forum.zelfbouwaudio.nl

HOM is niks anders dan een hippe bedachte naam om aan te geven dat er nog resonantie in een hoorn zelf zijn (verassend,niet?) Eventjes googlen en je vindt een paar honderd artikelen hierover.

Van wat ik me ervan herinner, was het inderdaad hoorndiffractie/resonantie.

De golf wordt op de exit teruggekaatst (net als bij een driver in een H-frame, ook een resonantiepijp). Die golf gaat terug de waveguide in en telt daarbij op bij de golf die uit de waveguide komt en kaatst bij de throat wéér terug. Voila, een resonantie.

Het is ingewikkelder dan dat. Geddes gaat uit van een vlak golffront uit de compressiedriver, dat door de hoorn moet worden omgebogen in het gewenste sferische golffront met de juiste directivity. Het oblate spheroid coordinatenstelsel biedt van nature die transformatie: vlak bij de oorsprong en sperisch in het oneindige, van de blauwe lijnen kun je dan de contour aflezen:

http://en.wikipedia.org/wiki/Oblate_sph ... oordinates



De tweede orde afgeleide van deze contour zou dan een maat zijn voor de hoeveelheid gegenereerde HOM volgens Geddes. Vanaf daar raak ik het spoor bijster.

http://www.diyaudio.com/forums/multi-wa ... ost1789598

Verder is het natuurlijk zaak om de mond van de hoorn (uitgang) zo goed mogelijk af te ronden om diffractieproblemen te voorkomen, zoals jullie schetsen.

Ronkel schreef:

Van wat ik me ervan herinner, was het inderdaad hoorndiffractie/resonantie.

De golf wordt op de exit teruggekaatst (net als bij een driver in een H-frame, ook een resonantiepijp). Die golf gaat terug de waveguide in en telt daarbij op bij de golf die uit de waveguide komt en kaatst bij de throat wéér terug. Voila, een resonantie.

Ja, en het probleem is dat constant directivity en minimale HOM niet samengaan. Je kunt een hoorn maken die nauwelijks HOM heeft, supergladde respons. De waveguide van Geddes heeft minimale HOM bij constant directivity, maar dus nog wel duidelijk meetbaar resulterend in een grillige respons. Wat ik nooit begrepen heb is die foam, want die zie ik niks anders doen dan het hele spectrum dempen. Dus niet alleen de resonanties worden minder in amplidute, de hoornversterking wordt in evengrote mate gedempt. Dat schiet natuurlijk niet op...

Ja okee, dat CD en minimale HOM niet samengaan is wel een goed punt. De hoorns van LeCleac'h hebben een heel gladde respons, maar zijn niet CD.

De foam is alleen zinvol als de gereflecteerde golf een langer pad aflegt dan de 'hoofd' golf. Bij een scherpe discontinuiteit in het profiel, zoals bij een diffractie hoorn, zal op dat punt een nieuw 'bron' ontstaan. Beetje vergelijkbaar met diffractie aan de rand van een luidsprekerkast:


http://forums.soundandvisionmag.com/sho ... 8oh-my!%29

Dus eigenlijk zal de golf een 'zigzagpad' door de hoorn afleggen. In zo'n situatie legt de reflectie dus een langer pad af dan de hoofdgolf en zal meer worden gedempt door het schuim.

Het zou dan zomaar kunnen dat een axisymmetrische hoorn als de OS waveguide een 'worst-case' situatie is, net als een luidspreker op een ronde baffle. De XT1086 waveguide is in dat opzicht minder 'worst-case' omdat deze niet axisymmetrisch is, vergelijk een luidspreker op een vierkante baffle. De diffractie is wat meer uitgesmeerd in tijd, daardoor mogelijk minder hoorbaar.

De hoornresonantie - veroorzaakt door een mismatch in akoestische impedantie tussen de hoorn en de omgeving - zou ook gedempt moeten worden door het foam, omdat ook deze meer afstand in de hoorn aflegt.

Ja, maar die hoornresonantie wordt evenveel gedempt dan als het gewenste geluid (dat afstandsverschil is toch minimaal?). Heeft nauwelijks zin.

Je zou de hoorn en de randen kunnen bekleden met dempingsmateriaal, dan discrimineer je beter tussen gewenst en ongewenst geluid.

Een kenmerkende eigenschap van de resonantie is toch juist dat hij heen en weer gaat van het beginpunt naar de mond van de hoorn, waardoor het drukpakketje (ik weet even niet hoe ik het anders moet formuleren) een groter afstand door het foam aflegt dan het directe geluid en dus relatief meer demping ondervindt?

