6C45P push-pull parafeed eindversterker
Geplaatst: wo 28 dec 2016, 19:39
Goedenavond allen,
al een tijdje heb ik een paartje EL82-versterkers staan ......en dan bedoel ik ook staan want ze komen de kast niet uit. De reden is heel eenvoudig: ze worden te makkelijk weggespeeld door de ook aanwezige Eimac 35TG bak en de Philips TB3/1000 versterker. Totaal andere versterkers (qua complexiteit EN gewicht) maar de EL82 kwam gewoon te kort. Niet dat de EL82 een sippe buis is; verre van dat. Maar de andere bakken waren gewoon te goed geslaagd ?
En da's best zonde want de kasten en vooral de voedingen van die stilstaande EL82-bakken waren erg geslaagd. Dus: oppertenieuw ! Het goede behouden en het sneue verwijderen. En laat ik nu ook al jaren een gezonde voorraad 6C45P's hebben liggen. Die hebben prima gewerkt in eerdere projecten dus waarom niet hier eens mee aan de slag als serieuze eindbak. De randvoorwaarden zijn dus de bestaande behuizing en de gegeven voeding. De behuizing is prima: stevig en met een separaat voedingsgedeelte waarbij de voedingsbedrading door de koppelstukken van de kasten gaat. De opzet is een soort SPUD-versterker; er is 1 actieve trap. Die trap is een push-pull paartje 6C45P's. Deze trap staat wel in ultra-parafeed om de uitgangstrafo zoveel mogelijk te ontlasten en de voeding te ontkoppelen.
Deze werkwijze heb ik al eerder toegepast in voorgaande projecten en dat levert een netjes geluidsbeeld op. Links de voeding; rechts het audio-gedeelte (en natuurlijk is de voeding ook onderdeel van dat audio-gedeelte). In ieder geval heb ik AC alleen in het voedingsgedeelte terwijl in het andere gedeelte alleen DC loopt. Inbouw van de vele trafo's. Het audiosignaal mag eerst door een Jenssen repeatercoil en na de PP-6C45P komt het signaal in een Silvercore amorfe uitgangstrafo. En met de ultra-parafeed schakeling hoef ik niet bang te zijn met DC in deze uitgangtrafo's want die kunnen dat gewoon niet hebben. Wel heb je dan weer een stelletje parafeedchokes erbij. En die zie je dan ook op een eerdere foto op de bovenzijde: 2 uitgangstrafos en 2 chokes. Het past maar net met de ultra-parafeed condensatoren. Gezonde PIO's uit de tijd dat spul nog stabiel werd geproduceerd. Keurig glass-sealed dus decennia stabiel. Erg fijn. De signaalweg is belachelijk simpel: via de ingangstrafo naar een ALPS potmeter (die bekende blauwe). Vervolgens via een roosterstopper het buizenpaar in welke gekoppeld is met de parafeedchoke. Daarna via de ultra-parafeedcap de uitgangstrafo in. Het past ook erg fraai; en daar ben ik blij mee want de behuizing was een randvoorwaarde en potentieel beperkend. De voeding is vrijwel hetzelfde als uit het vorige project. Waarom veranderen als die zo stabiel is als wat ?
Wat opvalt is dat de gevraagde voltages (170V en 6,3V) via geheel eigen trafo's, gelijkrichters, luchtspoelen, condensatoren en smoorspoelen lopen. Het is een aanslag op het gewicht maar deze voeding staat dan ook als een huis (en weegt dan ook zoveel). Uit eerdere projecten ben ik op deze combi gekomen omdat een klassiek dubbel-pi filter mogelijk wel mooi meet maar niet fris klinkt. En een enkel-pi filter klinkt weer beter maar is niet rimpelvrij genoeg. De combi luchtsoepel-smoorspoel biedt de gezonde mix. Af. En nu luisteren !.
Bizar wat een enkel paartje buizen per kanaal kan voortbrengen. Schoon ? Toegankelijk ? Ongecompliceerd ?
In ieder geval is het lekker genieten. Op m'n grote luidsprekersysteem (96 dB) is het geluid groots met een basweergave die je niet doet vermoeden dat je minder dan 3 Watt aan de tap hebt hangen.
En nu de zoektocht naar een hoog rendement monitor om mee te nemen naar bijvoorbeeld de luisterdag in Hengelo. Nog een prettige Kerstvakantie en alvast een muzikaal 2017 toegewenst.
