Ik vond het gezellig gister. Wat minder projecten, en van mijn kant wat meer aandacht voor de wedstrijdspeakers die ik eindelijk eens kon beluisteren. Voor mezelf maar even getypt. Voor de dag van de beoordeling de tip aan mezelf om per nummer opmerkingen bij te houden. Het kan namelijk per nummer/CD verschillen wat opvallend is, altans... dat is mijn ervaring nu.
Walter’s Scan-Speak/Vifa 2-weg
Leuk, vrij compact maar niet overdreven klein voor een 5,25”. En mooie drivers, dat valt direct op. Beetje Sonus Faber achtige afwerking en het lijkt helemaal niets meer met een budget luidspreker te maken te hebben. Klankmatig was ik verrast. Het leek in het laag op een vrij goed huwelijk met de ruimte, die het gebied vanaf 100Hz wat liet gonzen en het diepere (sub)laag was op de luisterplaats niet hoorbaar aanwezig. Althans, niet in de balans zoals de speakers dit waarschijnlijk in een gewone kamer laten horen. De speakers gaven me het idee dat er een goede keten achter de speakers stond, het laag had zeker voor een kleine speaker veel lucht en controle, beetje zoals een PA systeem zonder veel sublaag buiten kan klinken. Dit was waarschijnlijk een combi van de speakers en de luisterplek, dichterbij werd het weer wat minder spectaculair, maar even goed speelde het systeem dapper en niet ongecontroleerd (waarmee ik wel rekening gehouden had op basis van specs/sims). Het hoog was fijn, een duidelijk voorbeeld van dat budget niet te maken heeft met slecht geluid. Het hoog klonk mooi en soft op een prettige manier. Wellicht dat een bypass condensator over de serieweerstand nog een tikje ‘lucht’ kan geven, het hoog was namelijk niet sprankelend. Een klein tikje meer glans zou de speaker kunnen hebben zo leek het, maar goed: onbekende ruimte, onbekende opnames etc. etc. dus moeilijker wat van te zeggen dan dat ik ze in een bekende omgeving zou beoordelen met eigen muziek.
Het middengebied was in balans, stemmen op zich prima maar het was soms niet zo groots. Misschien dat de kast knalhard maken nog iets kan opleveren, of iets met fase in het gehele overgangsgebied. Een kleine monitor komt soms ook weg met ‘voicing’ en ik denk dat deze speaker nu nog geen kleur bekent. Misschien ook maar beter ook, hij is verrassend fullrange. Het maakt gehakt van bijvoorbeeld kleine Chario monitoren die ik gehad heb hier met een lange slag 5,25” en Vifa D26 tweeter. Kortom, nu al heel goed mee te leven, eventuele verdere finetuning kan op smaak en met eigen muziek en een bekende ruimte gedaan worden. Ik heb eerlijk gezegd geen idee of er nog winst te behalen valt (ik kende de gestreamde muziek niet). Het nummer van de nieuwe CD van Dianna Krall zal ik wel blijven associëren met deze speakers, en het is een mooi nummer!
John P’s Klankplank
Leuk dat een luidspreker in dit concept stadium meegenomen is, het speelde nog maar net werd ons verteld. Het concept kastplank is heel leuk, er is echt over nagedacht om het even anders te doen. De kasten waren nog niet vrij van rammeltjes en door de open schroefgaatjes lekte lucht (apart, gezien het feit dat er ook een basreflexpoort in zit). Het laag bepalen was wat moeilijk in de ruimte maar waarschijnlijk was het laag nog wat ‘dun’ en zal er weinig (sub)laag uit komen. Aanvankelijk leken de impulsen verstoort, wellicht omdat de BB3.01 ook lekker stond uit te slaan, maar later was dat niet meer merkbaar dus het kan aan het nummer gelegen hebben.
Ik kreeg een deja vu qua geluidsbeleving, op The Watershow onlangs presenteerde Bart een Dipool met een peerless SLS12 en een TC9 3,5” breedbander. Net als die speakers gaven de kastplanken een relatief groot geluid, groter dan je zou vermoeden met zo’n kleine breedbander. De combi van een goede overgangsfrequentie, grote baffle en rustige en warme afstemming van de BB3.01 (niet iellig) zal hieraan bijgedragen hebben denk ik. Bij voor mij bekendere muziek viel op dat de bovenkant van de stemmen net even te veel geremd zijn, maar gezien de quick ’n dirty opzet van het filteren wordt hier vast nog aan gewerkt. Wanneer de luidsprekers door bijvoorbeeld een front(doek) onzichtbaar waren geweest zou ik niet geraden hebben dat er een F.A.S.T. speelde. Wellicht dat het systeem (evt met impedantiecorrecties) op een buizenversterker nog een tikje verder komt, het zou de kwaliteiten verder kunnen vergroten.