Ook zonder foam ondervindt de resonantie demping. Anders zou hij oneindige amplitude krijgen. De amplitude is dus al beperkt door een bepaalde mate van demping die ondervonden wordt tussen bron en hoorn opening. Het heen en weer kaats effect zit hier al in. Extra demping zal dit effect niet nogmaals laten zien. Het groter maken van deze demping zal daarom zowel het gewenste als het ongewenste geluid evenveel dempen. De meting van bertor bevestigt dit. Het foam dempt maar liefst 3dB!!! Maar je ziet nauwelijks effect op de grilligheid van het verloop. Dat duidt erop dat alles evenveel gedempt wordt.

Dat zie ik toch anders. Het lijkt mij dat het op en neer bewegen ervan juist wel voor extra demping zorgt.

Nou, toon het dan maar aan met een meting.

Of een stukje wiskunde. Als ik het verkeerd heb maak ik een respectvolle buiging.

Dit is wat ik bedoel:

A legt een weg eenmaal af. Hierbij wordt de amplitude kleiner, laten we zeggen A wordt x*A waarbij x < 1.
B legt een weg vijfmaal af en bij elke keer wordt de amplitude kleiner maar de signalen blijven na heen en terug gaan wel in fase (resonantie). Hierbij wordt een tweemaal zo grote demping ondervonden (heen en terug), je krijgt x²B + x²x²B + x²x²x²B + x²x²x²x²B + x²x²x²x²x²B. Dit resulteert in een bepaalde amplitude. Als x niet veel kleiner dan 1 is dan kan de amplitude door deze optelling substantieel worden.

Als je x nu kleiner gaat maken (grotere demping) dan heeft dat op de resonantie meer effect dan op het directe signaal.

Dus: jij hebt gelijk.

Haha. Heb ik door het uit te schrijven mijn eigen ongelijk aangetoond.

Blijft het feit dat de meting van bertor dit niet bevestigt. Dat zou kunnen doordat er in zijn meting geen sprake is van resonantie maar van diffractie aan de randen. Die wordt niet minder door schuim in de waveguide.

Leuke discussie jongens, goed bezig, daar hou ik wel van!

jeroen_d schreef:

Blijft het feit dat de meting van bertor dit niet bevestigt. Dat zou kunnen doordat er in zijn meting geen sprake is van resonantie maar van diffractie aan de randen. Die wordt niet minder door schuim in de waveguide.

Ik weet bijna zeker dat dit diffractie aan de randen is, dus die wil ik nog gaan dempen met schuim of vilt. Wat ook het geval is is dat de waveguide niet is ingefreesd, omdat dat even te lastig was vanwege de vorm. Dat betekent dat de waveguide zo'n 5 mm uitsteekt (in het midden en 3 aan de randen) en er een 'mooie' diffractierand aanwezig is.

Even praktisch: bij de bovenfrees zit een kopieerhuls. Als ik een buitenmal maak/laat maken met de juiste afmetingen dan is dat zo uit te frezen, toch? Of is er nog een eenvoudiger methode?

Ik zou eigenlijk helemaal niet goed weten hoe je aan een hoorn moet meten. Hoe meet je bijvoorbeeld of een resonantie een hoornmond-resonantie is, of miss. wel in de driver zit? Zou je de grotere akoestische impedantie terug moeten zien in de elektrische impedantie van de configuratie van driver + hoorn terwijl hij uitblijft als je enkel naar de conpressiedriver kijkt?

Wat in ieder geval mogelijk zou moeten zijn, is of er resonanties van betekenis zijn naast de diffractie, los even waar de resonanties precies vandaan komen.

bertor, zou je met ARTA een burst decay meting willen/kunnen doen?

Wil dat zeker wel doen, maar nog niet aan toegekomen. Verwacht je daarmee onderscheid te kunnen maken tussen reflecties en resonanties?

Ja, ik heb er al een paar keer over gepost (niet in dit topic). Het staat ook gewoon in de handleiding van ARTA.

Nog pijn in jullie oortjes, jongens?

WAT ZEG JE??!!!

Inderdaad, Martijn.

Tering, wat kan dit systeem smerig hard.

Over de klank: gewoon erg goed. Het hoog is iets zachter/terughoudender dan bij een dipool, persoonlijk vind ik een dipool wat meer "juicy" wat dat betreft. Dit is wat droger hoog. Verder is het wel vergelijkbaar.

Verder is de imaging ontzettend scherp, maar wel als je precies op de sweet spot zit.

Maar het meest opvallende is toch vooral dat het systeem zelfs op zeer hoge volumes absoluut geen krimp geeft. Arme buren.

