Linkwitz Orion vs. Jeroen_d OB3W
Moderator: Beheerdersteam
Gisteren ben ik bij Montana geweest en heb de laatste versie van zijn dipool gehoord. Deze speaker klinkt echt ontzettend goed. Ik mis de ruimtelijkheid die ik bij mijzelf heb (in een kamer die een paar keer zo groot is als de zijne), maar deze speaker gaat waarschijnlijk nog een stapje verder qua schoonheid (absentie van vervorming) en kracht. De speaker kan ontzettend luid zonder enige vorm van stress. Ik ben benieuwd hoe deze speaker presteert naast andere topspeakers in een zelfde ruimte!
Ach, zo zie je hoe teksten op elkaar kunnen lijken, je gaf een citaat zonder bronvermelding en ik dacht dat ie van Linkwitz was.Ruud_B schreef:2) De auteur heette John K dacht ik , en niet Linkwitz.
Maar ik ga nu natuurlijk niet beweren dat het verkeerd is omdat John K het schreef. 
Wat Timmermans proefondervindelijk heeft gevonden klopt, alleen het is niet zo dat de kastbreedte bij de eerste deuk 2/3 van de golflengte is, maar 3/2 x de golflengte. Net andersom dus.3)De plaats van de eerste deuk die bij diffractie optreedt ,is volgens de berekening van Timmermans op de plaats waar de kastbreedte gelijk is aan 2/3 van de golflengte de frequentie. De eerste deuk bij de 16 cm kast ligt bij 3400 hz ( zie plaatje boven) . De 25 cm kast geeft een deuk bij 2200 hz. De 40 cm kast bij 1300 hz (zie boven). Waar van toepassing treedt bij de dubbele frequentie nogmaals een deuk op.
Mijn vraag aan Jeroen is : Wat gebeurt er bij een dipool als de wandbreedte 2/3 van de golflengte van het geluid is? Een deuk? Een bult?
Voor een dipool komt de deuk op dezelfde frequentie terecht. Zoals ik al eerder heb gemeld, de pieken en dalen van diffractie en dipool-effect zitten op dezelfde plek, ze zijn beide rechtstreeks gerelateerd aan de afstand van het centrum van de driver tot aan de rand van de baffle.
Voor een zuivere dipool, twee puntbronnen op afstand D, zal een nulpunt optreden bij de frequentie waar de golflengte gelijk is aan D. Voor een driver op een rechthoekige smalle baffle wordt de situatie anders. Een kort door de bocht benadering is dat de dipoolafstand D gelijk is aan de halve bafflebreedte. Dan zou je verwachten dat bij de 40cm baffle het nulpunt optreedt bij 1715Hz. Dit gebeurt niet, omdat een groot deel van het geluid ook schuin omhoog en schuin omlaag om de baffle heen gaat. Het gevolg is dat de effectieve bafflebreedte groter wordt en het nulpunt lager ligt, ongeveer 3/4 lager in frequentie dan je denkt. Dus oftewel 3/2 x 857,5Hz (uitgaande van de bafflebreedte volgens Timmermans) of 3/4 x 1715 Hz (uitgaande van de halve bafflebreedte volgens de dipoolkenners).
N.B. vanwege het bundelen van de driver ontstaat er geen nulpunt maar slechts een deuk. Hoe smaller de baffle, hoe minder uitgesproken deze deuk wordt. Een 17cm driver op een baffle smaller dan 30cm laat nauwelijks nog een deuk zien.
Leuk om te horen, maar...wordt het nu OB3W tegen de rest? Of Montana tegen de rest? Lijkt me aardiger als je deze reaktie in het LTP draadje van Montana plaatst.Martijn M schreef:Gisteren ben ik bij Montana geweest en heb de laatste versie van zijn dipool gehoord. Deze speaker klinkt echt ontzettend goed. Ik mis de ruimtelijkheid die ik bij mijzelf heb (in een kamer die een paar keer zo groot is als de zijne), maar deze speaker gaat waarschijnlijk nog een stapje verder qua schoonheid (absentie van vervorming) en kracht. De speaker kan ontzettend luid zonder enige vorm van stress. Ik ben benieuwd hoe deze speaker presteert naast andere topspeakers in een zelfde ruimte!
Och nee, zo bedoel ik het niet speciaal. In dit topic hebben we het over vergelijken tussen drie dipoolsystemen en tijdens het luisteren naar de speaker van Montana maak ik, of ik 't nou wil of niet, natuurlijk wel een bepaalde vergelijking. Ik denk dat dit topic daarom als eerste in mij op kwam om er iets over te zeggen.jeroen_d schreef:Leuk om te horen, maar...wordt het nu OB3W tegen de rest? Of Montana tegen de rest? Lijkt me aardiger als je deze reaktie in het LTP draadje van Montana plaatst.Martijn M schreef:Gisteren ben ik bij Montana geweest en heb de laatste versie van zijn dipool gehoord. Deze speaker klinkt echt ontzettend goed. Ik mis de ruimtelijkheid die ik bij mijzelf heb (in een kamer die een paar keer zo groot is als de zijne), maar deze speaker gaat waarschijnlijk nog een stapje verder qua schoonheid (absentie van vervorming) en kracht. De speaker kan ontzettend luid zonder enige vorm van stress. Ik ben benieuwd hoe deze speaker presteert naast andere topspeakers in een zelfde ruimte!
