Onderzoek hoorbaarheid interne resonanties en achterwandreflectie
Geplaatst: do 05 aug 2021, 14:01
Over de optimale demping van de luchttrillingen in de kast is op het forum op diversie plekken al veel geschreven. Toch had ik nog vragen. Bij het bouwen van de Thor van SEAS was me opgevallen dat 5 cm akoestisch schuim (Mavopreen Plano) achter de woofers een duidelijk beter geluid opleverde dan enkel een matje wol ( BAF wadding). Ik vroeg me af: Hoe sterk hoor je aan de voorzijde het geluid dat van achter de driver tegen de achterwand reflecteert en vervolgens aan de voorzijde door de conus naar buiten komt? En: hoeveel hoor je van de interne resonanties door de driver heen?
Theoretisch kon ik beredeneren dat drukgolven van binnenuit de box door de driver gefilterd doorklinken: akoestisch werken de kastinhoud met de driver als een laagdoorlaatfilter voor interne drukgolven die door de conus naar buiten komen. Maar hoe sterk? Om het doorklinken van de reflectie te meten heb ik op een PVC-buis van 125 mm doorsnede en 75 cm lang een SEAS L12RE geplaatst. Zo krijg ik een vereenvoudigd eendimensionaal model. De microfoon zit er dicht bovenop (2,5 cm), waardoor de gemeten frequentiekarakteristiek geen maat is voor de klank op afstand, maar die wil ik ook niet weten. Ik zoek enkel de reflectie. Zo heb ik zowel de stapresponsie als de ETC gemeten van een:
- Open buis zonder demping (paars);
- Gesloten buis zonder demping (zwart);
- Gesloten buis lichte demping (10 gr Sonofil) (rood);
- Gesloten buis lichte demping (10g Sonofil) + 5cm schuimprop (blauw);
Aan de stapresponsie zie je dat bij een gesloten buis de gereflecteerde golf (zwart) omgepoold door de driver doorklinkt, terwijl bij de open buis die ompoling niet plaats vindt (paars). Ook zie je, logischerwijs: hoe meer demping, hoe minder sterk de reflectie (blauw). Met de stapresponsie beoordeel je de reflectie op deze manier echter eerder visueel. Hoe sterk klinkt die nu door? De frequentieresponses laat zien dat ongedempt de klank door resonanties ingekleurd wordt (waarover later meer). Maar is ook de reflectie te horen? De impuls response evelope, zeg maar de energie in de impulsresponse die door REW als ETC wordt berekend, geeft hier meer inzicht. Met de ETC kun je storende reflecties makkelijker opsporen dan met de stap- of impulsresponse. In bovenstaand figuur lees ik bij de ongedempte, gesloten buis van 75 cm op iets meer dan 5 ms een duidelijk piek. Is dit de gezochte reflectie? De piek zou je na 2 x 75 cm / 345 m/s = 4,3 ms al verwachten. Het verschil van 0,7 ms schrijf ik toe aan de vertraging in het laagdoorlaatfilter dat buis en driver samen vormen. De bult op 5 ms schrijf ik ook toe aan de reflectie omdat die duidelijk afneemt als je de reflectie inwendig sterk dempt (blauw).
Analyse: demping in de buis verzwakt de ETC in de buis met 14 dB vergeleken met een ongedempte buis naar - 36 dB. Vergeleken met alleen lichte demping levert een extra schuimplaat van 5 cm dik (Mavopreen Plano) tegen de achterwand een verbetering van 6 dB (rood vs blauw). Ter vergelijk: een vloerreflectie van de buisspeaker op 75 cm hoogte gemeten op 85 cm geeft in een ETC meting een reflectiebult op - 17,5 dB.
