Net terug van een zware trip, word ik al gelijk door Jan betrokken in dit mooie project.
Hij heeft mij gemailed met de vraag me kandidaat te stellen voor het freeswerk, en dat wou ik oorspronkelijk niet doen. Maar eigenlijk is dat een foute beslissing. Dus Jan, ik doe graag mee als er geen tijdsdruk bij is.
Aangezien de replies in dit topic op zulk korte tijd gaat dit project wel wat worden denk ik.
Na de 4 paginas kruislings door te hebben gelezen zou ik een paar opmerkingen willen maken.
Voor de Elektuur heb ik een project overwogen met een full-range speaker in een dergelijke kast, maar heb dat om wel bepaalde redenen niet gedaan. Laat me even mijn denkwijze en ervaringen in het kort schetsen.
Het princiepe dat ik in de Concave heb toegepast is een combinatie van
- het Sphere hoorn princiepe (met dank aan Jeroen_D),
- Transmissielijn
- Projectietechnologie, zoals ik het zou willen noemen.
Sphere: daarbij ben ik afgestapt van het 2,3X conusoppervlak membraan zoals door B&W opgegeven. Gebleven is wel de tegenimpedantie, de aangebouwde hoorn en de in 2 dimensies niet hoekige kast.
- De tegenimpedantie (schrikeffect zoals Jeroen het noemde), is een opening recht tegenover de speaker met een oppervlak gelijk aan het membraanoppervlak.
- De hoorn: is een in AJHorn gesimuleerde taps toelopende exponentiele Transmissielijn.
- De projectietechnologie is het vormen van de wanden op zulk een manier dat er zo weinig mogelijk backwave onstaat op het membraan.
Om de efficientie voor deze geluidsgolfgeleiding te verhogen (lees: weg te krijgen van het membraan) is de hoorn niet in het midden maar aan de zijkant geplaatst. Om het geheel symetrische te houden (gelijke belasting op het membraan), zijn dan 2 hoorns (1 links en 1 rechts) aangebracht die natuurlijk elk de helft van het doorsnedevolume hebben. Lengte blijft gelijk.
Het systeem heeft in de metingen haar effect bewezen. Let wel op, mijn experimenten waren allemaal in het middengebied. Of dat ook in het laag gaat werken in Jan's project is een andere vraag, vandaar dat ik het full-range project niet heb uitgewerkt. Dat zou natuurlijk onderzocht kunnen worden, maar dan zit je net zoals ik een half jaar te werken op het uitzoeken hiervan.
Daarom denk ik dat je de theorie rond de binnenvorm die je nu aan het toepassen bent in jouw project met een korrel zout moet nemen. Laat niet staan dat het wel degelijk voordelen zal hebben ten opzichte van de gewone rechtkoekinge binnenvorm (minder backwave, minder sterk aanwezige staande golven.
Frontplaat:
Bij jullie besprekingen van de frontplaat mis ik wel een belangrijk punt (tenzij ik het ergens gemist heb). Dat is het verruimen van de opening op de plaats waar de geluidsgolven van het membraan naar de kast gaan.
Dat is mijn inziens minstens even belangrijk als de backwave en de staande golven. Voor laagweergave misschien zelfs nog belangrijker. Ik heb daar ook wat in onderzocht, weet echter niet of het ook in het Concave topic is vermeld. Dat is eigenlijk de reden dat er een aparte frontplaat is gebruikt en niet gewoon de gaten voorraan in de schijven zijn gefreesd. Omdat het verruimen na het in elkaar lijmen van de schijven, met uitzondering van een 5-assige CNC frees, niet mogelijk is.
Daar zou je toch wel rekening mee moeten houden.
Nu ja, je kunt eventueel wel een omgekeerde 30° of 60° bovenfrees met bovenwiel gebruiken (zo deed ik het vroeger). Maar dan frees je gelijk ook het materiaal rond de moeren weg. Tenzij je een malletje maakt en ... blablabla
De behuizing:
het uit frezen en op elkaar lijmen van de schijven is eigenlijk de luie mensen manier. Kost wat meer hout, maar je hoeft er, vanaf de schijven gefreesd zijn, niet teveel meer bij na te denken.
Afval is vanzelfsprekend. Wat niet vermeld is, is de kwaliteit van het materiaal. Eigenlijk zou je materiaal moeten hebben met voldoende massa en een hoge laterale buigsterkte. MDF is dat niet. De duurdere en de vochtwerende platen hebben wel een hoge massa maar geen hogere laterale buigsterkte. MDF heeft nml 2 harde toplagen en een zachte kern. Die vormen weliswaar een sandwich, maar niet in de richting die voor de schijvenkast nuttig is. De MDF die ik nu gebruik is een plaat die speciaal op aanvraag geperst wordt. Daarbij wordt de pers op haar hoogste stand gezet en er worden nog een paar procedures aangepast. Daardoor krijg je over de volledige dikte een egale dichtheid. Die zit dan tussen de dichtheid van de kern en de toplaag (ong 800 kg/m³). De E-modulus (elasticiteitsweerstand) is echter 3 keer hoger in het axiale vlak.
De plaat kost 2x zoveel als een andere kwalitatieve plaat en moet met een minimum hoeveelheid besteld worden. Bij interesse kan ik wel een paar platen voorzien, maar vrees dat je targetprijs van 450 euro gaat overschreden worden.
Een andere en volgens mij misschien wel nuttigere manier is het werken met brasing schijven en dunne MDF. Dat is 'de minder luie manier'

.
Je freest een aantal binnenschijven en lijmt er een wand van 3mm MDF plaat tegen. Gevolgd door nog een wand en nog een wand en nog een wand tot de gewenste dikte is bereikt. Geen plooiMDF, gewoon goedkope dunne MDF plaat. Deze plaat dient meestal als verpakking voor andere duurdere platen en de lokale handelaar is blij als hij er vanaf is
Freeswerk:
Als je het project open stelt zodat anderen het eenvoudig kunnen namaken zou je de schijven met de bovenfrees moeten frezen. Handig hierbij is een CNC gefreesde mal. Deze mal zou ik persoonlijk in plexi maken. Die is transparant (dus je ziet wat er onder je mal ligt), mooi te frezen, op de juiste dikte en resistief, behalve als je aanloopwiel werkelijk overhit raakt!
Die mallen wil ik wel frezen. Hoe we dat praktisch aanpassen zien we nog wel in de komende weken.
Groeten,
Ed.