bedankt voor de info. Als iemand interesse heeft in de genoemde buizen dan hoor ik het wel.

Wat Piet zegt heeft mijn pa me heel vroeger ook nog verteld. Het elektrisch net in België werd omstreeks 1930 omgevormd van DC naar AC. Het heeft tot ongeveer1953 geduurd. Eén van de redenen dat het lang heeft geduurd was omdat er op het einde van WOII goedkoop radio's konden gebouwd worden op DCV, gezien er geen voedingstransformator en gelijkrichting nodig was. De gloeidraden van alle buizen waren in serie geschakeld, met soms een weerstandslamp in deze kring. Als de spanning hoog was, was de stroom door de kring eveneens hoog. Een hogere stroom door de weerstandslamp deed deze meer gloeien, waardoor de weerstand van de lamp ook hoger werd, en de stroom dus afnam. Een soort stroomstabilisatie om de levensduur van de buizen te verlengen.
De buizen voor deze radio's hadden ook een eigen typenummer, zoals UCC82 (=ECC82 met 6,3V/0,3A gloeidraad). Mijn pa heeft vele radio's gebouwd in de na-oorlogsjaren. (Ik heb veel geleerd van mijn pa).

Ook voor wisselstroom zijn er door Philips na WO2 in de jaren '50 nog heel wat kleine radio's met U-buizen gebouwd. Dat waren z.g.n. universele toestellen en die konden zowel op wissel als op gelijkstroom. En i.d.d. met een instelbare draadgewonden weerstand in serie met de gloei. Heb daar menig exemplaar van gerepareerd. Meestal was de UL84 eindbuis op en soms de kathodeweerstand er van defect. Ook veel van geleerd

Is absoluut juist, maar de universele toestellen hadden wel een gelijkrichterbuis (vb EZ41 of oudere types) wat dan weer duurder was, en niet door iedereen aangekocht kon worden juist na WO2. Vandaar dat de gelijkstroom radio’s op het einde van, en juist na WO2 zoveel succes hadden. Hier in Vlaanderen althans. Daardoor denk ik dat de universele toestellen pas na de typische gelijkstroomradio’s op de markt kwamen, zoals u zegt pas in de jaren ‘50.

Vóór de jaren 1930 had iedere gemeente of dorp hun eigen DC ‘elektriciteits-fabriek’ hier in België. Dat zal ook zo geweest zijn in Nederland neem ik aan. Ik heb echter nooit gevraagd of de netstekker dan niet per abuis omgepoold kon worden . . .

DC hebben we hier in NL alleen in het allereerste begin gehad in steden waar een particuliere installatie een woonblok voedde en dat alleen voor verlichting. Al heel snel werd er op AC overgeschakeld omdat je met AC met minder verlies over grotere afstanden kon transporteren.

Foto van de centrale hier in Groningen uit 1913 waar de trafo's naar binnen werden gerold:

https://www.beeldbankgroningen.nl/beeld ... =1&page=10