Hififiel schreef:De impedantie liniarisering is inderdaad voor minder stabiele versterkers zoals Buizenbakken.
Met de Spoel en weerstand wordt de van nature oplopende frequentie curve in het midhoog gecorrigeerd. <snip>
Kevin
Waarom denk je dat een buizenbak per definitie minder stabiel is?
Sterker nog, ik denk zelfs dat door de gelimiteerde bandbreedte tgv. de aanwezigheid vann een uitgangstrafo, heel wat "buizenbakken" stablieler *kunnen* zijn dan heel wat siliciumdozen.
Overigens bestaat er niet zoiets als de stereotype "buizenbak".
Er zijn honderden variaties mogelijk, ieder met zijn eigen eignschappen en tekortkomingen.
Het zelfde geldt voor transistorversterkers, trouwens.
Ik kan me zo voorstellen dat een gemiddelde transistordoos, met hoge tegenkoppeling, best wat moeite zal hebben met 4.7 ohm in serie met 33 uF (!) aan de uitgang.
Ik heb versterkers wel zien roken met een factor 10 minder aan capaciteit aan de uitgang................
De vroegere IHF belasting schreef voor dat er aan de uitgangsweerstand van een dummyload 1 of 2 uF in parallel moest geschakeld worden om de stabiliteit van versterkers onder uitsturing met een blokgolf, vast te stellen.
Ik gebruik in mijn hobbylab weerstanden van 4 en/of 8 ohm, met capaciteiten naar keuze vanaf 100 nF tot 10 uF.
Ik kan je verzekeren dat de meeste hedendaagse transistorversterkers naar standaard model al moeite beginnen te krijgen met parallelcapaciteiten van meer dan 1 uF, terwijl bijvoorbeeld mijn WK versterker geen krimp geeft bij 10 uF in parallel aan 4 ohm, zelfs niet met 12 dB tegenkoppeling.
Wel zie je dan op de scoop een soort ringings-verschijnsel komen, dat prima met een lead-netwerkje over Rf te minimaliseren is.
Bedenk ook dat de standaard Zobel waarden over de uitgang van een gemiddelde transistorversterker 10 ohm in serie met 100 nF zijn.
Het zou me overigens niet verbazen indien die 33 uF een tikfout is, en dat dit 0.33 uF moet zijn.
