forum.zelfbouwaudio.nl

ray5150 schreef:

Overigens, wat houd die "20kHz" in de titel in ?
Knappe jongen die dat nog kan horen.

Pjotr schreef:

In een ander topic kwam al te sprake dat veel oude pop eigenlijk gewoon niet zo optimaal klinkt op zo'n Spic & Span set.

Vandaar dat die First Pass dingen zo populair zijn...

Leeuwarden schreef:

Pjotr schreef:

In een ander topic kwam al te sprake dat veel oude pop eigenlijk gewoon niet zo optimaal klinkt op zo'n Spic & Span set.

Vandaar dat die First Pass dingen zo populair zijn...

Yup, klinkt lekker die even harmonischen ...

Bij klasse (A)B-versterkers met een absurd lage vervorming moet je overigens uitkijken met magnetische koppeling van de (zwaar vervormde) voedingsstromen naar het signaalpad, vooral naar de ingang en de uitgang. Dat kan nog knap lastig worden met grote onderdelen op een experimenteerprint als je streeft naar -132 dB bij 20 kHz.

MarcelvdG schreef:

ray5150 schreef:

Overigens, wat houd die "20kHz" in de titel in ?
Knappe jongen die dat nog kan horen.

DonnyopDAC_klein.jpg

Ja zeg, we zijn niet allemaal voor de kat zijn oortjes aan het zwoegen hè .....

MarcelvdG schreef:

Bij klasse (A)B-versterkers met een absurd lage vervorming moet je overigens uitkijken met magnetische koppeling van de (zwaar vervormde) voedingsstromen naar het signaalpad, vooral naar de ingang en de uitgang. Dat kan nog knap lastig worden met grote onderdelen op een experimenteerprint als je streeft naar -132 dB bij 20 kHz.

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Pjotr schreef:

Ja zeg, we zijn niet allemaal voor de kat zijn oortjes aan het zwoegen hè .....

Ach, ik vind het leuk, en als het dan gaandeweg steeds beter wordt en je steeds meer zicht krijgt op de exacte werking van het ontwerp en waar de knelpunten zitten dan geeft dat voldoening. Zo staat de teller inmiddels op 0.000004% bij 100W/8R/20kHz (en ja, da's de simulatie van het feitelijke versterkerontwerp), en ik zie hier en daar nog verbeterpunten. Mijn ervaring is dat als je dit soort ontwerpen heel methodisch en pragmatisch aanpakt en per onderdeel maximaal optimaliseert je flinke winst kan boeken, daar gaan wel wat uurtjes inzitten, maar ik vind zo'n proces prachtig (de autist in mij glimlacht nu breed).

Oh, en dat zijn vijf (!) nullen achter de komma, dus circa -148dB.

Top, dat is al heel wat!!! En dat zijn nog maar procenten. Eigenlijk zijn het wel 7 nullen! Op naar de 10 nullen

Pjotr schreef:

Top, dat is al heel wat!!! En dat zijn nog maar procenten. Eigenlijk zijn het wel 7 nullen! Op naar de 10 nullen

Feitelijk is het heel simpel voor wat betreft nullen; bij vervorming wil je er zoveel mogelijk achter de komma, op je bankrekening zoveel mogelijk achter de komma!

SSassen schreef:

Pjotr schreef:

Top, dat is al heel wat!!! En dat zijn nog maar procenten. Eigenlijk zijn het wel 7 nullen! Op naar de 10 nullen

Feitelijk is het heel simpel voor wat betreft nullen; bij vervorming wil je er zoveel mogelijk achter de komma, op je bankrekening zoveel mogelijk achter de komma!

Vergeefse moeite. Mijn bankrekening wil sowieso niet verder dan 2 nullen achter de komma. En dat vind ik wel zo overzichtelijk

SSassen schreef:

MarcelvdG schreef:

Bij klasse (A)B-versterkers met een absurd lage vervorming moet je overigens uitkijken met magnetische koppeling van de (zwaar vervormde) voedingsstromen naar het signaalpad, vooral naar de ingang en de uitgang. Dat kan nog knap lastig worden met grote onderdelen op een experimenteerprint als je streeft naar -132 dB bij 20 kHz.

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Aan de naam te zien was dat een klasse-A-versterker en daarbij zou je in theorie het hele probleem niet hoeven te hebben (hoewel het bij een klasse-A balansversterker wel de nodige moeite zal kosten om de stroom door de beide helften van de uitgangstrap echt nagenoeg onvervormd te krijgen). Wordt deze nieuwe versterker ook klasse A?

