forum.zelfbouwaudio.nl

Goedenavond Zelfbouwaudio-forum,

niet helemaal zeker of ik dit onderwerp nu hier kwijt moet of bij "bronnen"....dat laat ik maar aan de moderator over.

Belangrijkste bron in mijn (voornamelijk zelfbouw) set is de draaitafel. Na jaren heerlijk gedraaid te hebben met een VPI begon het toch te kriebelen. Dat kon beter.....en niet onbelangrijk....zelfbouw geeft ook nog eens voldoening ! Het kost wel tijd en moeite....maar anders was het geen hobby.

De gelegenheid deed zich voor om een bizar loopwerk op de kop te tikken. Nou is loopwerk misschien te veel gezegd...het is meer een belachelijke draaischijf (50 cm diameter) van Scheu. Daar heb ik destijds bij Bronnen een draadje over gestart. Draait griezelig stabiel....
Ook van Scheu de klassieke "Classic" 12" arm. Daar is niets mis mee (integendeel; prima prijs/kwaliteitsverhouding), maar het past maar net. Eigenlijk zocht ik iets veel groters om de boel netjes op te stellen. Dus minimaal een 14" arm; liever groter. Er is buitengewoon weinig commercieels verkrijgbaar.....ziedaar het nieuwe project !

Begonnen met het lager: unipivot, Schroeder-principe, tangentiaal, cardanisch opgehangen....allemaal bestaande systemen met hun voor- en nadelen. Zowel de unipivot als de Schroeder werden me te zenuwachtig boven de 16". Het kan.....maar de arm wordt bij deze principes wel heel neurotisch. Tangentiaal valt bij mij gewoon af....geen zin in luchtpompen, etc. Cardanisch; een uitdaging voor een particulier zonder uitgebreide metaalbewerkingswerkplaats. Ik kan dat soort lagers gewoon niet maken zonder overdreven speling.

Via internet kwam ik het WTA-principe tegen. De "Well Tempered Arm" (trouwens nog steeds in productie....kennelijk doen ze iets goeds) maakt gebruik van een 2-draadsophanging. Daardoor wordt de arm gelijk een stuk minder zenuwachtig. Bovendien dient die ophanging gelijk als (instelbare !) anti-skating inrichting. Vergelijk het maar met een schommel: als je er op zit kan je gewoon voor- en achteruit. Maar als je wil draaien (torderen) heeft de schommel van huis uit de neiging om naar de nul-stand te gaan. En bij deze arm is de "schommelophanging" traploos instelbaar.
Bovendien hangt de arm niet rechtstreeks aan de draden....maar via een siliconoliebadje. Prima dempend dus.

Ebay: oude WTA's gescoord (en echt oud....een was het prototype welke in 1985 nog naar Stereophile USA was gestuurd; de adressticker zat nog op de doos).

Even wat foto's...daarna deel 2.

Groetsels,
Reinout

Vervolg

De ophanging was dus geregeld.....nu de lengte nog.
Wat is inherent recht, licht, zelf-dempend en sterk.....en graag ook nog eens betaalbaar........een wedstrijdpijl !

Ik heb nog heel even gerommeld met carbon-hengel-onderdelen....maar de pijl is een veel fraaier product. Zeer nauwkeurig gefabriceerd (anders doet die z'n werk ook niet correct) met voor mij onmogelijke toleranties. En nog in vele maatvoeringen en types verkrijgbaar. Bij een boogsportwinkel een bundeltje pijlen (en kennis !) gehaald en daarmee aan de slag gegaan.

100% carbon dempt het meest fraai maar heeft de neiging om door te buigen bij belasting. Nou is het contragewicht geen groot gewicht; het is wel continu. Bovendien is carbon door de productie een factor 10 minder nauwkeurig te maken dan aluminium.

100% aluminium is veruit het meest strak; dit is zo ongeveer de definitie van recht. Bovendien is het heel dun en gelijktijdig stijf. WTA gebruikt zelf alu-buis. Nadeel: het resoneert. WTA lost dat op door de zand af te vullen met zand (geen grapje, ik heb hier nog het zand uit de armen liggen....).

De oplossing is de wedstrijspijl: een holle alumiumbuis (voor de "rechtheid") omgeven door een carbonhuls (voor de demping). Precies wat ik zocht. En er is voor de boogschutter een keuze aan vele diameters. Voor mij dus het gemak dat ik maar weinig aan de ophanging dacht te veranderen....alleen maar de juiste diameter kiezen.