Hoe zit het met de interne staande golven? Hoe sterk hoor je die? Uit de frequentiekarakteristiek van een ongedempte, maar ook gedempte buis is dit al af te leiden. Ik wilde ze echter ook meten, ook omdat ik mij afvroeg hoe sterk die door een passieve radiator heen zouden klinken. Om dit te meten heb ik aan de achterkant van de buis een passieve driver geplaatst en de actieve driverzijde geluidsdicht omkapseld. Het geluid daarvan kan dan alleen door de buis en de passieve driver bij de meetmicrofoon komen. Vervolgens heb ik de frequentieresponse gemeten bij:
- Een ongedempte buis (groen);
- Een licht gedempte buis (10 gr Sonofil over volle lengte) (oranje);
- Een gedempte buis (50 gr wol op 25 cm van passieve driver) (paars);
- Een schuimprop van 5 cm achter tegen de passieve driver (Mavopreen Plano) (rood);
Ter vergelijking heb ik de responses afgezet tegen die van de actieve driver op 2,5 cm gemeten zonder omkapping (zwart). Analyse:
- Ongedempte interne resonanties klinken met 10dB verzwakking door de passieve radiator heen (groen). Ook blijkt weinig verrassend dat meer demping voor minder doorklinken van resonanties zorgt.
- Wel blijkt dat bij weinig demping (rood) op de eigenfrequentie van de buis die resonantie (staande golven in de buis) maar 14dB zwakker te klinken dan het directe geluid. Zelfs bij wat meer demping (rood) blijven interne resonanties tot op -18 dB doorklinken. Interpreteer je deze resonanties als vervorming, dan is die meer dan 10 % sterk. Uit decay-plaatjes in REW blijkt wel dat de resonanties snel uitklinken.
- De hoeveelheid en plaatsing van de interne demping blijkt sterk de verdeling van pieken in de frequentiesresponsie van de resonanties en zo de kleuring door interne staande golven te bepalen. Wil je de laagste resonantiepiek dempen, moet het dempingsmateriaal in het midden van de kast geplaatste worden, logisch want daar is de luchtsnelheid het hoogste en remt demping het meeste af. Een en ander sluit aan bij mij ervaring: een gesloten kast met een SEAS EXCEL C16N001 bijvoorbeeld bleek vol met wol het meest neutrale te klinken.
Mijn conclusies:
- Interne staande golven klinken vrij sterk door de (passieve) driver heen. Een passieve driver zou ik daarom op de achterzijde plaatsen zodat die extra verzwakt te horen zijn.
- Achterwandreflecties zijn met voldoende dempingsmateriaal in de box te dempen. Een dempingsplaat achter de driver tegen de achterwand versterkt die demping .
- Hoe meer demping hoe minder kleuring door resonanties, al kan een mid-woofer daardoor wel 'slomer' klinken (zie discussie elders op het forum).
- De plaatsing van de demping bepaalt de kleuring door resonanties. Bij demping alleen tegen de wand zal de resonantiegrondtoon (van een frequentie van 345/diepte kast/2) hoorbaar het geluid kleuren.
Theoretisch kon ik beredeneren dat drukgolven van binnenuit de box door de driver gefilterd doorklinken: akoestisch werken de kastinhoud met de driver als een laagdoorlaatfilter voor interne drukgolven die door de conus naar buiten komen. Maar hoe sterk? Om het doorklinken van de reflectie te meten heb ik op een PVC-buis van 125 mm doorsnede en 75 cm lang een SEAS L12RE geplaatst. Zo krijg ik een vereenvoudigd eendimensionaal model. De microfoon zit er dicht bovenop (2,5 cm), waardoor de gemeten frequentiekarakteristiek geen maat is voor de klank op afstand, maar die wil ik ook niet weten. Ik zoek enkel de reflectie. Zo heb ik zowel de stapresponsie als de ETC gemeten van een:
- Open buis zonder demping (paars);
- Gesloten buis zonder demping (zwart);
- Gesloten buis lichte demping (10 gr Sonofil) (rood);
- Gesloten buis lichte demping (10g Sonofil) + 5cm schuimprop (blauw);
Aan de stapresponsie zie je dat bij een gesloten buis de gereflecteerde golf (zwart) omgepoold door de driver doorklinkt, terwijl bij de open buis die ompoling niet plaats vindt (paars). Ook zie je, logischerwijs: hoe meer demping, hoe minder sterk de reflectie (blauw). Met de stapresponsie beoordeel je de reflectie op deze manier echter eerder visueel. Hoe sterk klinkt die nu door? De frequentieresponses laat zien dat ongedempt de klank door resonanties ingekleurd wordt (waarover later meer). Maar is ook de reflectie te horen? De impuls response evelope, zeg maar de energie in de impulsresponse die door REW als ETC wordt berekend, geeft hier meer inzicht. Met de ETC kun je storende reflecties makkelijker opsporen dan met de stap- of impulsresponse. In bovenstaand figuur lees ik bij de ongedempte, gesloten buis van 75 cm op iets meer dan 5 ms een duidelijk piek. Is dit de gezochte reflectie? De piek zou je na 2 x 75 cm / 345 m/s = 4,3 ms al verwachten. Het verschil van 0,7 ms schrijf ik toe aan de vertraging in het laagdoorlaatfilter dat buis en driver samen vormen. De bult op 5 ms schrijf ik ook toe aan de reflectie omdat die duidelijk afneemt als je de reflectie inwendig sterk dempt (blauw).
