De Ear 834P kloon, maar dan anders.

[jwvanwijngaarden]

Enige tijd terug heb ik de print van de EAR834 gekocht, en daarmee een kloon van de bekende EAR 834 phonotrap, zoals ontworpen door Tim de Paravincini, gebouwd. De print was van Douk, aangeschaft via Aliexpress. De print is ingebouwd in een kast van Modushop, type Galaxy 388.

Als voedingstrafo gebruik ik een oude Amplimo 1N242 ringkern uit het 220V tijdperk, die ik nog had liggen uit een ver verleden. Als buisjes gebruik ik de ECC83S van JJ, dat is de goedkoopste. Eerst maar eens te ervaren of het echt wat is.
Op het Lencoheaven-forum staan een aantal draadjes over zelfbouw van deze phonotrap, Naast veel goede tips komt daar iedere denkbare fout langs, en -heel handig- met de oplossing. Al met al had ik snel een goed spelende voorversterker.

Na een poos kwam het idee om te kijken of verdere verfijning mogelijk was. Suggesties vind je in de modificatiegids van Thorsten Loesch. Deze modificaties heb ik voor een groot deel toegepast, in een aantal stappen. Grote stappen qua verfijning waren in ieder geval het verwijderen van de koppelcondensator tussen de middelste en laatste buis en de toepassing van Russische papier in oliecondensatoren. De JJ-buisjes zijn later vervangen door NOS RFT`s. Of dat laatste veel opleverde betwijfel ik, in ieder geval houd het de herinnering levendig aan mijn eerste buizenperiode. Ik kocht toen bij Klaré aan de haven in Hoorn ECC82 buisjes van RFT in zo`n leuk doosje voor fl. 2,50…… Mooie tijden.

Omdat ik de neiging had royaal in te kopen, moet ik tegenwoordig van mezelf eerst echt proberen de onderdelen te gebruiken die ik al heb en niet gelijk naar de winkel te rennen.
Dat is trouwens niet moeilijk, zoveel winkels zijn er tegenwoordig niet meer…….

Op basis van wat ik heb liggen komt het idee op om nog een exemplaar te bouwen voor de “mans cave” boven. Ik heb tenslotte nog een oude bloktransformator liggen, met B+ wikkelingen van 200. 225 en 250V, en gloeispanningen van 6,3 en 9 V.
Voor iets meer dan € 7,- vind ik op Aliexpress van Zerozone een print van deze versterker. Het gaat om een kale print zonder verdere onderdelen, en ook geen print voor beide voedingen, zoals bij de Douk. Dat moet je dus zelf uitdenken.

Verder is een opvallend verschil tussen deze print en die van Douk dat de gloeispanning voor de ECC83 buisjes in serie is geschakeld, dat betekent dus 12,6V over de pootjes 4 en 5 van deze buis, en poot 9 niet aangesloten. Op de foto van de onderzijde van deze print is dit goed te zien.

Ik had gehoopt door gelijkrichting en afvlakking van de 9 V tak tot de gewenste 12,6 Volt te komen, maar dat lukte niet. Op basis van verschillende adviezen van dit forum heb ik uiteindelijk wat extra wikkelingen toegevoegd aan deze 9V, en toen kwam ik wel aan het gewenste voltage. Nadat deze oplossing gevonden was keek ik nog eens goed naar de print, en dacht terug aan de discussie op het Lencoheaven forum waarin sommigen de Douk print verbouwden om een Russisch buisje te kunnen gebruiken, de 6N2. Dit is een erg betaalbaar buisje en elektrisch vrijwel identiek met de ECC83, maar heeft wel een andere pinning, de gloeispanning loopt via pin 4 en 5, net als een ECC88. Dat is dus exact hoe deze print is gemaakt, en -stom toeval- ik heb drie van die buisjes liggen. Dus: door in plaats van de gedachte 12,6 V op de gloei hier 6,3V toe te passen, kan ik zonder enige aanpassing dit Russische buisje toepassen. Enige nadeel is dat over de printbanen een twee keer zo grote stroom loopt, maar het is de vraag of dat erg is. Verder is in dit buisje pootje 9 verbonden met een scherm tussen beide triodes in de buis. Die kan dus aan de massa, en zou moeten leiden tot minder overspraak.

Ik had nog een oude print met gelijkrichting en afvlakking voor de gloeispanning, die ik ooit had gebruikt voor een voorversterker met twee 12SN7 buisjes, daar had ik toen een printtrafo voor gebruikt. Ook die buisjes kostten destijds vanwege de afwijkende gloeispanning vrijwel niets. Kwamen van Kent Electronics, ook al zo`n leuke zaak destijds.

Aan de slag: een ultra-simpele hoogspannings voeding is snel gemaakt met vier oude BY95C diodes, en twee 47mF elco`s met een 1,2 k weerstand ertussen, en een bleederweerstand, dat levert een hoogspanning van ca 290V, ruim voldoende dus.
Later vervang ik deze weerstand door een Hammond smoorspoel, type 156C, eentje van 150 H voor een stroom van 8 ma, en een weerstand van 3700 Ohm. Daarmee hield ik een HS van 275 volt over, nog steeds ruim voldoende.
De gloeispanningsprint voeding levert na wat zoeken met een dikke weerstand 6,17V DC voor de gloei.
De kwalitatief goede print is ook zo gevuld met de benodigde onderdelen. Voor de afwisseling heb ik die pas gesoldeerd nadat alle andere voorbereidende werkjes echt klaar waren.

Kort en goed: na een kort gevecht is het bromspook weggejaagd door -zoals zo vaak al gezegd- een steraarde te maken, met daaraan de aansluitingen voor kast, IEC chassisdeel, de 0 van de hoospanning en de 0 van de gloeispanning.en speelt de versterker bromvrij tenzij je de volumeregelaar ver over de helft opendraait. Ik ben opnieuw blij verrast door het resultaat.

Dus: met wat geduld en wat onderdelen die je toch al vaak hebt liggen is dit goed te bouwen voor iemand als ik met beperkte ervaring.

Aandachtspunt: ik moet nog uitzoeken of ik de gloei nog moet optillen, de kathode van buis 3 licht ca 125 V boven de 0, en dat is eigenlijk te hoog voor het mooi.