MarcelvdG schreef:

SSassen schreef:

MarcelvdG schreef:

Bij klasse (A)B-versterkers met een absurd lage vervorming moet je overigens uitkijken met magnetische koppeling van de (zwaar vervormde) voedingsstromen naar het signaalpad, vooral naar de ingang en de uitgang. Dat kan nog knap lastig worden met grote onderdelen op een experimenteerprint als je streeft naar -132 dB bij 20 kHz.

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Aan de naam te zien was dat een klasse-A-versterker en daarbij zou je in theorie het hele probleem niet hoeven te hebben (hoewel het bij een klasse-A balansversterker wel de nodige moeite zal kosten om de stroom door de beide helften van de uitgangstrap echt nagenoeg onvervormd te krijgen). Wordt deze nieuwe versterker ook klasse A?

De ExtremA was inderdaad een klasse-A versterker, maar met dergelijke specs kom je niet weg door ergens maar lukraak een paar PCB sporen te trekken. Waar ik op doelde was dit ontwerp, want dit is een klasse-AB versterker met een relatief hoge ruststroom zodat de laterale MOSFETs in de eindtrap vrolijk in het gebied opereren waar hun tempco positief is, een thermal runaway zoals bij bipolaire transistoren is dus niet mogelijk. Daarnaast zijn deze MOSFETs ook nog eens snel, heel erg snel, iets wat je mist bij hun hoog vermogen bipolaire broers en zussen, iets waar ik hier dankbaar gebruik van maak.

MarcelvdG schreef:

SSassen schreef:

MarcelvdG schreef:

Bij klasse (A)B-versterkers met een absurd lage vervorming moet je overigens uitkijken met magnetische koppeling van de (zwaar vervormde) voedingsstromen naar het signaalpad, vooral naar de ingang en de uitgang. Dat kan nog knap lastig worden met grote onderdelen op een experimenteerprint als je streeft naar -132 dB bij 20 kHz.

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Aan de naam te zien was dat een klasse-A-versterker en daarbij zou je in theorie het hele probleem niet hoeven te hebben (hoewel het bij een klasse-A balansversterker wel de nodige moeite zal kosten om de stroom door de beide helften van de uitgangstrap echt nagenoeg onvervormd te krijgen). Wordt deze nieuwe versterker ook klasse A?

En dat gaat dan ook alleen maar op als je de positieve voeding en de negatieve voeding gelijk EN gelijktijdig belast. Het magnetisch veld wacht niet een halve periode Betekent dus een klasse-A BTL versterker.

Pjotr schreef:

MarcelvdG schreef:

SSassen schreef:

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Aan de naam te zien was dat een klasse-A-versterker en daarbij zou je in theorie het hele probleem niet hoeven te hebben (hoewel het bij een klasse-A balansversterker wel de nodige moeite zal kosten om de stroom door de beide helften van de uitgangstrap echt nagenoeg onvervormd te krijgen). Wordt deze nieuwe versterker ook klasse A?

En dat gaat dan ook alleen maar op als je de positieve voeding en de negatieve voeding gelijk EN gelijktijdig belast. Het magnetisch veld wacht niet een halve periode Betekent dus een klasse-A BTL versterker.

Yup, vandaar dat de ExtremA inderdaad een gebrugde klasse-A versterker was die volledig gebalanceerd was uitgevoerd.

Pjotr schreef:

MarcelvdG schreef:

SSassen schreef:

Truc daarbij is de sporen voor beide voedingsrails op elkaar te leggen en daarbij de fysieke indeling van de print, het devies is dat je alle grote stromen aan één kant houdt, het ingesloten lus oppervlak is dan het kleinst en daarmee de magnetische koppeling met de rest. Overigens verwacht ik niet dat m'n experimenteerprint proto dergelijke cijfers gaat laten zien, daar zal ik toch een (zeer) nette layout voor moeten ontwerpen. Bij de ExtremA lukte me dat met slechts twee print revisies, dus ik heb goede hoop dat het hier ook gaat lukken.

Aan de naam te zien was dat een klasse-A-versterker en daarbij zou je in theorie het hele probleem niet hoeven te hebben (hoewel het bij een klasse-A balansversterker wel de nodige moeite zal kosten om de stroom door de beide helften van de uitgangstrap echt nagenoeg onvervormd te krijgen). Wordt deze nieuwe versterker ook klasse A?

En dat gaat dan ook alleen maar op als je de positieve voeding en de negatieve voeding gelijk EN gelijktijdig belast. Het magnetisch veld wacht niet een halve periode Betekent dus een klasse-A BTL versterker.

Dat volg ik niet helemaal: als je een gewone klasse-A balansversterker hebt, loopt er door de ene kant van de uitgangstrap Iinstel + isignaal/2 en door de andere kant Iinstel - isignaal/2. Dat is dus allebei onvervormd. Of gaat het jou om vervormingsproducten die in de voeding zelf ontstaan, door de niet-lineariteit van de gelijkrichtdioden bijvoorbeeld?

