Terwijl je gelijk hebt dat je analogieën zoekt, blijf ik VER weg van alles dat met elektriciteit en elektronica te maken heeft. Niet omdat dat minderwaardig zou zijn, maar omdat ik ter zake geen ernstige achtergrond heb.
Bert of anderen kan hier eventueel op reageren.
Dit gaat echter ver off-topic.
Feit is en blijft dat een geperforeerde plaat hoofdzakelijk akoestisch transparant is (ik heb daar veel metingen in labo omstandigheden op gedaan).
Maar dat bij iets dikkere platen een Helmholtz resonator effect optreed of kan optreden.
Een resonator betekent echter ook dat op de frequentie dat de resonantie bestaat, je
1) een maximale absorptie hebt.
2) een maximale belasting hebt (door die resonantie) op de achterliggende wand.
Een resonator direct op een wand kan dus oorzaak zijn van een achteruitgang (in min of meerdere mate) van de isolatie, zelfs exact in die frequentierange waar je het meest absorbeert.
En inzake geabsorbeerde geluidsenergie: zeker bij muziek (een niet constante bron) compenseer je die gewoon met je volumeknop.
Je krijgt reflectie op die plaat (en dus verminderde absorptie = verhoogde isolatie) vanaf dat de golflengte kleiner wordt dan de gesloten gedeeltes tussen de perforaties. Dit staat dus echt niet in een mooie lineaire relatie met de ratio vrije/gesloten oppervlakte
Je moet ook de verhoudingen in acht nemen. Als jij 50% absorbeert praat je over 3 dB.
In geluidsisolatie praat je over heel andere ratio's. 20 dB is een factor 100 en 30 dB een factor 1000.
Die 1/4 golflengte relateert aan de positie van de max. kinetische energie in de geluidsgolf. Slaat alleen of hoofdzakelijk terug op absorptie met opencellige materialen. Dit geldt echter uitsluitend voor een RECHT invallende VLAKKE geluidsgolf.
Dit kom je standaard tegen op het net en in boeken als uitleg van een basisconcept (wat op het net snel uitgroeit tot een algemeen geldend axioma voor geluidsreflectie in brede zin)
Een reëel geluidsveld is veel complexer.
En bij resonatoren ben je vaak over massa-veer systemen (niet bijv. 1/4 lambda dempers) bezig waar de dynamische stijfheid van de tussenlaag (eventueel lucht) bepalend is. Ook een Helmholtz resonator is een massa-veer systeem, waarbij de lucht zowel massa als veer is afhankelijk van zijn positie in het systeem.
Dit is alles zeer boeiend maar veroorzaakt nevendiscussies niet gerelateerd aan Eduard's (de TS) probleem en vraagstelling.
Ik vermoed dat dit hier getriggerd wordt door mijn vroegere opmerking dat geperforeerde platen niet bijdragen tot isolatie.
In brede zin klopt dit volkomen, en over deze dingen doorgaan kan beter in een ander topic.
Dat ik niet inga op analogieën met elektriciteit/elektronica is omdat ik de schoolbanken al 40, 45 jaar verlaten heb en hier nooit of alleen vanop de zijlijn mee bezig was (en wat beginners hobby dingetjes die ik zéééér diep in mijn geheugen moet zoeken).
Ik ben duidelijk géén elektro-akoesticus. Voor mij eindigt akoestiek wanneer geluid in een draad verdwijnt, en start terug als het ergens anders terug uit een draad komt.
. Maar een geperforeerde plaat zal niet helemaal zuiver als spoel, maar ook enigszins als weerstand gezien kunnen worden of heb ik dat mis?
Voor advies was nou niet echt tijd en mijn vertrouwen in akoustici had sowieso een flinke deuk opgelopen gezien het debacle van de nieuwbouw van de concertzalen van het Haags Conservatorium: Het speelde begin jaren '80.