Analyse: demping in de buis verzwakt de ETC in de buis met 14 dB vergeleken met een ongedempte buis naar - 36 dB. Vergeleken met alleen lichte demping levert een extra schuimplaat van 5 cm dik (Mavopreen Plano) tegen de achterwand een verbetering van 6 dB (rood vs blauw). Ter vergelijk: een vloerreflectie van de buisspeaker op 75 cm hoogte gemeten op 85 cm geeft in een ETC meting een reflectiebult op - 17,5 dB.
Hoe zit het met de interne staande golven? Hoe sterk hoor je die? Uit de frequentiekarakteristiek van een ongedempte, maar ook gedempte buis is dit al af te leiden. Ik wilde ze echter ook meten, ook omdat ik mij afvroeg hoe sterk die door een passieve radiator heen zouden klinken. Om dit te meten heb ik aan de achterkant van de buis een passieve driver geplaatst en de actieve driverzijde geluidsdicht omkapseld. Het geluid daarvan kan dan alleen door de buis en de passieve driver bij de meetmicrofoon komen. Vervolgens heb ik de frequentieresponse gemeten bij:
- Een ongedempte buis (groen);
- Een licht gedempte buis (10 gr Sonofil over volle lengte) (oranje);
- Een gedempte buis (50 gr wol op 25 cm van passieve driver) (paars);
- Een schuimprop van 5 cm achter tegen de passieve driver (Mavopreen Plano) (rood);
Ter vergelijking heb ik de responses afgezet tegen die van de actieve driver op 2,5 cm gemeten zonder omkapping (zwart). Analyse:
- Ongedempte interne resonanties klinken met 10dB verzwakking door de passieve radiator heen (groen). Ook blijkt weinig verrassend dat meer demping voor minder doorklinken van resonanties zorgt.
- Wel blijkt dat bij weinig demping (rood) op de eigenfrequentie van de buis die resonantie (staande golven in de buis) maar 14dB zwakker te klinken dan het directe geluid. Zelfs bij wat meer demping (rood) blijven interne resonanties tot op -18 dB doorklinken. Interpreteer je deze resonanties als vervorming, dan is die meer dan 10 % sterk. Uit decay-plaatjes in REW blijkt wel dat de resonanties snel uitklinken.
- De hoeveelheid en plaatsing van de interne demping blijkt sterk de verdeling van pieken in de frequentiesresponsie van de resonanties en zo de kleuring door interne staande golven te bepalen. Wil je de laagste resonantiepiek dempen, moet het dempingsmateriaal in het midden van de kast geplaatste worden, logisch want daar is de luchtsnelheid het hoogste en remt demping het meeste af. Een en ander sluit aan bij mij ervaring: een gesloten kast met een SEAS EXCEL C16N001 bijvoorbeeld bleek vol met wol het meest neutrale te klinken.
Mijn conclusies:
- Interne staande golven klinken vrij sterk door de (passieve) driver heen. Een passieve driver zou ik daarom op de achterzijde plaatsen zodat die extra verzwakt te horen zijn.
- Achterwandreflecties zijn met voldoende dempingsmateriaal in de box te dempen. Een dempingsplaat achter de driver tegen de achterwand versterkt die demping .
- Hoe meer demping hoe minder kleuring door resonanties, al kan een mid-woofer daardoor wel 'slomer' klinken (zie discussie elders op het forum).
- De plaatsing van de demping bepaalt de kleuring door resonanties. Bij demping alleen tegen de wand zal de resonantiegrondtoon (van een frequentie van 345/diepte kast/2) hoorbaar het geluid kleuren.