Ik houd het op afwijkingen in het lineaire domein. Welleicht nog wat hogere orde vervorming, maar die zet ik op de tweede plaats. Vervorming schat ik in op -70 a -60 dB voordat het in muziek hoorbaar wordt. (voor de puristen -80 ?)voodooless schreef:[...]
Het is jammer dat we bij een speaker wel in hoge maten kunnen aangeven waar die signatuur vandaan komt, en in DAC's veel minder.
Want ik ben wel erg benieuwd waar dit nu vandaan komt.
[...]
Dus het absolute level wat uit een DAC (+ uitgangselektronica) komt is bepalend en de afwijking in de frequentiecurve. Vwb het absolute level, daar kan zonder meer 1 dB verschil tussen zitten, dat is zeker hoorbaar. Ook in de frequentieresponse kan een schommeling zitten en daar moet je dan gaan denken aan veel kleinere verschillen. Vooral laag-af en hoog-af zijn beroemd en berucht. 0,3 dB is de grens die gehanteerd wordt en dus moet je daar zeker onder blijven. Dan blijkt ineens dat een cd speler een 0,3 dB kantelpunt heeft bij bijvoorbeeld 40 Hz (of 20 Hz en die heeft dan een strakker laag of een wolliger laag als de speakers daar niet goed tegen kunnen). En bij een NOS al bij enkele kHz voor het hoog-af. Dat hakt er dus behoorlijk in. Kennelijk kunnen we als tonaal geheel variaties van onder de 0,3 dB horen, maar dat vereist meer onderzoek en ik houd voor mezelf een grens aan van 0,1 dB.
Groet,
Jacco