Met muzikale groet,
Reinout
(en een schema erbij zetten gaat me nog wel lukken in deze Kerstvakantie)
al een tijdje heb ik een paartje EL82-versterkers staan ......en dan bedoel ik ook staan want ze komen de kast niet uit. De reden is heel eenvoudig: ze worden te makkelijk weggespeeld door de ook aanwezige Eimac 35TG bak en de Philips TB3/1000 versterker. Totaal andere versterkers (qua complexiteit EN gewicht) maar de EL82 kwam gewoon te kort. Niet dat de EL82 een sippe buis is; verre van dat. Maar de andere bakken waren gewoon te goed geslaagd ?
En da's best zonde want de kasten en vooral de voedingen van die stilstaande EL82-bakken waren erg geslaagd. Dus: oppertenieuw ! Het goede behouden en het sneue verwijderen. En laat ik nu ook al jaren een gezonde voorraad 6C45P's hebben liggen. Die hebben prima gewerkt in eerdere projecten dus waarom niet hier eens mee aan de slag als serieuze eindbak. De randvoorwaarden zijn dus de bestaande behuizing en de gegeven voeding. De behuizing is prima: stevig en met een separaat voedingsgedeelte waarbij de voedingsbedrading door de koppelstukken van de kasten gaat. De opzet is een soort SPUD-versterker; er is 1 actieve trap. Die trap is een push-pull paartje 6C45P's. Deze trap staat wel in ultra-parafeed om de uitgangstrafo zoveel mogelijk te ontlasten en de voeding te ontkoppelen.
Deze werkwijze heb ik al eerder toegepast in voorgaande projecten en dat levert een netjes geluidsbeeld op. Links de voeding; rechts het audio-gedeelte (en natuurlijk is de voeding ook onderdeel van dat audio-gedeelte). In ieder geval heb ik AC alleen in het voedingsgedeelte terwijl in het andere gedeelte alleen DC loopt. Inbouw van de vele trafo's. Het audiosignaal mag eerst door een Jenssen repeatercoil en na de PP-6C45P komt het signaal in een Silvercore amorfe uitgangstrafo. En met de ultra-parafeed schakeling hoef ik niet bang te zijn met DC in deze uitgangtrafo's want die kunnen dat gewoon niet hebben. Wel heb je dan weer een stelletje parafeedchokes erbij. En die zie je dan ook op een eerdere foto op de bovenzijde: 2 uitgangstrafos en 2 chokes. Het past maar net met de ultra-parafeed condensatoren. Gezonde PIO's uit de tijd dat spul nog stabiel werd geproduceerd. Keurig glass-sealed dus decennia stabiel. Erg fijn. De signaalweg is belachelijk simpel: via de ingangstrafo naar een ALPS potmeter (die bekende blauwe). Vervolgens via een roosterstopper het buizenpaar in welke gekoppeld is met de parafeedchoke. Daarna via de ultra-parafeedcap de uitgangstrafo in. Het past ook erg fraai; en daar ben ik blij mee want de behuizing was een randvoorwaarde en potentieel beperkend. De voeding is vrijwel hetzelfde als uit het vorige project. Waarom veranderen als die zo stabiel is als wat ?
Wat opvalt is dat de gevraagde voltages (170V en 6,3V) via geheel eigen trafo's, gelijkrichters, luchtspoelen, condensatoren en smoorspoelen lopen. Het is een aanslag op het gewicht maar deze voeding staat dan ook als een huis (en weegt dan ook zoveel). Uit eerdere projecten ben ik op deze combi gekomen omdat een klassiek dubbel-pi filter mogelijk wel mooi meet maar niet fris klinkt. En een enkel-pi filter klinkt weer beter maar is niet rimpelvrij genoeg. De combi luchtsoepel-smoorspoel biedt de gezonde mix. Af. En nu luisteren !.
Bizar wat een enkel paartje buizen per kanaal kan voortbrengen. Schoon ? Toegankelijk ? Ongecompliceerd ?
In ieder geval is het lekker genieten. Op m'n grote luidsprekersysteem (96 dB) is het geluid groots met een basweergave die je niet doet vermoeden dat je minder dan 3 Watt aan de tap hebt hangen.
En nu de zoektocht naar een hoog rendement monitor om mee te nemen naar bijvoorbeeld de luisterdag in Hengelo. Nog een prettige Kerstvakantie en alvast een muzikaal 2017 toegewenst.
Met muzikale groet,
Reinout
(en een schema erbij zetten gaat me nog wel lukken in deze Kerstvakantie)