Ik heb inmiddels heel wat onderzoek gedaan naar hoorns (door mijn stage) en de term "waveguide" is voor het verhaal van Geddes eigenlijk nooit echt gebruikt.
(in deze specifieke context)
Als je bijvoorbeeld gaat zoeken naar de term "waveguide", zie je met name artikelen verschijnen met datums die later zijn dan die van Geddes.
De term "horn" wordt veel meer gebruikt. De benaming in echt oude artikelen is heel erg verschillend.
In theorie/technische boeken wordt dan ook de term "horn" gehanteerd.
Aan de hand daarvan kun je denk ik concluderen dat "horn" de algemene (meest gebruikte) benaming is.
Voor beiden is wat te zeggen naar mijn mening. (het maakt mij ook geen bal uit).
Je merkt wel dat de term "waveguide" niet (altijd) bekend is bij mensen die minder/niet in de materie zitten, terwijl een "hoorn" ze wel iets zegt.
De arrogantie die jij beschrijft ken ik wel en dat is denk ik ook waar de meeste mensen moeite mee hebben bij Geddes
Zo beschrijft Geddes in zijn artikel alleen "zijn" hoorn met de nieuwe methode.
Wat hij echter niet doet is Webster's methode (die overigens inderdaad flink te kort kwam) en zijn methode 1 op 1 vergelijken.
Het originele artikel was overigens ook nog eens heel moeilijk leesbaar.
Met name definities kwamen nogal uit de lucht vallen.
Er is later een herziene versie op gekomen (revisited), welk een stuk inzichtelijker is.
Overigens is hij ook nogal "trots" op zijn OS hoorn.
Als je echter uitgaat van het assenstelsel wat hij gebruikt (
Elliptic coordinate system), kom je al vrij snel op die vorm.
Ook als je een beetje logisch nadenkt, is een OS vorm vrij logisch.
Een conische hoorn heeft namelijk een uitstekende directivity, maar een beroerde "loading".
De loading van een exponentiële (of eigenlijk hyperbolisch) vorm is dan weer veel beter.
Combineer die twee, e voila!
Ik heb wat verschillende hoorns met BEM vergeleken (OS, conisch, exponentieel) en er zitten wel wat verschillen in, maar ook nou weer niet zo sterk.
edit:
Overigens is de geluidsversterking zeker niet de enige/grootste toepassing!!
Het is juist de combinatie van een hogere rendement plus een manier om de richtingsgevoeligheid aan te kunne passen (controlled directivity)
Dat is iets dat inmiddels al tientallen jaren in public adress systemen (en overigens ook wel in sound re-enforcement) wordt gebruikt.
Het verbaast mij dan ook enorm waarom men daar tegenwoordig zo lyrisch over is.