forum.zelfbouwaudio.nl

Met een FIR-filter kan je de frequentierespons van een luidspreker zo vormen als je wilt. Met deze luidspreker wil ik kijken of dat ook echt lukt. Een filter kan je maar voor één afstraalrichting tegelijk optimaliseren. Daarom heb ik gekozen voor een omnidirectionele puntbron, want als je daarbij één richting goed krijgt, dan zijn de andere richtingen automatisch ook goed.

De tweeter is een Lavoce TN100.70, waar forumlid hardbats een kegel voor heeft geprint. Deze kegel zorgt ervoor dat al het geluid vanuit vrijwel een punt tevoorschijn komt. De woofer is een Dayton TCP115-4 en zit in de dikkere buis onderin. Voor wat extra resonanties wordt zijn geluid door een buis van een halve meter lang geleid, anders hebben de filters straks niks te doen. De dikke buis heeft een diameter van 125 mm, de dunne 50 mm.

De frequentierespons heb ik gemeten met de microfoon op 5 cm afstand, zonder tijdsvenster. Ziet er niet uit en dat is de bedoeling. Helaas zitten er wat kamerreflecties in, want de afstand tot de dichtstbijzijnde muur was maar 50 cm.

Leuk experiment! Heb een tiental jaren terug ook wat geëxperimenteerd met inverse filters middels een convolver VST plug-in. Maar het resultaat vond ik dermate weinig bemoedigend dat ik er niet mee verder ben gegaan. Het haalde wel de kleuring er af maar het gaf ook een plat lusteloos geluid, beetje onnatuurlijk. Nu was de processing wel geheel op de PC en de weergave met zelfbouw PC speakertjes met een Dayton RS100 en een Seas-H1406-27TFFNC. Wat op zich niet meer tot een eenvoudig low cost systeempje gerekend kan worden. Denk dat je, ook al ga je inverse filteren, je luidsprekersysteem adequate resolutie moet hebben. En je derhalve geen goedkope speakertjes er mee succesvol op kunt lappen.

Ben wel heel benieuwd waar jij straks uit gaat komen. Spannend... B.t.w. waarmee ga je de processing doen? Zie dat zowel ROON als J.River convolutie filters hebben ingebouwd nu.

apo eq ?

Pjotr schreef:

Heb een tiental jaren terug ook wat geëxperimenteerd met inverse filters middels een convolver VST plug-in.

Interessant, hoe had je de de filters bepaald?

Ik gebruik inderdaad Equalizer APO op een pc.

Met REW. Maar dat was toen ook gelijk soort van room correctie met metingen op meerde punten. Er is een tool waar je meerde impulsresponsies in stopt en dan een .WAV file genereert met de filter coëfficiënten voor een specifieke sample rate. Maar ok, dat is al wel bijna 10 jaar geleden en staat die ontwikkeling niet stil. Ik zou even Googelen op REW convolver of convolution filters. Kom je wel het meest recente tegen denk ik.

B.v.:
http://www.roomeqwizard.com/
http://convolver.sourceforge.net/
https://community.roonlabs.com/t/a-guid ... ters/90990
https://wiki.jriver.com/index.php/Convolution

Ah, het klinkt alsof je daarmee (ook) de effecten van de kamerakoestiek probeert te corrigeren. Dat lijkt me een lastigere tak van sport. Wat ik probeer is puur de luidspreker zelf.

Ik meet de impulsrespons met ARTA en probeer dat met een Pythonscript om te vormen naar de impulsrespons van een perfect filter. Die berekening is in het tijdsdomein, met het idee dat als dit lukt, de prestaties in het frequentiedomein dan automatisch ook goed zijn. In het geval van de woofer is het doel bijvoorbeeld een 4e orde Butterworth hoogdoorlaatfilter op 40 Hz en een 4e orde Linkwitz-Riley laagdoorlaatfilter op 1500 Hz. Voor de tweeter is het een hoogdoorlaat op 1500 Hz - maar ook eentje op 40 Hz om dezelfde fasedraaiing te krijgen als de woofer. Er zit ook een laagdoorlaatfilter op 23 kHz, omdat er in de meting nauwelijks signaal is nabij de Nyquistfrequentie van 24 kHz. Het filter probeert dat anders te compenseren door dit gebied extreem te versterken.

Dat levert het volgende resultaat op:
Dit alles is met de microfoon op 5 cm afstand, om zo min mogelijk reflecties mee te pakken. Met de filters actief, is de meting op 5 cm afstand vlak binnen +- 0,3 dB. Op 50 cm afstand niet meer, dan zijn de hoge tonen zwakker. Hoe dat zit weet ik niet precies. Misschien heeft het te maken met de impedantie van bolvormige golven, die afhankelijk is van de afstand tot de bron, voor kleine afstanden en hoge frequenties. Ik heb dus nog maar handmatig wat biquads toegevoegd om de luidspreker op één meter afstand vlak te krijgen.

Dan het belangrijkste, hoe klinkt het? Wel okee. In de middentonen is geen kleuring te bekennen. Het laag is uiteraard beperkt met een kleine basluidspreker. De hoge tonen klinken open, maar in het heel hoge gebied klopt er iets niet.

Een week later meet ik dit, tijdsvenster 3 ms: Een hoop grilligheid die er bij de eerste keer niet was. Misschien komt het doordat ik ook (kamer)reflecties mat en die met de filters corrigeerde, wat wat een onjuiste correctie oplevert als de luidspreker wordt verplaatst. Misschien is het gedrag van de luidspreker een heel klein beetje gewijzigd, waardoor de filters niet meer correct zijn. Het zou kunnen zijn dat de resonanties opgeschoven zijn in frequentie, doordat de geluidssnelheid is veranderd, door een andere luchtvochtigheid of temperatuur. Hoe smalbandiger de resonanties, hoe krapper het filter komt. Dat wordt ondersteund door de observatie dat de ongefilterde tweeter bij 6 kHz een heel smalle dip heeft en de meting van een week later juist daar afwijkt:

Volgens mij is dat het verplaatsen van je microfoon.
Je zou eigenlijk dit een paar 100x moeten herhalen met je microfoon elke keer op een andere positie.
Daar dan het gemiddelde uit halen en dan krijg je misschien iets wat wel zou kunnen.
Bij je meting moet je namelijk onthouden dat die alleen aar geldig is voor de locatie waar die gemeten is, op een andere plek kan het totaal anders zijn.

Chocomel schreef:

Ah, het klinkt alsof je daarmee (ook) de effecten van de kamerakoestiek probeert te corrigeren. Dat lijkt me een lastigere tak van sport. Wat ik probeer is puur de luidspreker zelf.

Ja, als je er oppervlakkig naar kijkt. Je kunt er natuurlijk ook sec de speaker alleen meten.