Enkele wedstrijdschutters vonden het wel een leuk idee en hebben advies gegeven hoe de pijl intern verder gedempt kon worden. Dit doen ze zelf ook. En zeker niet met zand: da's en te zwaar en kristalvorming....dus niet stabiel. hun goede tips zijn verwerkt in de arm.

Met een dremel de arm voorzien van de juiste gaatjes voor de ophanging en voor de kabeldoorvoeren. Er komen 2 doorvoeren in: per kanaal een teflonbuis. En natuurlijk wordt de kabel een enkel stuk van de elemtnclip tot aan de RCA bij de voorversterker zonder onderbrekingen.

Weer tijd voor foto's. Daar zie je ook de standaard waar de arm op komt: een 7 kilo blok hardsteen met RVS-pen. Daarnaast een soort ladder/standaard van waaruit de kabels de arm in worden gevoerd

Reinout

Vervolg volgende en laatste deel.

Nog meer aanpassingen aan de WTA-arm zijn een in hoogte verstelbaar siliconenbad en het contragewicht. Het originele bad is gefixeerd. Dan moet je dus rommelen met vloeistof; niet praktisch.

Vooral het laddertje/standaard is grappig. Met enkele stukjes constructieprofiel heb ik een kabelstandaard gemaakt waaruit de kabel de arm in loopt. En wel ZONDER de arm te hinderen in beweging.

Het afstellen van deze buitenmaats arm lukte net met de Feickert Protractor. Die loopt tot 440mm. Dat is mijn arm dan ook....

Ik had gedacht dat siliconenolie nog een uitdaging zou zijn; gelukkig helemaal mis. Bij de modelbouwwinkel hebben ze keuze te over in allerlei diktes/viscositeiten. Ik ben uitgekomen op een product wat iets minder "dik" is dan de originele smurrie.....en het werkt uitstekend. Via de modelbouwwinkel kwam ik ook bij een prima adres voor stofkappen; en gelukkig eens geen audiofiele prijzen !

En nu: muziek ! Ik ben heel tevreden. Mijn Shelter 501MkII heeft nog niet zo heerlijk gespeeld. In de VPI kreeg ik op de 3e bias-track van de HiFi News test-LP al een resonantie....nu dus echt niet meer.

Met muzikale groet,
Reinout

Ik heb met open mond zitten lezen en kijken. Werkelijk schitterend. Wat mensenhanden allemaal kunnen maken. Respect!

Waarom wil je zo'n idioot lange arm? Boven de 9" en 10" win je nauwelijks nog iets aan fouthoek vervorming. De nadelen van veel meer extra dynamische massa lijken mij groter.

Achja Peter, bij zo'n massief rek hoort natuurlijk een een degelijk arm

Goedenavond Peter,

die massa valt wel mee hoor: de complete armbuis (pijl), teflon doorvoeren, kabeltjes, demping, vulling (de hele arm is vol !) en headshell wegen....15 gram. De meeste 9" armen wegen al meer. Da's het leuke van zelf spullen maken; in dit geval gebruiken. Die pijl-vondst gaf de doorslag.

Voor wat betreft de fouthoek. Het meest mooi is natuurlijk tangentiaal. Maar da's een tak van sport met heel andere voor- en nadelen. Toch wil ik die fouthoek zo klein mogelijk maken. Je bent in de hele audio-set op zoek naar de winstpunten.....en dan zou ik hier maar genoegen nemen met 1% vervorming volgens Lofgren B (afgerond, 9" arm) ?. Bij mijn overmaatse arm (waarvan het maken van lengte niet moeilijk is !) heb ik maar 0,5 %. Het klingt maar als heel klein.....maar is wel aan het begin van de keten. Da's dus per definitie de helft van de vervorming.
Wauw....als me dat zou lukken t.o.v. alle commerciele producten: overal de helft van de (normale / gebruikelijke) vervorming in ieder mogelijk component in de audio-keten...dat wordt een echte referentieset. Is dit nu niet juist waarom dit een hobby is ?

Grtz,
Reinout

Prachtig project! En waarom niet zo'n lange arm, out of the box denken leidt zoals in dit geval soms tot ongebruikelijke maar wel functionele oplossingen

rdv300b833 schreef:

niet helemaal zeker of ik dit onderwerp nu hier kwijt moet of bij "bronnen"....dat laat ik maar aan de moderator over.

Een presentatie van zo'n prachtig staaltje huisvlijt hoort natuurlijk in de showcase.

Waanzinnig mooi project, en heel goed beschreven.

Leuk om te zien!

Binnenkort ga ik rommelen met een Thorens TD150 en een Ortofon 212 armpje, maar dat is de hoofdklasse C vergelijken met de eredivisie.