Sander gaf aan om beide voedingssporen op elkaar te leggen om de invloed van het magnetisch veld te compenseren. Dat werkt alleen maar als beide stromen gelijk zijn en tegengesteld.

Cherry heeft ooit eens een verhaal gepubliceerd waarin hij beredeneert dat het ook bij een klasse-B versterker die niet in brug staat wel wat uithaalt. Het kwam er geloof ik op neer dat het verschil tussen de stroom door het positieve en het negatieve voedingsspoor in principe het onvervormde signaal is (de uitgangsstroom in feite) en dus geen kwaad kan. Overigens streefde Cherry naar veel minder nullen dan Sander, dus zal hij ook minder last van allerlei tweede-orde-effecten gehad hebben.

Een andere kwestie is het tegenkoppelnetwerk: met serieschakelingen van eenheidsweerstanden valt de oneven-ordevervorming van de weerstanden eruit, maar dat heeft niets met de klasse te maken. Weerstandsvervorming komt grotendeels door temperatuurfluctuaties door signaalafhankelijke dissipatie, dus heb je er juist bij lage frequenties meer last van.

MarcelvdG schreef:

Een andere kwestie is het tegenkoppelnetwerk: met serieschakelingen van eenheidsweerstanden valt de oneven-ordevervorming van de weerstanden eruit, maar dat heeft niets met de klasse te maken. Weerstandsvervorming komt grotendeels door temperatuurfluctuaties door signaalafhankelijke dissipatie, dus heb je er juist bij lage frequenties meer last van.

Kun je dat eens uitleggen? Anyway ons gehoor is gelukkig minder gevoelig voor vervorming bij lage frequenties.

Het is onder de aanname dat de weerstanden goed matchen, ook wat vervorming betreft. Bij vervorming door thermische effecten betekent dat dus gelijke koeling en gelijke temperatuurcoefficienten. Uiteraard garandeert geen enkele weerstandsfabrikant dat, dus er is wat geluk/geloof voor nodig.

Als je allemaal weerstanden van hetzelfde type (*) in je tegenkoppelnetwerk zet, zodanig dat ze allemaal dezelfde signaalstroom en allemaal geen gelijkstroom voeren, dan zijn ze allemaal onderhevig aan dezelfde signaalafhankelijke temperatuurvariaties. Daardoor veranderen hun waarden allemaal gelijk op en blijft de verhouding tussen de weerstanden dus wat die was.

In principe geldt dit voor alle matchende niet-lineaire effecten, even of oneven orde. Bij een in principe symmetrisch onderdeel zoals een weerstand valt alleen niet te verwachten dat imperfecties die leiden tot even-ordevervorming zullen matchen. In Linear Audio hebben wel artikelen met metingen van weerstandsvervorming gestaan, dus door die op te zoeken kun je controleren in hoeverre dat een juiste verwachting is.


(*): Ik bedoel hetzelfde fabrikaat, hetzelfde model, dezelfde waarde en als het even kan afkomstig uit dezelfde partij, kortom eenheidsweerstanden die zo goed mogelijk gelijk aan elkaar zijn.

Wat denken jullie, als ik die laatste '1' weet weg te poetsen, krijg ik dan een 'eindbaas' die ik moet verslaan in de simulator, of win ik één of andere prijs ofzo? ...

SSassen schreef:

Wat denken jullie, als ik die laatste '1' weet weg te poetsen, krijg ik dan een 'eindbaas' die ik moet verslaan in de simulator, of win ik één of andere prijs ofzo? ...

Ik begrijp dat het vandaag goed ging bij die tandarts dinges?

SSassen schreef:

Wat denken jullie, als ik die laatste '1' weet weg te poetsen, krijg ik dan een 'eindbaas' die ik moet verslaan in de simulator, of win ik één of andere prijs ofzo? ...

blameless_lateral_019.jpg

Eindbaas Bedoel je die kerel die je met 6 plankjes uiteindelijk staat op te wachten? Zou zomaar kunnen

Pjotr schreef:

SSassen schreef:

Wat denken jullie, als ik die laatste '1' weet weg te poetsen, krijg ik dan een 'eindbaas' die ik moet verslaan in de simulator, of win ik één of andere prijs ofzo? ...

blameless_lateral_019.jpg

Eindbaas Bedoel je die kerel die je met 6 plankjes uiteindelijk staat op te wachten? Zou zomaar kunnen

https://nl.wikipedia.org/wiki/Eindbaas#:~:text=Een%20(eind)baas%20is%20in,uitdagend%20en%20moeilijk%20te%20verslaan.

Aha, dus procentje teveel in het vervormingsspel ?