Pappaleo en z'n Mission Impossible made possible
Eindelijk face to face met deze speakers met favorietenrol. Niet makkelijk, al die hoge verwachtingen. Maar uiteraard ging ik er vanuit dat ze terecht waren. Ik hoorde ze op afstand spelen en liep het krachtige en droge geluid tegemoet. Het laag had een prima gedefinieerde kick, dat was ondanks de akoestiek prima hoorbaar. Het hogere deed het diepe TL laag achterblijven, maar dat gold eigenlijk voor alle speakers in die ruimte, in die opstelling. Genoeg over de akoestiek. Ik heb de luidsprekers na het avond eten nog even verder kunnen beluisteren met eigen muziek. De luidsprekers klinken groots en volwassen. De midband energie is merkbaar, er is veel muziek. Geen geknepen 2-wegje hier, dat is duidelijk. Ik begrijp wel dat opvalt dat het hoog onderwerp van een upgrade kan zijn. Het is een indrukwekkend presterende compacte 3-weg, dat gevoel deel ik helemaal met alle andere fans
Dat gezegd hebbende, nog wat dingetjes waar wellicht het optimum nog niet bereikt is. De overgang van mid naar hoog. Het was soms wat apart, denk je dat er iets meer van dit in moet, dan is het met een andere CD weer een ander gevoel. Bij “Fast car” van Tracy Chapman was alles redelijk zoals ik gewend ben, de gitaren zijn net helemaal een geheel (body en klank zijn aanwezig, heldere aanslag ook, maar het vormt niet 1 geheel in timing en klankkleur) en ook een shakertje leek wat ‘dik’ te klinken. Ik ga het thuis nog eens beluisteren, het viel me op. Bij het nummer “Assassin” van John Mayer (Battle Studies, wellicht ook leuk om baffle studies te gaan noemen) was de snare juist kort, snel maar ook warm. Niet scherp. De hoge baslijn werd ongecontroleerd, again: akoestiek krijgt de schuld.
Bij een klassiek stuk kwam de Cello mooi met karakter boven de rest van de instrumenten uit, dit mag best met een nadrukkelijk randje. Het geeft meer dramatiek en zeker ook wat spectaculairs. De intervallen van begeleidende bassende strijkers waren niet zo goed te volgen als bij een speaker met een grotere oppervlakte aan stralend laag (grotere of meer woofers) maar het plaatje klopte verder prima.
Wat zou dan nog een verbetering kunnen zijn? Van dichtbij viel op dat het mid-hoog bijna een soort stress produceert, op afstand valt dat mee maar van dichtbij lijkt het allemaal heel hard te gaan. En dat is uit ervaring ook zo, op een luisterdag zit je al snel op veel hogere volumes te draaien. Het klonk voor mij nog niet niet helder genoeg, helder op een manier van stress- en ‘spit’ vrij, helder zoals een middentoner helder kan klinken. Dus niet het gedeelte wat een tweeter aan helderheid toevoegt. Ik denk dus dat de middentoner nog een tikje meer mag geven voor vertrek en dat de tweeter wellicht wat meer ontlast zou mogen worden. Misschien dat het dan nog wat meer ‘smooth’ kan klinken en de tweeter niet meer opvalt als de zwakste schakel. Maar dit soort dingen zijn te benoemen omdat de rest al dik voor elkaar is. Dus… laten we de volgende keer er maar een LBVS naast zetten, dan kunnen we zien hoe deze 3-weg voordelen heeft t.o.v. een 2-weg met een mooie tweeter. De Mission-T van Rudy zou ook kunnen, maar die doet met de Hi-Vi tweeter m.i. ongeveer hetzelfde als de M.I., ook een volwassen klank maar niet de verfijning die we horen bij vifa of seas drivers. Wat ook leuk was, even een test CD en tussen de speakers in staan, 31 Hz, geen probleem! 28 Herz, ja, goed hoorbaar, 25 Hz… ja… de druk was er duidelijk. Weinig harmonische boventonen hoorbaar, dus knap werk van die 6,5” CP168 woofertjes.
Ik vond het leuk de speakers gehoord te hebben. Ben er van overtuigd dat mijn systeem het systeem van Walter en van Leo niet kon bij houden in het stadium waarin het zich bevindt. Wel ben ik benieuwd wat een 8” gesloten laag doet op een luisterdag. Maar dat gaan we vanzelf merken. In de eerste plaats het thuis naar tevredenheid krijgen, dat is het belangrijkste. Bedankt voor de inspiratie jongens!
