Inmiddels heeft de guru wat uitleg over de ring van koilon gegeven op audiofreaks:
http://forum.audiofreaks.nl/index.php?t ... icseen#new
De tekst heb ik hieronder ook even neergezet, nogmaals, dit is een copy-paste van het audiofreaks forum. Voor meer info moet je daar het hele topic maar doorlezen.
----
OK, verhaaltje over het ontstaan en zo.
Toen ik de heer van der Heide leerde kennen was hij net met de ontdekkingsreis door dit onbekende aspect van het leven begonnen en ik heb hem daar heel lang in mogen volgen. Goed, ik zal niet in de details treden die gezorgd hebben voor onze ontmoeting, maar op een gegeven moment was Henry zover dat we ook in het opnamecircuit begonnen te experimenteren. Hij had net daarvoor een ontmoeting gehad met een oude Duitse monnik die al jaren onderzoek deed naar akoestiek in kerken. Die man had goede resultaten met het spannen van
dunne draden, ik meen van koper, diagonaal in de kerken die hij behandelde.De Duitse omroep had daar toendertijd veel interesse in, maar dat terzijde. Henry was toen al volop aan het experimenteren met kool en hoe te behandelen en toe te passen. Hij was, mede door die monnik, op het spoor gekomen van de oorzaak van sommige akoestische problemen in die betreffende oude katholieke kerken,waarvan in de loop van de tijd een behoorlijk aantal in protestantse handen waren overgegaan. Het bleek (en blijkt) dat er op bepaalde plekken in de kerk een soort drempel was(is) waar het geluid niet "overheen komt". Door draden te spannen,zoals de monnik deed, is dit euvel te verhelpen.Dat vond Henry geen goede oplossing en hij was vastbesloten het probleem bij de oorsprong aan te pakken. In eerste instantie deed hij proeven met behandelde koolweerstanden. Dat werkte al heel aardig. Door deze ervaringen te koppelen met allerlei manieren om bijvoorbeeld geopathisch belaste plekken aan te pakken heeft hij toen proeven gedaan met koperen buisjes, zo,n 30 cm lang, voorzien van behandelde koolweerstanden. Die werden dan op de aangewezen plekken in de kerk gesitueerd en de akoestiek knapte daar behoorlijk van op. Daarna heb ik in overleg met Henry een paar ringen gebogen uit 12 mm koperen waterleidingbuis.
Als je die op de aangegeven plekken in de kerk legde was de werking niet echt veel beter, maar de verandering kwam wel veel sneller tot stand.
We hebben in het begin ook wel proeven gedaan met een gewoon potlood. Mits zorgvuldig behandeld, ging dat ook heel goed. Maar ja, als er een potlood op de grond ligt,rapen mensen dat op. Een koperen ring al veel minder,dat ziet er veel abnormaler uit...
Het verschil met een ring voorzien van onbehandelde kool is dat die na een poosje zijn werking verliest. De ordening, aangebracht door de persoon die die ring maakt, blijft niet.En dat is maar goed ook. Ik zal dat nog een keer verklaren, het is elders ook wel terug te lezen.
Op het moment dat je op de manier van Henry,maar er zijn meer manieren, ordening in kool vastlegt, zal die kool in alle omstandigheden trachten die ordening te bewaren. Maar in de natuur kennen we het entropie-beginsel. Alles vervalt tot chaos. En waarom is dat zo? altijd en overal is energie aanwezig, in de vorm van warmte,elektromagnetische velden, noem maar op. Die energie zorgt er onder andere voor dat een ring met kool zonder behandeling op den duur niet meer werkt,maar ook dat de maker ervan er geen energie aan hoeft te leveren. Mooi principe! Een goede manier van de natuur om ons te beschermen. Maar als je op een of andere manier er in slaagt om de ordening in die kool dusdanig te maken dat die als het ware een deel van je persoon wordt,dan is die entropie een regelrechte bedreiging. Dat stukje kool zal alsmaar energie van je nodig hebben om de entropie de baas te blijven. Al die invloeden waaraan die kool blootstaat,worden direct met jou persoon verrekend. DAT IS HET GEVAAR! Die verrekening zuigt je leeg en dat merk je onmiddellijk en onvermijdelijk. Het is een zeer reëel gevaar, ikzelf, maar ook diverse andere personen hebben dat aan den lijve ervaren.
Dat is ook de reden dat ik een andere weg ben ingeslagen, geheel volgens de filosofie van Henry, maar niet met zijn methode.
Met nadruk wil ik zeggen dat Henry voor mij een lichtend voorbeeld is en dat ik ontzettend dankbaar ben voor het feit dat ik aan zijn hand mee mocht lopen.
Ik wil ook niemand ontmoedigen om met die ringen te experimenteren, ga vooral je gang, er is nog zo veel te ontdekken, maar let ook, ALSJEBLIEFT, op de gevaren die hier op de loer liggen.
----
Groetjes Walter
