Cornu hoorns toch?
Ik heb inderdaad de bashoorns omgebouwd naar gesloten kasten. Ging eigenlijk vrij makkelijk; bracing in de hoorn (tot zover de arm kon reiken) baffle ervoor schroeven, BD15 erin, begin van de hoorn afsluiten, klaar........nou ja, beetje afwerken nog.
Die ACR-retjes (FE103
Σ (zijn nu te koop, 4 stuks)) klonken heel best. Alleen het nadeel van de hoorn is dat er onder de berekende frequentie helemaal niets gebeurd. En die eigen afval is zeer steil. Zo steil dat je het kon horen, vooral met orgelmuziek en (rampen)films, net of er een limiter in zat.
Ik had al eerder het plan om met een grote wapper aan de gang te gaan. Maar dan wel een die qua gedrag overeen kwam met de Oris hoorns (het lijstje uit eerste post). Toen Bert mij deze units tweedehands aanbood (ik vond ze nieuw toch wel erg prijzig) ben ik dus gaan bouwen.
Het meten hebben we als volgt gedaan. Oris alleen, van dichtbij. Woofer alleen, van dichtbij. Daarna hetzelfde maar dan op de luisterpositie, kan je zien wat de kamer doet en het filter voor de woofer instellen. Dan samen op luisterpositie
En dan de optimalisatie.....da's dus echt monnikenwerk. Meten>instellen>meten>instellen>meten>instellen>meten>instellen>meten enz.enz.enz. Het komt er in het kort hierop neer dat je de fouten in de kamer (akoestiek) niet met EQ kunt oplossen. Een dip blijft een dip, ook al pomp je er 100dB bij. Maar verschuif de meetmicrofoon 30cm. en de dip is weg. Verschuif hem een meter en je zit in een bult.
Zie grafiek: een bult blijft een bult, een dip blijft een dip.
De gebruikte EQ's zijn allemaal bandpass filters, met het verschuiven van de frequenties en spelen met de Q proberen de bulten en dippen zo klein mogelijk te maken.
Daarna CD's luisteren en vervolgens weer aan de knoppen zitten. Hele kleine veranderingen geven grote resultaten.
Toen hij op het gehoor lekker was nog één laatste meting gedaan, zie rode lijn, instellingen opgeslagen in de Behringer, biertje gepakt, CD'tje erin en luisteren wat ik allemaal gemist heb.