De tekst luid als volgt:
"Der erste Frequenzgangeinbruch ist bei der Frequenz zu erkennen,bei der die Wellenlänge des Schalls etwa zwei Drittel der Schallwandbreite ausmacht. Entsprechende Phänomene treten bei Vielfachen dieser Frequenz auf. Der entgegengezetste Effect ist jeweils zwichen zwei Senken zu beobachten: Hier komt es zur Ubertonung des Schallsruckpegels."
Dit patroon komt precies overeen met dipoolgedrag en dan ook nog op dezelfde frequenties! Bij een geluidssnelheid van 360m/sec kom ik voor 1300 hz op 27,7 cm golflengte uit . Dit is inderdaad 2/3 van 40 cm kastbreedte. Ik had het dus inderdaad verkeerd begrepen.
Deze overeenkomst in gedrag bewijst toch dat dipoolgedrag en diffractie op het hetzelfde fenomeen berusten? Bij een vlakke plaat onstaat dipoolgedrag. Bij een gesloten kast ontstaat diffractie. Bij een tussenvorm kast, bijvoorbeeld een kast zonder achterwand, onstaat een mengvorm gedrag (= beide verschijnselen naast elkaar mede afhankelijk van de golflengte.).Het is natuurlijk wel van belang dat het geluid ook daadwerkelijk de hoek bereikt. Dit wordt bepaald door het rondstraalgedrag van de speaker. Zowel dipoolgedrag als diffractie zijn hiervan in gelijke mate van afhankelijk.
Wat ik wil zeggen is dat John F niet correct is, als hij zegt dat de mate van diffractie wordt bepaald door de directionaliteit van de speaker. Volgens mij wordt de mate van diffractie namelijk bepaald door de vorm van de behuizing.
En dat is toch wat anders. Bij een correcte dipoolbehuizing treedt dan geen diffractie op , waardoor vertroebeling van de ruimtelijke afbeelding ook niet optreedt.
"Der erste Frequenzgangeinbruch ist bei der Frequenz zu erkennen,bei der die Wellenlänge des Schalls etwa zwei Drittel der Schallwandbreite ausmacht. Entsprechende Phänomene treten bei Vielfachen dieser Frequenz auf. Der entgegengezetste Effect ist jeweils zwichen zwei Senken zu beobachten: Hier komt es zur Ubertonung des Schallsruckpegels."
Dit patroon komt precies overeen met dipoolgedrag en dan ook nog op dezelfde frequenties! Bij een geluidssnelheid van 360m/sec kom ik voor 1300 hz op 27,7 cm golflengte uit . Dit is inderdaad 2/3 van 40 cm kastbreedte. Ik had het dus inderdaad verkeerd begrepen.
Deze overeenkomst in gedrag bewijst toch dat dipoolgedrag en diffractie op het hetzelfde fenomeen berusten? Bij een vlakke plaat onstaat dipoolgedrag. Bij een gesloten kast ontstaat diffractie. Bij een tussenvorm kast, bijvoorbeeld een kast zonder achterwand, onstaat een mengvorm gedrag (= beide verschijnselen naast elkaar mede afhankelijk van de golflengte.).Het is natuurlijk wel van belang dat het geluid ook daadwerkelijk de hoek bereikt. Dit wordt bepaald door het rondstraalgedrag van de speaker. Zowel dipoolgedrag als diffractie zijn hiervan in gelijke mate van afhankelijk.
Wat ik wil zeggen is dat John F niet correct is, als hij zegt dat de mate van diffractie wordt bepaald door de directionaliteit van de speaker. Volgens mij wordt de mate van diffractie namelijk bepaald door de vorm van de behuizing.
En dat is toch wat anders. Bij een correcte dipoolbehuizing treedt dan geen diffractie op , waardoor vertroebeling van de ruimtelijke afbeelding ook niet optreedt.
Laatst gewijzigd door Ruud_B op vr 02 mei 2008, 12:01, 4 keer totaal gewijzigd.
Hierbij een link naar een leuk artikel over diffractie ofwel buiging van geluid om een hoek.
http://www.acoustics.salford.ac.uk./fes ... ffract.htm
Uit het eerste plaatje is duidelijk te zien hoe het geluid om de hoek buigt. Bij een dipool ontmoet dit geluid hetzelfde geluid in tegengestelde fase en wordt dan uitgedoofd. Dit wordt door vele metingen bevestigd.
Bij het plaatje "diffraction through a slit" kan men het effect van een luidspreker van 5 , 10 en 15 cm nabootsen. De golflengte van 5 cm komt overeen met een toon van 6400 hz. Merk op dat bij een opening van 15 cm interferentie optreedt buiten de axiaal lijn.
http://www.acoustics.salford.ac.uk./fes ... ffract.htm
Uit het eerste plaatje is duidelijk te zien hoe het geluid om de hoek buigt. Bij een dipool ontmoet dit geluid hetzelfde geluid in tegengestelde fase en wordt dan uitgedoofd. Dit wordt door vele metingen bevestigd.
Bij het plaatje "diffraction through a slit" kan men het effect van een luidspreker van 5 , 10 en 15 cm nabootsen. De golflengte van 5 cm komt overeen met een toon van 6400 hz. Merk op dat bij een opening van 15 cm interferentie optreedt buiten de axiaal lijn.