El Cuerno is een interessant systeem, maar ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik er van vind. Het klinkt heel droog/kaal: je hoort bijna alleen maar direct geluid. Dat is een voordeel omdat je geen last hebt van een enigszins agressieve klank die eigenlijk in bijna elke systeem dat ik ken wel hebt. In vergelijking met mijn eigen systeem, welke naar mijn mening al tamelijk schoon klinkt (hiermee bedoel ik de afwezigheid van storende bijgeluiden zoals vervorming en resonanties), klinkt El Cuerno nog beduidend schoner. Niet alleen bij hogere volumes, maar ook bij lagere. Wat je mist, is wat Toole 'evelopment' noemt - het gevoel omringd te worden door de muziek, het er bij aanwezig zijn. Je hoort echt wat opgenomen is en dat hoor je voor je.

Ergens miste ik de hele tijd iets. Ik dacht dat het hoog te zacht stond, maar de meetresultaten laten zien dat daar niets mis mee is. Om toch die ervaring te krijgen die ik zoek, maar waar ik niet precies van weet waar het 'm in zit, bleef ik het volume steeds iets opschroeven. Dat gaat goed tot je je realiseert dat het ineens wel ontzettend hard staat! Omdat het zo schoon blijft heb je dat niet door.

Zoals Ronkel al opmerkte is de afbeelding ontzettend scherp, mits je in het midden zit. In tegenstelling tot wat Geddes bij zijn eigen speakers ervaart en wat hij ook goed onderbouwt, had ik de ervaring dat een ingedraaide CD-hoorn leidt tot een grotere sweet-spot niet met El Cuerno.

Bertor is heel enthousiast en zegt dat het ook een kwestie van gewenning is. Daar kan ik me iets bij voorstellen. Binnenkort moet ik mijzelf misschien maar 's uitnodigen voor een tweede sessie .

Ik vond het versassende speakers. Ze zijn veel beschaafder qua uiterlijk dan ik verwachte. Het systeem klinkt erg mooi, maar volgens mij zijn er nog wel wat verbeter punten. Ik meende ook wat hoog te missen. Hetzelfde ervaar ik met de breedbanders in dipoolconfiguratie bij mij thuis. Het zou weleens kunnen komen doordat er geen hoog energie naar achteren wordt gestraald bij het systeem, maar zeker weten doe ik het niet. Het kan ook zijn dat het ook even wennen is. De dynamiek en cleanheid van de speaker zijn voor mij ongekend. Het geeft allemaal geen krimp op hoge luisterniveau's. Het zal me ook benieuwen hoe het systeem zou klinken in een iets gunstigere opstelling. Er was een muur zeer dicht achter de luisterpositie en aan een zijde stond er een zijwand naast de speaker terwijl er aan de andere kant een soort deadend was. Zoals Ronkel en Martijn M aangeven is de imaging zeer precies, maar de sweetspot erg klein. Slecht klinkt het absoluut niet, maar wel heel anders dan bijvoorbeeld de dipolen van Martijn M. Wat beter is is lastig te zeggen.

Dan rest mij nog een vraag: was het gewoon heel erg genieten of niet?

Ik vraag dit omdat ik ook eens een hele aparte ervaring heb gehad bij een oud forumgenoot, ontdekt via hear.nl. Zit nu op hififorum als Watt?sound.

Hij heeft zijn kamer maximaal gedempt. Echt niet normaal, voor gewone stervelingen niet in te leven, vrouwen krijg je daar niet naar binnen. Hij heeft daar elektrostaten staan, die hij monopool heeft gemaakt door er via panelen een feitelijke box van een paar kubieke meter achter te bouwen.
Dat systeem klinkt gortdroog. De sweetspot komt heel nauw, je krijgt nekkramp van het stilhouden van je hoofd. De ESL is niet volledig ongekleurd. De bas deed ook iets met het geluid, wat volgens mij niet klopte, maar toch het mooiste was wat ik ooit had gehoord. De imaging daar klopte helemaal niets van, het geheel werkte als een super hoofd telefoon (ja stemmen zaten bij sommige opnames gewoon in je hoofd).

MAAR, dit systeem greep me op de een of andere manier bij de strot. Je blijft luisteren. Je kunt er niet genoeg van krijgen. Fenomenaal gewoon.

Toen ik de Orion voor het eerst hoorde, had ik ook zoiets: het systeem pakt je gewoon, ondanks onvolkomenheden.

Ik mis zoiets dit in de beschrijving van jullie posts. Mooie scherpe imaging, goede dynamiek, heel schoon, maar jullie weten niet wat je ervan moet vinden.

Ik lees geen emotie!

De beschrijvingen lijken op het geluid dat ik gewend ben van een goede PA set.. Op zich niet onlogisch gezien de gebruikte units. Maar is dit ook het geluid zoals je dat van een hifi systeem wenst?

Groetjes Walter

Over het gemis aan hoog kan ik nog wel wat opmerken, ik zag in de eq dat het hoog toch wel zo'n 3 dB tussen 2.5 en 16 kHz. Ooit zo ingesteld blijkbaar.

De vraag over emotie, tja, dat is een goeie.